Humphrey Bogart: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  1 rok temu
m
m (→‎Małżeństwa i dzieci: drobne techniczne)
Choroba Bogarta stała się przedmiotem licznych spekulacji w kręgach Hollywood; informowano w nich m.in., że aktor umiera i wybrano już miejsce pochówku, bądź też przebywał w szpitalu, który w rzeczywistości nie istniał. Po przeczytaniu jednej z fałszywych informacji, osobiście zadzwonił do redakcji „New York Journal-American”, domagając się sprostowania{{odn|Kanfer|2011|s=230}}. Gdy czuł się dobrze, pływał na swojej łodzi „Santana”{{odn|Kanfer|2011|s=231}}. W listopadzie 1956 u aktora nastąpił [[przerzut nowotworowy]]{{odn|Kanfer|2011|s=231}}. Zaczął chudnąć i tracić siły. Od grudnia poruszał się na wózku inwalidzkim, a jego waga wynosiła 36 kilogramów{{odn|Kanfer|2011|s=233}}. W domu zainstalowano prowizoryczną windę, dzięki której, przy pomocy personelu, mógł poruszać się między piętrami{{odn|Bacall|1978|s=273}}. Gdy miał problemy z oddychaniem, korzystał z dwóch dużych pojemników z tlenem{{odn|Kanfer|2011|s=233}}. W ostatnich dniach aktora odwiedzali Clifton Webb, Jack L. Warner, Sam Goldwyn i w szczególności Katharine Hepburn i Spencer Tracy{{odn|Kanfer|2011|s=234}}{{odn|Sperber|Lax|1997|s=516}}. 13 stycznia 1957 Bogart zapadł w [[Śpiączka|śpiączkę]]. Zmarł dzień później o drugiej dwadzieścia pięć nad ranem{{odn|Kanfer|2011|s=234}}. Miał 57 lat{{odn|Kanfer|2011|s=8}}.
 
Nekrologi z informacją o śmierci Bogarta ukazywały się w najważniejszych gazetach na całym świecie, w których opisywano go m.in. jako „ciężko pracującego profesjonalistę”, „doskonałego aktora” i „esencję twardziela”{{odn|Kanfer|2011|s=234–235}}. Rankiem 17 stycznia w Kościelekościele episkopalnym w Beverly Hills odbyły się uroczystości pogrzebowe, w których udział wzięło około dwieście pięćdziesiąt osób, w tym m.in. [[Charles Boyer]], [[David Niven]], [[Gary Cooper]], [[Gregory Peck]], [[James Mason]], [[Joan Fontaine]], Katharine Hepburn, [[Louis Jourdan]], Marlene Dietrich, [[Ronald Reagan]], Spencer Tracy, reżyserzy Billy Wilder, [[Nunnally Johnson]], Richard Brooks i William Wyler oraz producenci [[David O. Selznick]], Harry Cohn i Jack L. Warner{{odn|Kanfer|2011|s=235}}. [[Laudacja|Mowę pogrzebową]] wygłosił John Huston<ref>{{odn|ref=nie|Sperber|Lax|1997|s=518}}; {{odn|ref=nie|Kanfer|2011|s=236}}.</ref> (w zastępstwie za Tracy’ego, który przybity śmiercią Bogarta nie był w stanie){{odn|Kanfer|2011|s=234}}. Na zewnątrz Kościoła obecnych było ponad dwa tysiące osób{{odn|Kanfer|2011|s=235}}.
 
Zwłoki aktora poddano [[Kremacja|kremacji]]. Do urny Bacall schowała mały złoty gwizdek, będący częścią bransoletki, który dostała od męża trzynaście lat wcześniej. Znajdowała się na nim inskrypcja: „Gdybyś czegoś potrzebował, po prostu zagwiżdż”. Tekst nawiązywał do filmu ''[[Mieć i nie mieć (film)|Mieć i nie mieć]]'' (1944), na planie którego para poznała się{{odn|Meyers|1997|s=315}}. Wolą Bogarta było, aby jego prochy rozsypano nad Oceanem Spokojnym, lecz z racji tego, że w owym czasie było to nielegalne, decyzją rodziny pochowano je w kolumbarium na cmentarzu [[Forest Lawn Memorial Park (Glendale)|Forest Lawn Memorial Park]] w zespole miejskim Los Angeles–[[Long Beach]]{{odn|Kanfer|2011|s=235}}. W testamencie aktor majątek podzielił między żonę i swoje dzieci oraz zapewnił pensję kucharce (1,500 dolarów) i sekretarce (2 tys. dolarów){{odn|Kanfer|2011|s=233}}{{odn|Meyers|1997|s=315}}.
20 648

edycji