Jan Kropidło: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 21 bajtów ,  11 miesięcy temu
m
drobne redakcyjne
m (drobne redakcyjne)
m (drobne redakcyjne)
|dewiza - j. polski =
|państwo =
|data urodzenia = [[1360]]
|miejsce urodzenia =
|data śmierci = [[3 marca]] [[1421]]
|miejsce śmierci =
|1. funkcja = Arcybiskup gnieźnieński (nominat)
Nie mogąc zostać arcybiskupem w 1394 r. Jan wystarał się o biskupstwo kamieńskie. Dochody diecezji były jednak znikome, w związku z tym wystarał się u papieża prawa do czerpania dochodów z dóbr biskupstwa poznańskiego. Także i tym razem sprzeciw Władysława Jagiełły uniemożliwił mu objęcie bogatych [[prebenda|prebend]]. W 1398 r. został przeniesiony na bardziej majętne biskupstwo chełmińskie leżące w całości na terenie [[zakon krzyżacki|zakonu krzyżackiego]]. W 1399 r. podróżującego w przebraniu przez Polskę biskupa zatrzymali w [[Kalisz]]u ludzie Władysława Jagiełły zmuszając go do złożenia przysięgi lojalności.
 
W 1401 r. zmarł stryj Jana, książę opolski Władysław, co umożliwiło ostateczne pogodzenie się króla polskiego z ambitnym biskupem i objęcie na powrót stanowiska biskupa we [[Włocławek|Włocławku]]. Tym razem Jan pozostał biskupem kujawskim już do swojej śmierci. Stanowisko hierarchy we Włocławku do najłatwiejszych nie należało, głównie na skutek położenia diecezji w dwóch zwalczających się państwach, w państwie zakonu krzyżackiego i Polsce. Szczególnych trudności w sprawowaniu godności biskupa nastręczał fakt przynależności do diecezji [[Pomorze Gdańskie|Pomorza Gdańskiego]], co było bardzo niewygodne dla zakonu, który robił, co tylko mógł, by uniemożliwić Janowi normalne rządy. Fakt ten powodował coraz większą chęć współpracy Kropidły z Polską, co szczególnie ujawniło się podczas wielkiej wojny z zakonem krzyżackim w 1410 r., kiedy dzięki mediacji biskupa [[Gdańsk|gdańszczanie]] złożyli królowi hołd.
 
Opowiedzenie się w konflikcie po stronie polskiej przyniosło w 1411 r. księciu opolskiemu uwięzienie ze strony rajców miejskich [[Wrocław]]ia, którzy jako poddani korony [[Czechy|czeskiej]], czyli sprzymierzeńca zakonu, postanowili zneutralizować działalność biskupa. Wolność odzyskał Jan dopiero po trzech miesiącach na skutek osobistej interwencji króla węgierskiego [[Zygmunt Luksemburski|Zygmunta Luksemburczyka]]. Rajcy wrocławscy zostali zmuszeni do upokarzającej ceremonii przeprosin. W ogóle stosunki Jana z Luksemburgami układały się wręcz wzorcowo (i to pomimo równie dobrych stosunków po 1401 r. z Jagiełłą, raczej do Zygmunta zbyt przyjaźnie nie nastawionego), co rychło przyniosło biskupowi nowe źródła dochodów w postaci opactw w [[Szekszárd]] i [[Pannonhalma]]. Był sygnatariuszem aktu [[Unia horodelska|Unii horodelskiej]] 1413 roku<ref>''Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane'', Kraków 1600, s. 749.</ref>.
1479

edycji