41 Eskadra Rozpoznawcza: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  3 miesiące temu
 
=== Mobilizacja eskadry ===
W dniach 24-26 sierpnia 1939 przeprowadzono w [[4 Pułk Lotniczy|4 pułku lotniczym]] [[Mobilizacja (1939)|mobilizację]]. Eskadra została przemianowana na „rozpoznawczą”. 27 sierpnia rzut kołowy eskadry odjechał transportem kolejowym na lotnisko polowe. 31 sierpnia, eskadra otrzymała rozkaz odlotu na [[Lotnisko mokotowskie|lotnisko Mokotów]]. Ze względu na trudne warunki atmosferyczne, dowódca pułku płk. pil. Bolesław Stachoń dał sygnał do startu dopiero 1 września o 7.00{{odn|Pawlak|1989|s=295}}{{odn|Pawlak|1982|s=171}}.
8 samolotów „Karaś”{{refn|grupa=uwaga|2 samoloty były w remoncie{{odn|Pawlak|1991|s=303}}.}} i 1 RWD–8 wystartowało do Warszawy mimo utrzymującej się mgły i deszczu. Po wylądowaniu na lotnisku Mokotów, dowódca eskadry otrzymał rozkaz przelotu na lotnisko polowe Zdunowo{{odn|Pawlak|1982|s=172}}.
 
We [[Kampania wrześniowa|wrześniu 1939]] eskadra walczyła w składzie lotnictwa [[Armia „Modlin”|Armii „Modlin”]]{{odn|Koliński|1978|s=94}}.
 
1 września eskadra nie wykonywała lotów bojowych. Wieczorem dowódca eskadry otrzymał od dowódcy lotnictwa [[Armia „Modlin”|Armii „Modlin]]” płk. pil. Tadeusza Praussa do wykonania 3 zadania rozpoznawcze.
2 września załoga por. obs. Malinowskiego z ppor. pil. Kuzianem i st. szer. strz. Rybackim poleciała na pierwsze zadanie bojowe eskadry. Jego celem było rozpoznanie dróg na kierunkach [[Przasnysz]]–[[Chorzele]]–[[Wielbark|Willenberg]] – [[Grudusk]]{{odn|Pawlak|1991|s=306}}. Według relacji obserwatora zrzucono bomby na stację kolejową [[Nidzica|Niedenburg]]{{odn|Piekałkiewicz|2001|s=}}, zrzucono także bomby na stację kolejową w [[Nidzica|Nidzicy]].
Na rozpoznanie ruchu i kierunków marszu oddziałów niemieckich polecieli też ppor. obs. Strejmik, kpr. pil. Janicki i kpr. strz. Jankowski. Po południu wystartowali: pchor. obs. Tuszyński, kpr. pil. Leszkiewicz i st. szer. strz. Komornicki. Nie wykryto żadnych znaczniejszych ruchów wojsk na terenie [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]]{{odn|Pawlak|1991|s=306}}.
 
3 września wykonywano 5 zadań rozpoznawczych. Rano rozpoznanie ruchów wojsk na drogach [[Chorzele]]–Willenburg–[[Szczytno|Ortelsburg]]–Allstein–[[Nidzica|Neidenburg]]–[[Olsztyn|Allstein]] wykonali: pchor. obs. Ośmiałowski, kpr. pil. Thiesler i st. szer. strz. Talkowski. Wykryto kolumny kawalerii i samochodów. Załoga otworzyła do nich ogień. W południe poleciała załoga: pchor. obs. Pokorniewski, kpr. pil. Soroko i pchor. strz. Kisielnicki. Rozpoznawano w rejonie [[Mława|Mławy]], [[Jedwabno (województwo warmińsko-mazurskie)|Jedwabna]] i [[Chorzele|Chorzeli]]. Załoga: por. obs. Hałłas, kpr. pil. Thiesler i st. szer. strz. Talkowski, poszukiwała dużej jednostki pancernej na północ od Zawady. Awizowanej jednostki pancernej nie odnaleziono. Ponadto dwukrotnie startowali ppor. obs. Wierzbicki, kpr. pil. Oleksiński i kpr. strz. Tęgowski{{odn|Pawlak|1991|s=308}}.
 
4 września ppor. obs. Strejmik, kpr. pil. Głydziak i kpr. strz. Tęgowski przeprowadzili głęboki rajd na zaplecze wrogą. Rozpoznawali na kierunkach [[Działdowo]]–[[Nidzica|Neidenburg]]–[[Uzdowo]], Neidenburg–[[Wielbark|Willenberg]]–[[Szczytno|Ortelsburg]]. Ustalono zmożonywzmożony [[Transport kolejowy|ruch kolejowy]].
Około godz. 8.30 eskadra otrzymała zadanie zorganizowania wyprawy bombowej. „Karasie” miały być osłaniane przez własne myśliwce.
<br>Przebieg akcji tak relacjonuje dowódca eskadry{{odn|Pawlak|1991|s=308-309}}:
Wieczorem eskadra przegrupowała się na lotnisko Warszawa-Mokotów. Ze względu na brak samochodów, mienie eskadry przewożono etapami do [[Jabłonna (powiat legionowski)|Jabłonnej]].
Z uwagi na szybki marsz jednostek niemieckich, część personelu pod dowództwem ppor. Dyszlewskiego musiała z bronią w ręku przedzierać się ze [[Zdunowo (województwo mazowieckie)|Zdunowa]] do [[Modlin|Modlina]]. Przed [[Wycofanie (wojsko)|wycofaniem się]] spalono uszkodzone 3 „Karasie”{{odn|Pawlak|1991|s=309}}.
5 września eskadra została uzupełniona dwoma samolotami [[PZL.43]]. Pierwotnie przyznano eskadrze 5 samolotów, jednak trzy zostały zniszczone podczas bombardowania. Po południu rzut powietrzny przegrupował się na lotnisko [[Zielonka (powiat wołomiński)|Zielonka]]. Wykonano tylko 1 lot rozpoznawczy. Wykryto w rejonie [[Nasielsk|Nasielska]] kolumnę pancerną oraz dochodządochodzącą do [[Wkra (dopływ Narwi)|Wkry]] jednostkę zmotoryzowaną{{odn|Pawlak|1991|s=309}}.
6 września załoga: por. obs. Malinowski, kpr. Oleksiński i st. szer. strz. Tęgowski prowadziła rozpoznanie na drogach [[Serock]]–[[Pułtusk]]–[[Różan]]–[[Przasnysz]]–[[Ciechanów]]–[[Gąsocin]]–[[Nowe Miasto nad Pilicą|Nowe Miasto]]–[[Płońsk]]–[[Zakroczym]]. Większego ruchu wojsk niemieckich nie stwierdzono. Meldunek ciężarkowy zrzucono przy sztabie [[Armia „Modlin”|Armii „Modlin”]]. Rozpoznając w rejonie Ciechanowa, por. obs. Malinowski, por. pil. Kuzian i pchor. strz. Kisielnicki, wykryli zgrupowanie [[Czołg|czołgów]]. Załoga zbombardowała kolumnę, a potem ostrzelała ją ogniem [[Karabin maszynowy|karabinów maszynowych]]. Załoga podchorążych Ośmiałowskiego, Radwańskiego i Tabaczyńskiego ustaliła kierunki marszów długich kolumn samochodowych jadących w kierunku na Przasnysz oraz kolumnę pancerną kierującą się na [[Grudusk]]. W pobliżu Gruduska załoga zniszczyła [[balon obserwacyjny]] i obrzuciła bombami stację kolejową [[Chorzele]]. Rozpoznanie prowadziły też załogi ppor. obs. Kardasza i pchor. obs. Malinowskiego.
Wyniki rozpoznania załogi przekazywały meldunkami ciężarkowymi. Późnym popołudniem ppor. obs. Wierzbicki i kpr. pil. Bednarek wyszukiwali nowych lądowisk dla eskadry. Tego dnia stracono dalsze 2 „Karasie”: Jeden lądował przymusowo na skutek przestrzelonego zbiornika paliwa, a drugi wyłamał [[Podwozie (lotnictwo)|podwozie]] przy [[Lądowanie|lądowaniu]]{{odn|Pawlak|1991|s=309-310}}.
7 września w rejon [[Wyszków|Wyszkowa]] polecieli ppor. obs. Strejmik, kpr. pil. Janicki i st. szer. strz. Szymański. Załoga została zestrzelona nad [[Modzele (województwo mazowieckie)|Modzelami]]. Wszyscy lotnicy zginęli. Zadanie dublowali pchor. obs. Malinowski, kpr. pil. Gusowski i kpr. strz. Majewski.
Po południu załoga pchor. Pokorniewskiego z kpr. pil. Bojakowskim i st. szer. strz. Ostrowskim rozpoznała drogi Pułtusk–Ciechanów–Przasnysz–[[Wężewo (województwo mazowieckie)|Wężewo]]. Stwierdzono kilka kolumn piechoty w marszu na Pułtusk, Gąsocin i Ciechanów. Rozpoznanie przerwano na skutek ataku 2 [[Messerschmitt Bf 109|Me-109]], z których jeden, według meldunku obserwatora, został prawdopodobnie zestrzelony.
8 września załogi wykonały 5 zadań rozpoznawczych. Wykryto między innymi kolumnę czołgów i [[Artyleria|artylerii]] w marszu z Różana do [[Ostrów Mazowiecka|Ostrowi Mazowieckiej]]{{odn|Pawlak|1982|s=173}}.
Po południu samoloty [[Luftwaffe]] ostrzelały lotnisko eskadry. W związku z tym kpt. Chrzanowski postanowił zmienić lotnisko, a wieczorem ciężki rzut kołowy skierował pod Mińsk Mazowiecki. Zaopatrzenie w paliwo stawało się coraz trudniejsze. Patrole „benzynowe” dostarczały materiały pędne aż z Dęblina{{odn|Pawlak|1991|s=310-311}}.
9 września rzut powietrzny eskadry odleciał na lądowisko [[Krzesk-Majątek|Krzesk]]. Przy lądowaniu rozbił się 1 „Karaś”. Gdy wiadomość o zmianie lotniska dotarła do dowódcy lotnictwa armii, anulował on decyzję dowódcy eskadry i nakazał powrót 2 załóg do Zielonki. W tym dniu por. obs. Malinowski, kpt. pil. Kołodziejek i st. szer. strz. Blachowski, rozpoznali sytuację na drogach Nasielsk–Ciechanów–Pułtusk–Maków–Różan–Ostrów–Mława–Wyszków–Serock stwierdzając duże zgrupowania broni pancernej. Załoga obrzuciła bombami kolumnę artylerii i czołgów.
Po południu ta sama załoga poleciała z Zielonki w rejon Mławy, wykrywając dużą jednostką pancerną maszerującą na Ciechanów. W tym dniu prowadziły rozpoznanie też załogi pchor. obs. Malinowskiego, por. Chomki i por. Hałłasa. Wyniki rozpoznania mogły sygnalizować nowe uderzenie na wycofujące się wojska Armii „Modlin”{{odn|Pawlak|1991|s=311}}.
10 września, lecącemu w rejon Pułtusk–Wyszków samolotowi urwało się śmigło. Załoga odniosła lekkie obrażenia. Po południu kpt. Chrzanowski otrzymał rozkaz przesunięcia eskadry na lądowisko [[Siennica (powiat miński)|Siennica]]. Podczas przelotu myśliwce niemieckie zestrzeliły samolot [[PZL.43|PZL-43 „Czajka”]] z załogą - ppor. obs. Kardasz, kpr. pil. Oleksiński i kpr. strz. Majewski. W tym dniu do eskadry wcielono ppor. rez. pil. Maksymiliana Lewandowskiego{{odn|Pawlak|1991|s=311}}.
11 września eskadra nie wykonywała lotów bojowych. Po południu samoloty Lufwaffe zbombardowały i ostrzelały budynki, gdzie kwaterował personel eskadry. Strat w ludziach i sprzęcie nie było. Eskadra otrzymała rozkaz przegrupować się do [[Brześć|Brześcia]]. Po drodze załoga: por. obs. Malinowski, ppor. pil. Kuzian i pchor. obs. Klocek jako strzelec, otrzymała zadanie rozpoznania rejonu Ciechanów–Płońsk–Nasielsk.
 
Wypadek nastąpił na skutek wpadnięcia koła samolotu w lej po bombie. Załoga odniosła jedynie lekkie obrażenia. Zniszczony samolot był ostatnim, którym dysponowała eskadra{{odn|Pawlak|1982|s=174}}.<br>
12 września personel eskadry odjechał samochodami do [[Łuck|Łucka]]. Dowódca eskadry oczekiwał na dalsze rozkazy{{odn|Pawlak|1991|s=312}}.
 
13 września dowódca lotnictwa Armii „Modlin” [[Tadeusz Prauss|płk Tadeusz Prauss]] wydał podległym jednostkom rozkaz reorganizacyjny.
2752

edycje