Klonowanie DNA: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 5 bajtów ,  7 miesięcy temu
m
dr. jęz.
m (dr. jęz.)
Poza tym wektory posiadają zwykle tzw. [[gen selekcyjny|markery]] – geny nadające łatwo dostrzegalne cechy [[fenotyp]]owe{{odn|Węgleński|2017|s=161}} pozwalające odróżnić, które komórki przyjęły wektor, oraz które komórki przyjęły taki wektor, do którego z powodzeniem został wbudowany pożądany fragment DNA{{r|Hausmann}}.
 
Zarówno wektor, jak i klonowany DNA musi zostać przecięty tym samym enzymem restrykcyjnym. Na końcach wektora i klonowanego DNA powstają wtedy jednoniciowe komplementarne zakończenia (lepkie końce). Po wymieszaniu tak przeciętych fragmentów DNA z przeciętymi wektorami w obecności ligazy DNA następuje ich łączenie. Otrzymane hybrydowe cząsteczki mogą być następne przeznaczone do wprowadzenia do komórki gospodarza{{r|Drewa}}. Gen pochodzący z jednego organizmu nie częstorzadko ulega ekspresji w innym organizmie. Problem ten może być jednak przezwyciężony przez użycie [[wektor ekspresyjny|wektorów ekspresyjnych]]{{odn|Brown|2010|s=146}}.
 
== Wprowadzanie DNA do komórek ==