Chrześcijańskie wyznania wiary: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 643 bajty ,  3 miesiące temu
→‎Wyznania prywatne: Usunąłem fragmenty stronniczo naginające historię dla potrzeb udowodnienia praktyk/doktryn rzymskiego katolicyzmu (pozycja biskupa Rzymu wcale nie była tak szybko znacząca aż w taki sposób).
(→‎Historia: Credo nie jest modlitwą!)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
(→‎Wyznania prywatne: Usunąłem fragmenty stronniczo naginające historię dla potrzeb udowodnienia praktyk/doktryn rzymskiego katolicyzmu (pozycja biskupa Rzymu wcale nie była tak szybko znacząca aż w taki sposób).)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
==== Wyznania prywatne ====
W następujących pismach Ojców [[Apologia|apologetów]] znajdujemy wyznania wiary, które są ich osobistą refleksją teologiczną: 1 ''Apologia'' 61 [[Justyn Męczennik|św. Justyna]], ''Adversus Haereses'' I,10.1 [[Ireneusz z Lyonu|Ireneusza z Lyonu]] czy [[Tertulian]]a ''De praescriptione heareticorum''13<ref>Wydanie krytyczne: ''Tertuliani Opera, Pars I. Opera Catholica. Adversus Marcionem''. ed. E. Dekkers, R. Willems, R. F. Refoulé, G.F. Diercks, Aem. Kroymann, Brepols, [[Corpus Christianorum|CCL]] 1, [[Turnhout]] 1954.</ref> i ''De virginibus velandis'' 1<ref>Wydanie krytyczne: ''[http://www.brepols.net/Pages/ShowProduct.aspx?prod_id=IS-9782503000213-1 Tertuliani Opera, Pars II. Opera Montanistica]'', wyd. E. Dekkers, Brepols [[Corpus Christianorum|CCL]] 2, Turnhout 1954. {{ISBN|978-2-503-00021-3}}</ref>. Wymienione wyznania wiary były bardziej rozwinięte, wzbogacone o treści wiary i, podobnie jak czyniono to wcześniej, ułożone w schemacie trynitarnym, w ramach którego Ojcowie umieszczali rozbudowane wyznanie wiary w Chrystusa. Mają odniesienie do chrztu, jednak nie są wyznaniami chrzcielnymi. Ale nawet będąc prywatną refleksją, z założenia wyrażają regułę wiary Kościoła, ''regula veritatis''. Z zastrzeżeniem Ireneusza z Lyonu (ok.140-202), że nie formuła czy tekst jest regułą wiary lecz sama wiara (Adv. Haer. II, 28,1).
Jednak w następnych dziesięcioleciach zaczęto podchodzić do symboli jako do tekstów normatywnych. Prawdopodobnie właśnie na Soborze w Nicei doszło do utożsamienia tych dwóch rzeczywistości. Zawsze jednak tym, który był żywym autorytetem w rozstrzyganiu co jest prawdą wiary, był Kościół. Swe nauczanie wyrażał on poprzez biskupów, wśród których szczególnym autorytetem, obok patriarchów, cieszył się biskup Rzymu.
Jednak w następnych dziesięcioleciach zaczęto podchodzić do symboli jako do tekstów normatywnych. Prawdopodobnie właśnie na Soborze w Nicei doszło do utożsamienia tych dwóch rzeczywistości. Zawsze jednak tym, który był żywym autorytetem w rozstrzyganiu co jest prawdą wiary, był Kościół. Swe nauczanie wyrażał on poprzez biskupów, wśród których szczególnym autorytetem, obok patriarchów, cieszył się biskup Rzymu.
 
[[Augustyn z Hippony]] podkreślał, że nie chce interpretować [[Biblia|Pisma Świętego]] bez umocowania w społeczności Kościoła:
Szacunkowi i posłuszeństwu [[Tradycja|Tradycji]] i instytucjonalnemu autorytetowi [[Magisterium Kościoła|nauczania wiary]] w Kościele w epoce [[Patrystyka|patrystycznej]], daje świadectwo następująca wypowiedź biskupa [[Annaba|Hippony]] [[Augustyn z Hippony|Agustyna]]. Podkreślał on, że nie chce interpretować [[Biblia|Pisma Świętego]] bez światła wiary Kościoła - tylko on, powszechny, ''katolicki'' Kościół może zapewnić osobistej refleksji teologicznej nieomylne odczytanie prawd, których naucza Ewangelia:
{{Cytat|Nie daję wiary Ewangelii, dopóki mnie do tego nie pobudzi autorytet Kościoła katolickiegopowszechnego<ref>Ego vero evangelio non crederem, nisi me catholicae Ecclesiae commovet auctoritas. (''[http://www.augustinus.it/latino/contro_lettera_mani/index.htm Contra epistolam Manichaei quam vocant fundamenti liber unus]'', 5.6; [[Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum|CSEL]] 25, 197[22-23]; PL 42, 176); tłumaczenie własne. Por. [[Katechizm Kościoła Katolickiego|KKK]] 119.</ref>}}
 
=== Symbole strzegące ortodoksji wiary ===
1443

edycje