Elton John: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 66 bajtów ,  8 miesięcy temu
m
Bot poprawia linkowanie do disambigów, a niekiedy błędy typograficzne oraz techniczne.
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z aplikacji mobilnej Z aplikacji Android
m (Bot poprawia linkowanie do disambigów, a niekiedy błędy typograficzne oraz techniczne.)
W latach 90. uwydatnił swój głos w balladach, z których wiele stało się przebojami. 20 kwietnia 1992 wziął udział w koncercie ''The Freddie Mercury Tribute Concert'', poświęconym pamięci [[Freddie Mercury|Freddiego Mercury’ego]], śpiewając solowo piosenkę „[[The Show Must Go On]]” i „[[Bohemian Rhapsody]]” w duecie z [[Axl Rose|Axlem Rosem]]. W [[1992 w muzyce|1992]] został wprowadzony (wraz z Berniem Taupinem) do [[Songwriters Hall of Fame]], a [[1994 w muzyce|dwa lata później]] – do [[Rock and Roll Hall of Fame]].
 
W marcu 1995 wraz z [[Tim Rice|Timem Rice’em]] otrzymał [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] za piosenkę „[[Can You Feel the Love Tonight|Can You Feel the Love Tonight?]]”, którą nagrał na potrzeby ścieżki filmowej do filmu animowanego ''[[Król Lew (film 1994)|Król Lew]]''. W tym samym roku odebrał statuetkę [[Polar Music Prize]] [[Królewska Akademia Muzyczna (Szwecja)|Szwedzkiej Akademii Muzycznej]]. 27 lutego 1996 w Pałacu Buckingham w Londynie odebrał [[Order Imperium Brytyjskiego]], przyznany mu przez [[Elżbieta II|królową Elżbietę II]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/special_report/for_christmas/_new_year/new_year_honours/43509.stm | tytuł = Life Peers to Order of the Companion of Honour | autor = | data = 1997-12-31 | data dostępu = 2009-09-13 | język = en}}</ref>. W 1996 otrzymał nagrodę [[Królewska Akademia Muzyczna (Wielka Brytania)|Royal Academy of Music]] jako jedyny w historii kompozytor muzyki rozrywkowej.
[[Plik:Elton John performing, 2008 1.jpg|thumb|left|Elton John podczas koncertu, 2008]]
Rok 1997 był dla niego trudny ze względu na śmierć bliskich przyjaciół: włoskiego projektanta mody [[Gianni Versace|Gianniego Versace]] i [[Diana (księżna Walii)|księżnej Diany]]. Na jej pogrzebie zaśpiewał nową wersję piosenki „[[Candle in the Wind]]” – [[Candle in the Wind 1997]]”, która została wydana na singlu zawierającym również piosenki „Something About The Way You Look Tonight” i „You Can Make History (Young Again)”. 13 września 1997 singiel stał się najszybciej sprzedającym się singlem w Wielkiej Brytanii, sprzedając się w 650 tys. egzemplarzach w dniu premiery oraz w ponad 1,5 mln sztuk w ciągu pierwszego tygodnia od wydania. Singel przez pięć tygodni zajmował pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W sumie został sprzedany w liczbie 4,8 mln egzemplarzy w Wielkiej Brytanii (pobijając tym samym ustanowiony 13 lat wcześniej rekord singla Band Aid „[[Do They Know It’s Christmas?]]”), stając się najlepiej sprzedawanym singlem w kraju. Był to również siódmy z kolei album muzyczny w historii, który zadebiutował jako numer 1 na listach przebojów w USA, gdzie został sprzedany w ponad milionowym nakładzie w pierwszym tygodniu od premiery. Na szczycie utrzymywał przez 14 tygodni, sprzedał się w sumie w ponad 11 milionowym nakładzie, uzyskując status jedenastokrotnej platynowej płyty. Został jedyną płytą w USA sprzedaną w ponad dziesięciomilionowym nakładzie oraz pierwszym i jedynym diamentowym singlem w dziejach. Singiel odniósł sukces w wielu innych krajach: w Kanadzie spędził trzy lata w zestawieniu top 20 (46 tygodni na szczycie listy), sprzedał się w ponad 33 mln nakładzie na całym świecie, zostając drugim najlepiej sprzedającym się singlem w historii (po „[[White Christmas]]” [[Bing Crosby|Binga Crosby’ego]] z 1942). Elton John wraz z pozostałymi twórcami i wytwórnią wydającą singiel zrzekły się wszelkich profitów płynących z jego sprzedaży, przekazując całe dochody na rzecz Fundacji księżnej Diany.
 
1 stycznia 1998 królowa [[Elżbieta II]] nadała Johnowi [[szlachta|szlachectwo]] za promocję kultury brytyjskiej w świecie. Uroczystość odbyła się 24 lutego<ref>[http://web.archive.org/web/20130810080802/http://www.eltonjohn.com/about/bio.jsp Elton John – a biography]</ref>. 25 lutego 1998 piosenkarz zdobył piątą [[nagroda Grammy|nagrodę Grammy]] w kategorii „Najlepszy męski wykonawca popowy” za piosenkę „[[Candle in the Wind]]”. W tym samym roku odebrał również nagrodę magazynu „[[Billboard (tygodnik)|Billboard]]” i [[American Music Award]] w kategorii „Najlepszy dojrzały wykonawca męski”. W tym samym roku przeżył śmierć kolejnych bliskich znajomych ([[Tammy Wynette]], [[Linda McCartney]] i [[Frank Sinatra]]), a także zakończył wieloletnią współpracę z menedżerem [[John Reid (menedżer muzyczny)|Johnem Reidem]]. Skomponował również muzykę do dwóch musicali wytwórni [[The Walt Disney Company|Disneya]], która po sukcesie ścieżki dźwiękowej filmu ''[[Król Lew (film 1994)|Król Lew]]'' zaproponowała jemu i [[Tim Rice|Timowi Rice'owi]] stałą współpracę: do musicalowej wersji ''Króla Lwa'' (przedstawienie zdobyło sześć nagród [[Tony Award|Tony]]) i do musicalu ''[[Aida (musical)|Aida]]''.
 
== Życie osobiste ==
* 1972 – wystąpił w musicalu Marca Bolana ''[[Born to Boogie]]''
* 1975 – wystąpił jako Czarodziej w filmowej wersji rockowej opery ''[[Tommy (film)|Tommy]]'' Kena Russella
* 1994 – z [[Tim Rice|Timem Ricem]] i [[Hans Zimmer|Hansem Zimmerem]] stworzył ścieżkę dźwiękową do filmu animowanego ''[[Król Lew (film 1994)|Król Lew]]'', za którą zdobył [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] (wraz z Timem Ricem)
* 1999 – również z Timem Ricem skomponował muzykę do musicalu ''Aida'', za którą zdobyli później nagrodę [[Tony Award|Tony]] oraz [[nagroda Grammy|Grammy]] za najlepszy musical
* 1999 – napisał muzykę do filmu [[Muza (film 1999)|''Muza'']] (The Muse)
312 117

edycji