Pacyfikacje wsi polskich podczas okupacji niemieckiej: Różnice pomiędzy wersjami

(Anulowanie wersji 56918314 autorstwa 89.69.118.173 (dyskusja) Politykowanie w hasle)
Znacznik: Anulowanie edycji
* '''[[Chodaczków Wielki]]''' (w dawnym woj. tarnopolskim, [[powiat tarnopolski]]) – 16 kwietnia 1944 wieś została zajęta przez ukraińskich SS-manów z 4. pułku policyjnego SS, którzy zdążali z odsieczą niemieckiej załodze oblężonej przez wojska radzieckie w twierdzy [[Tarnopol]]. Napastnicy przystąpili do systematycznego palenia i niszczenia zabudowań oraz mordowania mieszkańców wsi. Do uciekających ludzi, w pierwszej kolejności do mężczyzn strzelali zapalającymi pociskami fosforowymi, zaś dzieci i starców wrzucali w ogień do płonących domów. Tego dnia zginęło od 250 do ponad 850 mieszkańców Chodaczkowa Wielkiego{{odn|Hryciuk|2005|s=243}}.
{{Osobny artykuł|Zbrodnia w Chodaczkowie Wielkim}}
* '''[[Koniuchy (rejon solecznicki)|Koniuchy]]''' (w dawnym województwie wileńskim, [[Gmina Soleczniki]]) - 29 stycznia 1944 oddziały sowieckie z Puszczy Rudnickiej spacyfikowały wieś Koniuchy (zabito ponad 40 osób)<ref name=martyrologiawsipolskich.pl>{{cytuj stronę |url =http://martyrologiawsipolskich.pl/mws/edukacja/baza-wi/53980,Wies-na-kresach-polnocnowschodnich-pod-dwiema-okupacjami.html |tytuł=Wieś na kresach północno–wschodnich pod dwiema okupacjami |autor= Kazimierz Krajewski, IPN O. w Warszawie|opublikowany=martyrologiawsipolskich.pl | data dostępu=2019-08-01}}</ref>.
{{Osobny artykuł|Zbrodnia w Koniuchach}}
* '''[[Malin (obwód rówieński)|Malin]]''' (w dawnym [[Województwo wołyńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wołyńskim]], [[powiat dubieński]]) – 13 lipca 1943 roku silna niemiecka ekspedycja karna, przysłana z pobliskiej [[Ołyka|Ołyki]], spacyfikowała zamieszkaną przez Ukraińców wieś Malin (Malin Ruski), a także sąsiednią kolonię zamieszkaną przez [[Czesi wołyńscy|Czechów wołyńskich]] (Malin Czeski). Setki mężczyzn, kobiet i dzieci zamknięto w stodołach oraz w budynku szkoły, a następnie spalono żywcem. Inne ofiary rozstrzeliwano lub obrzucano granatami{{odn|McBride|2016|s=2–6}}. [[Czechosłowacja|Czechosłowacka]] komisja pod przewodnictwem Jaroslava Procházki ustaliła, że w wyniku pacyfikacji poniosły śmierć 532 osoby – w tym 374 Czechów wołyńskich, 132 Ukraińców i 26 Polaków<ref name="Wołyń79">{{cytuj książkę |nazwisko = Siemaszko| imię = Władysław | nazwisko2 = Siemaszko| imię2 = Ewa | tytuł = Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945| wydawca = Wydawnictwo Von Borowiecky| miejsce = Warszawa | rok = 2000| strony = 79 | isbn = 83-87689-34-3}}</ref>. Źródła sowieckie oceniały natomiast liczbę ofiar na 603{{odn|McBride|2016|s=52}}. Przyczyną zbrodni był prawdopodobnie wcześniejszy pobyt we wsi sowieckich partyzantów ze zgrupowania [[Sidor Kowpak|Sidora Kowpaka]]<ref name="Wołyń789">{{cytuj książkę |nazwisko = Siemaszko| imię = Władysław | nazwisko2 = Siemaszko| imię2 = Ewa | tytuł = op.cit| strony = 78, 79}}</ref>.
{{Osobny artykuł|Zbrodnia w Malinie}}
* '''[[Naliboki]]''' (w dawnym woj. nowogródzkim, [[Powiat stołpecki|powiat Stołpce]]) - 8 maja 1943 partyzanci sowieccy wymordowali ok 128 mieszkańców (źródła sowieckie mówiły o 250 zabitych mieszkańcach). - 6 sierpnia 1943 Naliboki zostały ponownie spacyfikowane, tym razem przez oddziały niemieckie.
{{Osobny artykuł|Zbrodnia w Nalibokach}}
* '''[[Ogrodniki]]''' (w dawnym woj. nowogródzkim, [[powiat stołpecki]]) - W okresie od 14 lipca do 8 sierpnia 1943 r., w ramach [[Operacja Hermann|operacji Hermann]] Niemcy spalili Ogrodniki i zamordowali około 250 mieszkańców.
* '''Palikrowy''' (w dawnym woj. tarnopolskim, [[powiat brodzki]]) – 12 marca 1944 po ostrzelaniu, wieś została zajęta przez Ukraińców z 4. pułku policyjnego SS wraz z bojówkami UPA i SKW. Na łące zebrano mieszkańców. Po oddzieleniu i wypuszczeniu Ukraińców, wszyscy Polacy zostali rozstrzelani z [[Ciężki karabin maszynowy|ciężkich karabinów maszynowych]]. Ocalało zaledwie kilka rannych osób. Po egzekucji polskie domy zostały spalone wraz z dobytkiem, którego część została wywieziona przez napastników. Odnalezieni w kryjówkach Polacy zostali zamordowani. Ustalono 265 nazwisk ofiar z łącznej liczby 365 zabitych.
{{osobny artykuł|Zbrodnia w Palikrowach}}
* '''Szaulicze''' (w dawnym [[województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|woj. białostockim]], [[powiat wołkowyski]]) – pacyfikacja była zemstą za zabicie przez partyzantów radzieckich (według niektórych źródeł byli to AK-owcy) niemieckiego doktora, hauptmanna Mazura. Wczesnym rankiem 7 lipca 1943 wieś została otoczona przez żołnierzy niemieckich oraz policjantów. Mieszkańców wygnano ze swych domów i popędzono do centrum wsi. Sprawdzono wszystkich według listy, po czym zarzucono mieszkańcom współpracę z partyzantami. Starców, mężczyzn i chłopców odłączono od kobiet i wszystkich zamknięto w chlewach. Niektórym do rąk dano łopaty i kazano kopać sobie mogiły. Rozpoczęły się rozstrzeliwania. Wszystkie domy wraz z zabudowaniami zostały spalone. Tego dnia zostało zamordowanych 336 osób, w tym 120 dzieci<ref name="Szaulicze">{{cytuj stronę| url = http://archive.is/5UCw | tytuł = Ostatnia Noc Świętojańska wsi Szaulicze | data dostępu = 8 lutego 2010| autor = Nikołaj Bychowcew | opublikowany = Witryna Związku Polaków na Białorusi | data = grudzień 2007 | język =}}</ref>.
* '''Jezierce''' (w dawnym [[województwo wołyńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wołyńskim]], [[powiat rówieński]]) – 16 grudnia 1942, dowodzona przez Niemców [[ukraińskie bataliony Schutzmannschaft|ukraińska policja pomocnicza]] zamordowała w Jeziercach około 360 Polaków. Była to represja wywołana fałszywym oskarżeniem komendanta policji ukraińskiej w [[Ludwipol]]u Korolczuka, jakoby Polacy z partyzantami sowieckimi rzucili granat na przejeżdżających Niemców, chociaż zrobili to partyzanci sowieccy ze specjalnej grupy wywiadowczej [[Nikołaj Kuzniecow (agent)|Nikołaja Kuzniecowa]] (części specgrupy [[Dmitrij Miedwiediew (partyzant)|Dmitrija Miedwiediewa]]). Ukraińscy policjanci obrabowali trupy Polaków z lepszych ubrań i butów, a ludność ukraińska z sąsiednich wiosek rozgrabiła majątek spacyfikowanej wsi.
* '''[[Juraciszki]] (w dawnym [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wileńskim]]) - 23 lutego 1943 r. niemiecka ekspedycja karna zniszczyła tę wieś wraz z ludnością (spalono żywcem 90 mieszkańców).
* '''[[Glinciszki]]''' (w dawnym [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wileńskim]], [[powiat wileńsko-trocki]]) – 20 czerwca 1944, [[Saugumo policija|litewski oddział pomocniczy]] policji niemieckiej zastrzelił 38 mieszkańców Glinciszek w odwecie za śmierć czterech litewskich policjantów w starciu z żołnierzami [[5 Wileńska Brygada AK|5 Wileńskiej Brygady AK]], dowodzonej przez [[Zygmunt Szendzielarz|Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”]]. Znaczną część ofiar pacyfikacji stanowiły kobiety i dzieci.
{{osobny artykuł|Zbrodnia w Glinciszkach}}