James Forsyth: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 790 bajtów ,  1 rok temu
infobox, kat.
(poprawa linków)
(infobox, kat.)
{{Żołnierz infobox
[[Plik:Forsyth.JPG|prawo|270px|mały|James W. Forsyth]]
|imię i nazwisko = {{PAGENAME}}
 
|imię i nazwisko org =
'''James William Forsyth''' (ur. [[26 sierpnia]] [[1834]], zm. [[24 października]] [[1906]]) - oficer armii [[Stany Zjednoczone|amerykańskiej]], uczestnik [[wojna secesyjna|wojny secesyjnej]] i wojen z Indianami, dowódca 7 Pułku Kawalerii podczas [[masakra nad Wounded Knee|masakry Indian nad Wounded Knee]] [[29 grudnia]] [[1890]] roku.
|pseudonim =
|rodzaj wojsk = lądowe
|zwycięstwa =
|grafika =
|opis grafiki =
|stopień grafika = Army-USA-OF-07.svg
|stopień = [[generał major]]
|data urodzenia =
|miejsce urodzenia =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|lata służby = 1856–1897
|siły zbrojne = {{państwo|USA|usarmy}}
|jednostki = 7. pułk kawalerii
|stanowiska = dowódca pułku
|wojny i bitwy = [[Wojna secesyjna]];<br/>Walki z Indianami
* [[masakra nad Wounded Knee]]
|późniejsza praca =
|odznaczenia =
|commons = Category:James William Forsyth
|wikiźródła =
|wikicytaty =
}}
'''James William Forsyth''' (ur. [[26 sierpnia]] [[1834]], zm. [[24 października]] [[1906]]) - oficer armii [[Stany Zjednoczone|amerykańskiej]], uczestnik [[wojna secesyjna|wojny secesyjnej]] i wojenwalk z Indianami, dowódca 7 Pułku Kawalerii podczas [[masakra nad Wounded Knee|masakry Indian nad Wounded Knee]] [[29 grudnia]] [[1890]] roku.
 
== Życiorys ==
Urodzony w stanie [[Ohio]], w [[1856]] ukończył Akademię Wojskową [[West Point]] a następnie przez pięć lat, aż do wybuchu [[wojna secesyjna|wojny secesyjnej]], służył w [[Fort Bellingham]] na [[Indianie|indiańskim]] pograniczu Terytorium [[Waszyngton (stan)|Washington]]. Podczas wojny domowej był początkowo kapitanem 10 Pułku Kawalerii i - od [[1863]] roku już jako major - pełnił obowiązki inspektora żandarmerii w [[Armia Potomaku|Armii Potomacu]]. W [[1864]] został szefem sztabu generała [[Philip Sheridan|Philipa Sheridana]] a za wyróżniającą postawę w walkach w [[dolina Shenandoah|dolinie Shenandoah]] i pod [[Richmond (Wirginia)|Richmond]] został awansowany na generała brygady ochotników. W latach [[1866]]-[[1867]] dowodził brygadą kawalerii i pełnił funkcję zastępcy generalnego inspektora w Departamencie Zatoki. W latach [[1869]]-[[1873]]1869–1873 był adiutantem gen. Sheridana w Dywizji Missouri i towarzyszył mu jako obserwator [[wojna francusko-pruska|wojny francusko-pruskiej]] ([[1870]]-[[1871]]) w [[Europa|Europie]].
 
Od [[1878]] walczył z 1 Pułkiem Kawalerii w wojnach z Indianami w różnych miejscach amerykańskiego pogranicza, m.in. z Indianami [[Bannock]] na Północnym Zachodzie. Za zasługi w ujarzmianiu wrogich plemion w [[1886]] mianowano go pułkownikiem i dowódcą 7 Pułku Kawalerii wsławionego [[bitwa nad Little Bighorn|klęską nad Little Bighorn]] generała [[George Custer|George’a A. Custera]] w [[1876]] roku. Rok później Forsyth objął dowództwo [[Fort Rigley]] w [[Kansas]], gdzie stworzył szkołę kawalerii i piechoty lekkiej. Skierowany na Terytorium [[Dakota Południowa|Dakoty]] w związku z zaniepokojeniem osadników rozprzestrzeniem się wśród Lakotów kultu [[Taniec Ducha|Tańca Ducha]] Forsyth otrzymał rozkaz aresztowania grupy „wrogich Indian” i dowodził 7 Pułkiem Kawalerii podczas masakry [[Dakotowie|Lakotów]] z grupy wodza [[Wielka Stopa (wódz Siuksów)|Wielkiej Stopy]] (ang. ''Big Foot'') nad strumieniem Wounded Knee 29 grudnia 1890 roku w [[rezerwat Indian|rezerwacie]] [[Pine Ridge (rezerwat)|Pine Ridge]].
Urodzony w stanie [[Ohio]], w [[1856]] ukończył Akademię Wojskową [[West Point]] a następnie przez pięć lat, aż do wybuchu [[wojna secesyjna|wojny secesyjnej]], służył w [[Fort Bellingham]] na [[Indianie|indiańskim]] pograniczu Terytorium [[Waszyngton (stan)|Washington]]. Podczas wojny domowej był początkowo kapitanem 10 Pułku Kawalerii i - od [[1863]] roku już jako major - pełnił obowiązki inspektora żandarmerii w [[Armia Potomaku|Armii Potomacu]]. W [[1864]] został szefem sztabu generała [[Philip Sheridan|Philipa Sheridana]] a za wyróżniającą postawę w walkach w [[dolina Shenandoah|dolinie Shenandoah]] i pod [[Richmond (Wirginia)|Richmond]] został awansowany na generała brygady ochotników. W latach [[1866]]-[[1867]] dowodził brygadą kawalerii i pełnił funkcję zastępcy generalnego inspektora w Departamencie Zatoki. W latach [[1869]]-[[1873]] był adiutantem gen. Sheridana w Dywizji Missouri i towarzyszył mu jako obserwator [[wojna francusko-pruska|wojny francusko-pruskiej]] ([[1870]]-[[1871]]) w [[Europa|Europie]].
 
Od [[1878]] walczył z 1 Pułkiem Kawalerii w wojnach z Indianami w różnych miejscach amerykańskiego pogranicza, m.in. z Indianami [[Bannock]] na Północnym Zachodzie. Za zasługi w ujarzmianiu wrogich plemion w [[1886]] mianowano go pułkownikiem i dowódcą 7 Pułku Kawalerii wsławionego [[bitwa nad Little Bighorn|klęską nad Little Bighorn]] generała [[George Custer|George’a A. Custera]] w [[1876]] roku. Rok później Forsyth objął dowództwo [[Fort Rigley]] w [[Kansas]], gdzie stworzył szkołę kawalerii i piechoty lekkiej. Skierowany na Terytorium [[Dakota Południowa|Dakoty]] w związku z zaniepokojeniem osadników rozprzestrzeniem się wśród Lakotów kultu [[Taniec Ducha|Tańca Ducha]] Forsyth otrzymał rozkaz aresztowania grupy „wrogich Indian” i dowodził 7 Pułkiem Kawalerii podczas masakry [[Dakotowie|Lakotów]] z grupy wodza [[Wielka Stopa (wódz Siuksów)|Wielkiej Stopy]] (ang. ''Big Foot'') nad strumieniem Wounded Knee 29 grudnia 1890 roku w [[rezerwat Indian|rezerwacie]] [[Pine Ridge (rezerwat)|Pine Ridge]].
 
Ówczesny dowódca armii USA generał [[Nelson Miles]] oskarżył Forsytha o „w najwyższym stopniu karygodne” postępowanie, które doprowadziło do śmierci 25 żołnierzy (w większości od ognia towarzyszy) i „niczym nieusprawiedliwionej oraz wartej najcięższego potępienia” masakry bezbronnych Indian. Nadzorowane przez gen. Milesa wojskowe śledztwo doprowadziło [[18 stycznia]] [[1891]] roku do pozbawienia Forsytha dowództwa pułku pod zarzutem nieposłuszeństwa. Jednak naciskany przez część oficerów i polityków oraz dający wiarę innym raportom z „bitwy” nad [[Wounded Knee (potok)|Wounded Knee]] sekretarz wojny [[Redfield Proctor]] [[12 lutego]] anulował tę decyzję, oczyścił Forsytha z zarzutów i przywrócił go do służby. Mimo to gen. Miles do końca życia nie zmienił swej krytycznej opinii, co Forsyth miał mu za złe.
Dwadzieścia [[Medal Honoru (Stany Zjednoczone)|Medali Honoru]] przyznanych żołnierzom 7 Pułku przez [[Kongres Stanów Zjednoczonych|Kongres]] za „heroiczne czyny” pod dowództwem Forsytha podczas starcia nad Wounded Knee to do dziś największa liczba tych odznaczeń wręczonych kiedykolwiek za jedną bitwę. Starania potomków ofiar [[Masakra nad Wounded Knee|masakry nad Wounded Knee]] o odebranie kontrowersyjnych medali żołnierzom Forsytha pozostają bezskuteczne.
 
W [[1894]] roku Forsyth został mianowany generałem brygady, a w [[1897]] generałem- generałem majorem. W [[1875]] opublikował w [[Waszyngton]]ie ''Raport z ekspedycji w górę rzeki Yellowstone w 1875''. Zmarł w [[Columbus]], w stanie Ohio w 1906 roku.
 
== Bibliografia ==
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point]]
[[Kategoria:Amerykańscy przestępcy]]
[[Kategoria:Zbrodniarze wojenni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1834]]
[[Kategoria:Zmarli w 1906]]
Anonimowy użytkownik