Biblioteka Bodlejańska: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2865 bajtów ,  1 rok temu
Wycofano ostatnie 3 zmiany treści - tłumaczenie słowo w słowo całego tekstu jest naruszeniem praw autorskich
(drobne redakcyjne)
(Wycofano ostatnie 3 zmiany treści - tłumaczenie słowo w słowo całego tekstu jest naruszeniem praw autorskich)
 
Biblioteka Bodlejańska od [[1610]] otrzymuje egzemplarz każdej książki opublikowanej w Wielkiej Brytanii.
 
Pierwsza biblioteka uniwersytecka została założona około 1320 r. w kościele uniwersyteckim św. Marii Dziewicy, w pomieszczeniu, które nadal istnieje jako zakrystia i sala spotkań dla kościoła. Budynek stał w sercu dzielnicy akademickiej Oksford, w pobliżu szkół, w których odbywały się wykłady. W 1488 r. pokój został zastąpiony przez bibliotekę zwaną „Księciem Humfreyem” stanowiącą najstarszą część Bodleian.
 
Humfrey, książę Gloucester i młodszy brat króla Henryka V, dał uniwersytetowi bezcenny zbiór ponad 281 rękopisów, w tym kilka ważnych tekstów klasycznych. Uniwersytet postanowił zbudować dla nich nową bibliotekę w nowej szkole Divinity; rozpoczęto ją w 1478 r. i ostatecznie otwarto w 1488 r.
 
Biblioteka ta przetrwała tylko 60 lat; w 1550 r. Dziekan Kościoła Chrystusowego, mając nadzieję na oczyszczenie angielskiego kościoła ze wszystkich śladów katolicyzmu, w tym „zabobonnych książek i obrazów”, usunął wszystkie książki biblioteczne - niektóre przeznaczono do spalenia. Uniwersytet nie był instytucją zamożną i nie miał środków na zbudowanie nowej kolekcji. W 1556 r. pokój został przejęty przez Wydział Medycyny.
'''Bibliotekę uratował Sir Thomas Bodley (1545–1613), członek Merton College i dyplomata w służbie królowej Elżbiety I.''' Ożenił się z bogatą wdową (której mąż zarobił fortunę na sardynkach) i na emeryturze postanowił „ustawić swój personel przy drzwiach biblioteki w Oxon; będąc całkowicie przekonanym, że w swojej samotności i odejściu od spraw Wspólnoty nie mógł pracować dla lepszego celu, niż przez doprowadzenie tego miejsca (które wtedy w każdej części było zrujnowane i zmarnotrawione) do publicznego użytku studentów'.(being thoroughly persuaded, that in my solitude, and surcease from the Commonwealth affairs, I could not busy myself to better purpose, than by reducing that place (which then in every part lay ruined and waste) to the public use of students’.)
 
W 1598 r. stara biblioteka została odnowiona, aby pomieścić nowy zbiór około 2500 książek (niektóre z nich zostały wydane przez samego Bodleya). Thomas James został mianowany bibliotekarzem a biblioteka została ostatecznie otwarta 8 listopada 1602 roku.
 
Nie był to koniec działalności Sir Thomasa. W 1610 r. zawarł umowę z Stationers' Company of London, na mocy której kopia każdej książki wydanej w Anglii i zarejestrowanej w Stationers' Hall zostanie zdeponowana w nowej bibliotece. Umowa ta wskazywała bibliotekę jako prawny depozyt biblioteczny a także jako stale powiększającą się kolekcję, która potrzebowała miejsca. W latach 1610-12 Bodley zaplanował i sfinansował pierwszą rozbudowę średniowiecznego budynku, znanego jako Arts End.
 
== Schemat organizacyjny Biblioteki Bodlejańskiej ==
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Przypisy}}https://www.bodleian.ox.ac.uk/bodley/about-us/history<gallery mode="packed-hover" heights="180px" caption="Wnętrz Duke Humfrey's Library">
 
{{Przypisy}}https://www.bodleian.ox.ac.uk/bodley/about-us/history<gallery mode="packed-hover" heights="180px" caption="Wnętrz Duke Humfrey's Library">
Plik:Duke Humfrey's Library Interior 6, Bodleian Library, Oxford, UK - Diliff.jpg
Plik:Duke Humfrey's Library Interior 3, Bodleian Library, Oxford, UK - Diliff.jpg
44 979

edycji