Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 2 bajty ,  1 miesiąc temu
→‎Wczesne lata: Poprawiono gramatykę
 
=== Wczesne lata ===
Henryk przyszedł na świat 19 września 1551 roku jako szóste dziecko, a czwarty syn [[Henryk II Walezjusz|Henryka II]] i [[Katarzyna Medycejska|Katarzyny Medycejskiej]]. Starsi od niego byliː cierpiący na bóle głowy [[Franciszek II Walezjusz|Franciszek]] (1543), wątła i nerwowa [[Elżbieta Walezjuszka|Elżbieta]] (1545), [[Klaudia Walezjuszka (1547–1575)|Klaudia]] (1547), Ludwik (który zmarł po półtorejpółtora roku) i reagujący wybuchami furii [[Karol IX Walezjusz|Karol Maksymilian]] (1550). Jedynie Henryk i młodsi od niego [[Małgorzata Walezjuszka|Małgorzata]] (1553) i [[Franciszek Herkules Walezjusz|Herkules]], zwany później Franciszkiem (1555), byli zdrowymi, normalnymi dziećmi. Na chrzcie przyszły Henryk otrzymał imiona Aleksander Edward. Imię Aleksander, którego miał używać do bierzmowania było popularne w rodzinie matki. Imię Edward otrzymał po chrzestnym królu Anglii [[Edward VII|Edwardzie VI]]{{R|Grzybowski9}}.
 
Dzieciństwo upłynęło Aleksandrowi pomiędzy zamkami [[Fontainebleau]], [[Blois]] i [[Amboise]], z dala od ojca, który dużo podróżował w towarzystwie swej faworyty [[Diana de Poitiers|Diany z Poitiers]]. Dziećmi zajmował się matka, pozbawiona miłości męża i znaczenia, w nich upatrywała możliwość zaspokojenia zranionych ambicji. Dwór Katarzyny składał się z najpiękniejszych kobiet Francji, Włoch, Szkocji i Flandrii. Zwano go ''szwadronem podfruwajek'', a Katarzyna uczyła swoje podopieczne jak rządzić mężczyznami. Młodzi Walezjusze wychowywali się wśród nich, rozpieszczani, obserwując od najmłodszych lat rozgrywające się na ich oczach romanse. Oddalenie od ojca i rządy surowej matki pogłębiły tylko zniewieściałość, która charakteryzowała ostatnie pokolenie Walezjuszy{{R|Grzybowski11}}.
 
Ze względu na słabe zdrowie w dzieciństwie Aleksander bardzo długo chodził w lekkich sukienkach. Był ulubieńcem matki, która nazywał go ''moje oczy'' i ''mały orzeł''. Zachwycała się jego zdrowiem i urodą. Zawsze znajdowała dla niego czas na czułości i pieszczoty. Aleksander, tak jak i matka przejawiał zamiłowanie do nauki. Uczył się dobrze. Jego preceptorem był znakomity humanista francuski [[Jacques Amyot]]. Mały Aleksander rozczytywał się w [[Plutarch]]u i romansie ''Perceforest''{{R|Grzybowski13}}.
 
=== Wojny zewnętrzne i domowe ===