Awraham Rawic: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  1 rok temu
m
lit.
m (lit.)
W [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1988 roku|wyborach w 1988]] został wybrany posłem. W [[Dwunasty Kneset (1988–1992)|dwunastym Knesecie]] zasiadał w komisjach finansów; edukacji i kultury oraz konstytucyjnej prawa i sprawiedliwości{{r|kneset}}. 25 czerwca 1990 dołączył do powołanego dwa tygodnie wcześniej [[Dwudziesty czwarty rząd Izraela|czwartego rządu]] [[Icchak Szamir|Icchaka Szamira]] jako wiceminister budownictwa i mieszkalnictwa w resorcie kierowanym przez [[Ariel Szaron|Ariela Szarona]]. Pozostał na stanowisku do końca kadencji rządu – 13 lipca 1992{{r|government24}}.
 
Wcześniej – w czewcuczerwcu bezskutecznie kandydował [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1992 roku|wyborach]] z listy Zjednoczonego Judaizmu Tory (czyli koalicji Sztandaru Tory z [[Agudat Israel]], jednak już 16 lipca znalazł się w składzie [[Trzynasty Kneset (1992–1996)|trzynastego Knesetu]] po rezygnacji [[Jicchak Perec (ur. 1938)|Jicchaka Pereca]]{{r|kneset13}}. Był członkiem komisji edukacji i kultury; ds. radia i telewizji; konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości; absorpcji imigrantów oraz zatwierdzania sędziów sądów rabinackich{{r|kneset}}. 8 kwietnia 1996 doszło do rozpadu Zjednoczonego Judaizmu Tory na dwie frakcje Rawic i [[Mosze Gafni]] zasiadali do końca kadencji jako posłowie Sztandaru Tory, zaś [[Awraham Werdiger]] i [[Awraham Josef Szapira]] jako Agudat Israel{{r|mergers}}. W [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1996 roku|czerwcowych wyborach]] obie partie wystawiły jednak jedną listę, a Rawic uzyskał reelekcję. W [[Czternasty Kneset (1996–1999)|XIV Knesecie]] przewodniczułprzewodniczył komisji finansów, a także zasiadał w komisji zatwierdzania sędziów sądów rabinackich{{r|kneset}}. 23 lutego 1999 ponownie opuścił wspólną frakcję z posławmi Agudat Israel i końcówkę kadencji spędził jako jedyny poseł Sztandaru Tory{{r|mergers}}. Znów jednak w przeprowadzonych w maju tegoż roku [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1999 roku|wyborach]] obie partie religijne wystawiły wspólną listę, z której Rawic uzyskał mandat poselski. W [[Piętnasty Kneset (1999–2003)|piętnastym Knesecie]] pełnił funkcję zastępcy [[Przewodniczący Knesetu|przewodniczącego]] oraz zasiadał w komisjach spraw zagranicznych i obrony; zatwierdzania sędziów sądów rabinackich; spraw gospodarczych oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości{{r|kneset}}
 
16 kwietnia 2001 został wicemnistremwiceministrem edukacji w powołanym sześć tygodni wcześniej [[Dwudziesty dziewiąty rząd Izraela|pierwszym rządzie]] [[Premierzy Izraela|premiera]] Ariela Szarona. W resorcie kierowanym przez [[Limor Liwnat]] pozostał do końca kadencji rządu 28 lutego 2003{{r|government29}}. W [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 2003 roku|styczniowych wyborach]] kolejny raz został wybrany posłem. W [[Szesnasty Kneset (2003–2006)|szesnastym Knesecie]] zasiadał w komisjach spraw gospodarczych oraz konstytucyjnej prawa i sprawiedliwości. 30 marca 2005 został mianowany wiceministrem opieki społecznej, przy czym w [[Trzydziesty rząd Izraela|drugim rządzie]] Szarona sprawy te podlegały od 2004 pod [[Ministerstwo GospopdarkiGospodarki (Izrael)|Ministerstwo ds. Przemysłu, Handlu i Pracy]]. Jako zastępca ministra [[Ehud Olmert|Ehuda Olmerta]] służył Rawic już do końca kadencji czyli 4 maja 2006{{r|government30}}. W przeprowadzonych [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 2006 roku|marcu wyborach]] uzyskał reelekcję. W [[Siedemnasty Kneset (2006–2009)|siedemnastym Knesecie]] zasiadał w komisjach pracy, opieki społecznej i zdrowia oraz spraw zagranicznych i obrony{{r|kneset}}. 8 grudnia 2008 doszło do kolejnego rozłamu w Zjednoczonym Judaizmie Tory Rawic, Gafni i [[Uri Marklew]] utworzyli frakcję Sztandaru Tory{{r|mergers}}. Niedługo później 26 stycznia 2009 Rawic zmarł{{r|kneset}}, a mandat po nim objął [[Jehoszua Menachem Pollack]]{{r|kneset18}}.
 
== Przypisy ==
35 444

edycje