Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 45 bajtów ,  5 miesięcy temu
m
Anulowanie wersji 56839060 autorstwa 83.4.254.106 (dyskusja)
|dowódca1 = [[Władysław Anders]]<br />[[Oliver Leese]]<br />[[Mark Wayne Clark|Mark Clark]]<br />[[Harold Alexander]]<br />[[Alphonse Juin]]
|dowódca2 = [[Albert Kesselring]]<br />[[Heinrich von Vietinghoff]]<br />[[Fridolin von Senger und Etterlin|Fridolin von Senger]]<br />[[Wilhelm Schmalz]]<br />[[Richard Heidrich]]
|siły1 = 105&nbsp;tys. + 1 niedźwiedź
|siły2 = 80&nbsp;tys.
|straty1 = 54&nbsp;tys. zabitych i rannych
 
== Operacja Honker ==
Jeszcze nim Nowozelandczycy i Hindusi przegrali swe drugie uderzenie gen. Alexander doszedł do wniosku, że izolowane akcje uderzeniowe pojedynczych brygad i dywizji nic nie dadzą i zaczął planowanie znacznie szerzej zakrojonej ofensywy, na ponad 30-kilometrowym froncie{{odn|Kochanski|2013|s=500}}, która pozwoliłaby ostatecznie przełamać Linię Gustawa i otworzyć wreszcie drogę na Rzym{{odn|Sarner|2006|s=182}}.
Główną siłę atakującą czwartego natarcia (operacja „Honker”, 11–19 maja) miał stanowić [[2 Korpus Polski (PSZ)|2 Korpus Polski]] pod dowództwem [[Władysław Anders|gen. Władysława Andersa]]. Kryptonim operacji pochodzi od słowa „honk”, co w języku angielskim oznacza krzyk dzikich gęsi. „Honker” to coś lub ktoś wydający takie dźwięki<ref group=uwaga>Dla Polaków był to krzyk dzikich gęsi powracających do swych gniazd, co miało symbolizować ich chęć powrotu do ziem ojczystych.</ref>{{odn|Wańkowicz|2009|s=116}}.
 
1479

edycji