Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 2 bajty ,  3 miesiące temu
przecinek zamiast apostrofu
}}
W 1740 roku wystawiono jego drugą maskę ''The Judgement of Paris'' (''Sąd Parysa''). Muzyka z finałowego chóru niestety zaginęła. Była ona wykonana na uroczystości organizowanej przez księcia Walii z okazji ślubu jego córki księżniczki Augusty i 25-lecia sukcesji hanowerskiej w Wielkiej Brytanii. Dla tej samej uroczystości Arne skomponował druga maskę ''[[Alfred (maska)|Alfred]]'', zawierającą słynny chorał ''[[Rule, Britannia!]],'' odtąd nieformalny drugi [[hymn]] brytyjski, a także przepiękną arię: ''Arise sweet Messenger of the Morn''.
Pod koniec roku 1740 rozpoczął adaptowanie dzieł [[William Shakespeare|Shakespeare,aShakespeare’a]]: ''As You like it'' (''Jak wam się podoba''), ''Twelfth Night'' (1741), ''The Merchant of Venice'' (''[[Kupiec wenecki]]'') (1742), ''The Tempest'' (''Burza'') (1746) i ''Love Labour's Lost'' (1747).
W 1742 roku Arne odwiedził wraz z żoną [[Dublin]]. Podczas sezonu muzycznego w tym mieście wystawił wiele dzieł Händla i własnych, w tym oratorium ''The Death of Abel'' (''Śmierć Abla'') z 1744 roku.
W 1745 roku Arne przedstawił własną wersję orkiestracji hymnu brytyjskiego [[Hymn Wielkiej Brytanii|God Save the Queen]] w [[Theatre Royal przy Drury Lane|Drury Lane Theatre]]. Następne udane dzieło ''Colin & Phobe'' uczyniło go najpopularniejszym kompozytorem w Londynie na 20 lat.
128 295

edycji