Stanisław Herakliusz Lubomirski: Różnice pomiędzy wersjami

m
(kat.)
|mąż =
|żona = [[Zofia Opalińska (1642-1675)|Zofia Opalińska]]<br />[[Elżbieta Denhoff]]
|dzieci = [[Elżbieta Helena Sieniawska|Elżbieta Lubomirska]] (z Zofią)<br />[[Teodor Józef Lubomirski|Teodor Lubomirski]], [[Franciszek Lubomirski]], [[Józef Lubomirski (wojewoda czernihowski)|Józef Lubomirski]]
|rodzeństwo =
|odznaczenia =
Wraz z królem polskim [[Jan III Sobieski|Janem III Sobieskim]] oraz kanclerzem wielkim koronnym [[Jan Wielopolski (1630–1688)|Janem Wielopolskim]] należał do pierwszego na świecie towarzystwa geograficznego [[Akademia Argonautów|Akademii Argonautów]]{{odn|Coronelli|1687}}{{odn|Targosz|2012|s=208}}.
 
Pochowany w [[Czerniaków|czerniakowskim]] [[Kościół św. Antoniego Padewskiegoz Padwy w Warszawie (Czerniaków)|kościele Bernardynów]] w [[Warszawa|Warszawie]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Topińska | imię = Maria | tytuł = Kościół czerniakowski | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1977 | strony = 101}}</ref>.
 
== Posiadłości ==
W latach [[1676]]–[[1679]] wybudował letnią rezydencję w [[Puławy|Puławach]]. W [[1678]] otrzymał fragment ziemi na terenie [[Mokotów|Mokotowa]], następnie wykupił okoliczne wsie [[Służew]] i [[Służewiec]]. Należała do niego Arkadia koło [[Królikarnia|Królikarni]], zwana „pasterskim domkiem”, a od [[1683]] także Czerniakowo ([[Czerniaków]]), gdzie w [[1691]] ufundował [[kościółKościół św. Antoniego Padewskiegoz Padwy w Warszawie (Czerniaków)|klasztor i kościół bernardyński]] (porównywane z [[Bielany (Warszawa)|Bielanami]] miejsce [[odpust]]ów i kultu [[Bonifacy z Tarsu|świętego Bonifacego]]). Zajmował się odbudową zamku w [[Łańcut|Łańcucie]] po pożarze w [[1688]]. Pracował dla niego, m.in. właśnie w [[Puławy|Puławach]], przy klasztorze oraz przy odbudowie zamku, architekt [[Tylman z Gameren]].
 
Właściciel [[Ujazdów (Warszawa)|Ujazdowa]]; za jego czasów (ok. 1680–90) zbudowano barokową [[Łazienka Ujazdowska|Łazienkę]], rozbudowaną w latach 1772–93 przez króla [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]] na klasycystyczny [[pałac Na Wyspie]]. Na terenie posiadłości ujazdowskiej powstał także przeznaczony na miejsce rozmyślań i medytacji [[Ermitaż w Warszawie|Ermitaż]].
* ''[[Genii veridici]]'' (data nieznana, dialog polityczny).
 
Był autorem m.in. [[sielanka|sielanki]] ''Ermida albo królewna pasterska'', w której krytycznie analizował [[mit arkadyjski]] i rozważał nieosiągalność szczęścia, ''Tobiasz wyzwolony'' (romans [[Biblia|biblijny]] oparty na [[Księga Tobiasza|Księdze Tobiasza]]) czy ''De vanitate cansiliorum liber unus, in quo vanitas et veritas rerum humonarum politicis et moralibus rationibus clare demonstratur et dialogice exhibiteur'' (O ułudzie rad księga jedna, w której ułudę i prawdę spraw ludzkich jasno udowadnia się racjami politycznymi i moralnymi i wykłada się pod postacią dialogu) z [[1699]] w którym odradzając reformy pesymistycznie opisywał [[Sejm walny I Rzeczypospolitej|sejmy Rzeczypospolitej]] (do dzieła tego nawiązał polemicznie [[Stanisław Konarski]] w traktacie [[O skutecznym rad sposobie]]).
 
Autor komedii ''Don Alvares, albo niesforna w miłości kompanija'', oraz ''Komedyja Lopesa starego'', opartych na wątkach z ''[[Dekameron]]a'' i popularnych włoskich sztuk.
161 586

edycji