Pacyfikacje wsi polskich podczas okupacji niemieckiej: Różnice pomiędzy wersjami

* '''Szaulicze''' (w dawnym [[województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|woj. białostockim]], [[powiat wołkowyski]]) – pacyfikacja była zemstą za zabicie przez partyzantów radzieckich (według niektórych źródeł byli to AK-owcy) niemieckiego doktora, hauptmanna Mazura. Wczesnym rankiem 7 lipca 1943 wieś została otoczona przez żołnierzy niemieckich oraz policjantów. Mieszkańców wygnano ze swych domów i popędzono do centrum wsi. Sprawdzono wszystkich według listy, po czym zarzucono mieszkańcom współpracę z partyzantami. Starców, mężczyzn i chłopców odłączono od kobiet i wszystkich zamknięto w chlewach. Niektórym do rąk dano łopaty i kazano kopać sobie mogiły. Rozpoczęły się rozstrzeliwania. Wszystkie domy wraz z zabudowaniami zostały spalone. Tego dnia zostało zamordowanych 336 osób, w tym 120 dzieci<ref name="Szaulicze">{{cytuj stronę| url = http://archive.is/5UCw | tytuł = Ostatnia Noc Świętojańska wsi Szaulicze | data dostępu = 8 lutego 2010| autor = Nikołaj Bychowcew | opublikowany = Witryna Związku Polaków na Białorusi | data = grudzień 2007 | język =}}</ref>.
* '''Jezierce''' (w dawnym [[województwo wołyńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wołyńskim]], [[powiat rówieński]]) – 16 grudnia 1942, dowodzona przez Niemców [[ukraińskie bataliony Schutzmannschaft|ukraińska policja pomocnicza]] zamordowała w Jeziercach około 360 Polaków. Była to represja wywołana fałszywym oskarżeniem komendanta policji ukraińskiej w [[Ludwipol]]u Korolczuka, jakoby Polacy z partyzantami sowieckimi rzucili granat na przejeżdżających Niemców, chociaż zrobili to partyzanci sowieccy ze specjalnej grupy wywiadowczej [[Nikołaj Kuzniecow (agent)|Nikołaja Kuzniecowa]] (części specgrupy [[Dmitrij Miedwiediew (partyzant)|Dmitrija Miedwiediewa]]). Ukraińscy policjanci obrabowali trupy Polaków z lepszych ubrań i butów, a ludność ukraińska z sąsiednich wiosek rozgrabiła majątek spacyfikowanej wsi.
* '''[[Juraciszki]]''' (w dawnym [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wileńskim]]) - 23 lutego 1943 r. niemiecka ekspedycja karna zniszczyła tę wieś wraz z ludnością (spalono żywcem 90 mieszkańców).
* '''[[Glinciszki]]''' (w dawnym [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wileńskim]], [[powiat wileńsko-trocki]]) – 20 czerwca 1944, [[Saugumo policija|litewski oddział pomocniczy]] policji niemieckiej zastrzelił 38 mieszkańców Glinciszek w odwecie za śmierć czterech litewskich policjantów w starciu z żołnierzami [[5 Wileńska Brygada AK|5 Wileńskiej Brygady AK]], dowodzonej przez [[Zygmunt Szendzielarz|Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”]]. Znaczną część ofiar pacyfikacji stanowiły kobiety i dzieci.
{{osobny artykuł|Zbrodnia w Glinciszkach}}