Karol Mikulski: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 15 bajtów ,  1 rok temu
link
(drobne techniczne)
(link)
Wywodził się z ziemiańskiej rodziny o tradycjach inteligenckich<ref>{{cytuj pismo | nazwisko = Galicka | imię = Izabella | tytuł = Służyć innym – aż do końca. O moim ojcu, zapomnianym bohaterze | czasopismo = Na poważnie | wydanie = 5–6 | strony = 34–36 | data = 2012}}</ref>. Urodził się w 1901 roku w [[Kijów|Kijowie]]. Jego ojciec – [[Antoni Feliks Mikulski]] był profesorem psychiatrii (w 1924 objął katedrę psychiatrii na [[Uniwersytet Wileński|Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie]]), matka Maria Grodecka pianistką. Uczęszczał do gimnazjum we [[Lwów|Lwowie]], następnie w [[Łódź|Łodzi]]. Od 1919 działał w [[skauting]]u. Jako ochotnik brał udział w [[Wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej]] (1920). Po złożeniu [[matura|matury]] studiował medycynę kolejno na trzech uniwersytetach: w [[Uniwersytet Jagielloński|Krakowie]], [[Uniwersytet Wileński|Wilnie]], [[Uniwersytet Warszawski|Warszawie]] (UW). Dyplom [[doktor (stopień naukowy)|doktora]] nauk lekarskich uzyskał w 1927. W roku 1926 ożenił się z Idalią Jadwigą Gieysztor, primo voto Januszkiewiczową. Małżeństwo wychowywało dwoje dzieci: syna Idalii z pierwszego małżeństwa – Jerzego Januszkiewicza oraz córkę – [[Izabella Galicka|Izabellę (dzisiaj: Galicką]], [[historia sztuki|historyka sztuki]]).
 
W latach 1928–1934 był asystentem [[Jan Mazurkiewicz (psychiatra)|Jana Mazurkiewicza]] w Klinice Psychiatrycznej UW. Jednocześnie pracował jako lekarz i psycholog szkolny w gimnazjach [[XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie#Historia szkoły|im. Zamoyskiego]], Reja<ref name="GimnReja">{{cytuj stronę | url = http://mazowsze.hist.pl/files/Kronika_Warszawy/Kronika_Warszawy-r1982-t13-n1_%2849%29/Kronika_Warszawy-r1982-t13-n1_%2849%29-s119-123/Kronika_Warszawy-r1982-t13-n1_%2849%29-s119-123.pdf | tytuł = Gimnazjum Ludwika Lorentza | autor = Tadeusz Kochanowicz | praca = Kronika Warszawy t. 13, nr 1 (49), (1982) | opublikowany = mazowsze.hist.pl | język = pl | data dostępu = 2012-10-27}}</ref> i Lorentza. Prowadził też poradnię psychologiczną. W roku 1929 odbył trzymiesięczne studia [[psychologia|psychologiczne]] i psychiatryczne w [[Wiedeń|Wiedniu]], m.in. w poradni dla dzieci, utworzonej przez [[Alfred Adler|Alfreda Adlera]]. 1 listopada 1934 objął stanowisko wicedyrektora i ordynatora Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych w Gostyninie. Był zwolennikiem psychiatrii zreformowanej, kładącej nacisk na humanitarne traktowanie pacjentów i [[Terapia zajęciowa|terapię zajęciową]]. W 1936 odbył dwumiesięczną podróż naukową po Europie, odwiedzając szpitale i kliniki psychiatryczne w [[Niemcy|Niemczech]], [[Francja|Francji]], [[Włochy|Włoszech]], [[Jugosławia|Jugosławii]] i [[Węgry|Węgrzech]]. Osobiście poznał reprezentantów wiodącej w Europie psychiatrii niemieckiej, m.in. [[Ernst Rüdin|Rüdina]], [[Carl Schneider|Schneidera]], [[Hans Luxenburger|Luxenburgera]], z inspiracji których w latach [[II wojna światowa|II wojny światowej]] na terenie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupowanej Polski]] i w [[III Rzesza|III Rzeszy]] rozpoczęły się masowe mordy ludzi chorych psychicznie ([[Akcja T4]]). Pod wpływem [[Otmar Freiherr von Verschuer|Otmara von Verschuera]], zainicjował w Polsce badania gemeliologiczne i wydał pionierską książkę ''Krótki zarys nauki o bliźniętach''. Był członkiem [[PolskieEugenika Towarzystwo Eugenicznepolska|Polskiego Towarzystwa Eugenicznego]]. Od 1937 prowadził [[Alkoholizm#Leczenie|przychodnię przeciwalkoholową]] w [[Płock]]u.
 
=== Okres II wojny światowej ===
981

edycji