Marian Józef Mika: Różnice pomiędzy wersjami

link. uzup.
(kat., drobne redakcyjne)
(link. uzup.)
 
== Życiorys ==
Pierwsze nauki w szkole powszechnej pobierał w [[Niemcy|Niemczech]], dokąd przeniósł się z rodzicami w 1914 i tam również zaczął uczęszczać do gimnazjum. Po przeniesieniu się w 1920 rodziców do [[Poznań|Poznania]] kontynuował naukę w [[Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu|Gimnazjum im. Marii Magdaleny]], które ukończył w 1927. W tymże samym roku rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytetu Poznańskiego]], które ukończył uzyskując dyplom magistra filozofii. Jego praca dyplomowa: "Studia nad patrycjatem poznańskim w wiekach średnich", oparta na nieznanych dotąd źródłach archiwalnych, ogłoszona została drukiem w 1937 jako osobny tom Biblioteki „[[Kronika Miasta Poznania|Kroniki Miasta Poznania”]] (nr. 7). Po ukończeniu studiów w 1937 otrzymał stypendium pracownika naukowego [[Archiwum Państwowe w Poznaniu|Archiwum Państwowego]] miasta Poznania i poświęcił się zbieraniu materiałów źródłowych. W sierpniu 1939 powołany został do wojska. Uczestnik kampanii wrześniowej w szeregach 70 pułku piechoty. W [[Puszcza Kampinoska|Puszczy Kampinowskiej]] wzięty do niewoli, w której przebywał do czasu wyzwolenia obozu przez [[Armia Radziecka|Armię Radziecką]] w styczniu 1945. Był jeńcem Oflagu XI-A Altengrabow, nr jeńca 550. 30 lipca 1940 przeniesiony do oflagu Oflagu II-C [[Dobiegniew|Woldenberg]]<ref>{{Cytuj |autor = Super User |tytuł = szukaj w bazie |data dostępu = 2018-09-20 |opublikowany = www.straty.pl |url = http://www.straty.pl/index.php/szukaj-w-bazie |język = pl}}</ref>. Po powrocie do Poznania wraca do pracy w archiwum w którym pozostaje czynny do 1973. 6 marca 1945 obejmuje stanowisko zastępcy kierownika Archiwum Miejskiego, a następnie kierownika. Od przejęcia przez państwową[[Archiwum służbęPaństwowe archiwalnąw Poznaniu]] Archiwum Miejskiego pracuje jako kustosz i kierownik Oddziału Akt Miejskich. Równocześnie bierze czynny udział w reaktywowaniu „Kroniki Miasta Poznania”. Od 8 czerwca 1945 roku był członkiem kolegium redakcyjnego, a od 1 stycznia 1947 do 31 grudnia 1948 redaktorem naczelnym tejże kroniki.
 
Brał żywy udział w pracach nad odbudową zniszczonego w czasie wojny [[Stare Miasto w Poznaniu|Starego Miasta]]. Na podstawie odkrytych przez niego materiałów źródłowych zrekonstruowano domy mieszczańskie przy [[Stary Rynek w Poznaniu|Starym Rynku]]. Autor licznych publikacji poświęconych dziejom Poznania. Jego naukowa działalność wyraża się 60 publikacjami ogłoszonymi drukiem (były to większe i drobne przyczynki oraz życiorysy). W badaniach nad dziejami Poznania na plan pierwszy wysuwa się problematyka dziejów społecznych i gospodarczych miasta oraz wydawnictwa źródłowe. Od 1946 współpracownik [[Polski Słownik Biograficzny|Polskiego Słownika Biograficznego]], członek [[Polskie Towarzystwo Historyczne|Polskiego Towarzystwa Historycznego]], [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk|Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]] i [[Towarzystwo Miłośników Miasta Poznania im. Cyryla Ratajskiego|Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = https://wbc.macbre.net/document/3883/redaktorzy-kroniki-miasta-poznania-w-latach-1923-1960.html |data =}}</ref>.
979

edycji