Charles Fox Bennett: Różnice pomiędzy wersjami

m
poprawa linków
m (Poprawiam linki wewnętrzne i wykonuje drobne zmiany typograficzne i techniczne.)
m (poprawa linków)
Bennet urodził się w [[Shaftesbury]] w [[Anglia|Anglii]]. W [[1818]] jako młodzieniec wstąpił do brytyjskiej służby kolonialnej i został wysłany jako urzędnik na Nową Fundlandię. Wkrótce jednak zrezygnował z urzędniczej kariery, angażując się w przedsiębiorczość. W [[1829]] poślubił Isabelle Sheppard. W [[1820]] wraz ze swym bratem Thomasem założył przedsiębiorstwo ''C.F. Benett and Company'', firmę eksportowo-importową. Do roku [[1847]] kompania rozrosła się do znacznego [[holding]]u zawierającego stocznie, kopalnie i farmę.
 
Zanim Benett zaangażował się w politykę, brał czynny udział w życiu społecznym wyspy. W [[1836]] został prezydentem izby handlowej – ''Chamber of Commerce''. W [[1841]] założył ''Newfoundland Agricultural Society'' – Towarzystwo Rolnicze Nowej Fundlandii. W [[1834]] został mianowany sędzią pokoju oraz sprawował funkcję komisarza dróg lądowych. W [[1843]] wszedł w świat wyspiarskiej polityki wraz z powołaniem do legislatury. Zasiadając w niej stanął w opozycji do dążeń do uzyskania niezależnego statusu kolonii. Był przeciwko powołaniu przedstawicielskiego rządu, gdyż uważał, że kolonia była zbyt słaba ekonomicznie i niedojrzała społecznie by stać ją było na niezależność. W [[1850]] został powołany do rady rządowej, gdzie kontynuował swą opozycję w stosunku do tych dążeń. W swej działalności podkreślał nie tylko swe antydemokratyczne nastawienie, lecz także będąc członkiem kościoła anglikańskiego, sprowadził konflikt polityczny na platformę religijną. Ostatecznie ta polityka doprowadziła do powstania szerokiej koalicji katolicko-protestanckiej (z wyłączeniem prawomyślnych anglikanów). Tej koalicji udało się doprowadzić do dymisji zachowawczej rady i skłonić władze kolonialne do nadania Nowej Fundlandii statusu samorządnego [[dominium brytyjskie|dominium]]. Po tym fakcie Bennett wycofał się z polityki poświęcając się przedsiębiorczości. Jego powrót do czynnego życia politycznego zbiegł się z rozwojem dążeń unijnych brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej. Bennett uważnie obserwował rozwój sytuacji i wkrótce stał się zaciekłym przeciwnikiem [[Konfederacja Kanady|Konfederacji Kanady]]. Jego krytyka przystąpienia Nowej Fundlandii do nowo tworzonego organizmu politycznego opierała się na zagrożeniu wzrostem podatków, utracie rynków oraz niebezpieczeństwie migracji mieszkańców wyspy na kontynent. Swe anty konfederacyjne nastawienie propagował w lokalnej prasie pisząc serię artykułów w formie listów. Do roku [[1869]] był już niekwestionowanym liderem ruchu anty konfederacyjnego. Mimo swego antydemokratycznego nastawienia zdecydował się poprowadzić blok do wyborów, w których zdobył olbrzymią większość, zapewniając sobie wpływ na politykę wyspy w tym krytycznym dla brytyjskiej Północnej Ameryki okresie. Wkrótce jednak okazało się, że Bennett nie posiadał wystarczającej charyzmy ani wizji politycznej, by scalić ten ruch w jednolitą partię. Mimo ponownego zwycięstwa w [[1873]], lecz już niewielką większością, został zmuszony przez swych konkurentów z wewnątrz obozu anty konfederacyjnego do ustąpienia z przewodnictwa ruchu, a jednocześnie funkcji premiera. Tracąc wpływy zachował mandat deputowanego do roku [[1878]]. W tym czasie był oponentem budowy linii kolejowych, uważając to przedsięwzięcie za zbyt kosztowne dla biednej kolonii. Z czasem całkowicie stracił zainteresowanie polityką, poświęcając się własnej przedsiębiorczości. Zmarł w [[St. John’s (NfiLKanada)|St. John’s]] w [[1883]].
 
== Linki zewnętrzne ==
12 375

edycji