Ferdinand Neuling: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3550 bajtów ,  13 lat temu
brak opisu edycji
'''Ferdinand Neuling''' (ur. [[22 sierpnia]] [[1885]] w [[Budziszyn|Budziszynie]], zm. [[20 lutego]] [[1960]] w [[Hildesheim]]), [[Niemcy|niemiecki]] [[generał]], którego dywizja zajmowała we wrześniu 1939r. [[Katowice]] i polską część [[Górnośląski Okręg Przemysłowy| Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego]].
 
===Służba przed II wojną światową ===
Do służby w kajzerowskim wojsku wstąpił w 1905r. Został wówczas [[chorąży|chorążym]] w 139. Pułku Piechoty. Rok później awansowano go do stopnia [[porucznik| porucznika]]. Nie dysponujemy danymi odnośnie przebiegu jego służby podczas [[I wojna światowa| I wojny światowej]]. Wiadomo jedynie, że odznaczono go [[Krzyż żelaznyŻelazny| krzyżami żelaznymi]] pierwszej i drugiej klasy, oraz Krzyżem Rycerskim Królewskiego Saskiego Zakonu św. Henryka oraz Zakonu Albrechta.
W 1929r. zostaje awansowany do stopnia [[major| majora]], w 1933r. do stopnia [[Pułkownik\| Pułkownikapułkownika]]. W tym samym roku obejmuje dowództwo 23 Pułku Piechoty.
1 stycznia 1939r. zostaje [[generał major|generałem majorem]], w marcu obejmuje dowództwo [[Landwehra|Landwehry]] w Opolu. W przedeniu wojny na jej bazie zostaje sformowana 239. Dywizja Piechoty Wehrmachtu, a Neuling zostaje jej dowódcą. Dywizja, jako jednostka 3 rzutu nie przedstawiała wielkiej wartości bojowej. W jej skład wchodzili [[Ślązacy]] mieszkańcy na [[Opolszczyzna|Opolszczyźnie]] i niemieckim Górnym Śląsku.
===Działania bojowe na Górnym Śląsku we wrześniu 1939 ===
Neulingowi i jego 239. Dywizji Piechoty przydzielono w pierwszych dniach wojny fukcję obrony niemieckiej części [[Góny Śląsk |Górnego Śląska]] przed ewentualną polską [[kontrofensywa|kontrofensywą]]. Jego żołnierze pierwsze dni wojny spędzają w [[ Łabędy|lesie łabędzkim]] pod [[Gliwice|Gliwicami]].
2 września po południu po przemarszu ulicami Gliwic przekraczają granicę polko-niemiecką w [[Gierałtowice|Gierałtowicach]] i maszerują w kierunku [[Ornontowic|Ornontowice]]. Po drodze dochodzi do pierwszych potyczek z polskimi oddziałami samoobrony, złożonymi głównie z weteranów [[powstania śląskie|powstań śląskich]].
3 września, po tym jak jednostki polskiej [[Armia Kraków|Armii Kraków]] zostały po przegranej bitwie pod [[Wyry|Wyrami]] zmuszone do wycofania się Neuling i jego żołnierze wkraczają do Mikołowa. Tam też dochodzi do wymiany ognia z Polakami.
4. września rano dywizja wraz z pułkami [[Grenzschutz|Grenzschutzu]] wkracza do Katowic. Polscy obrońcy usiłują stawić opór Niemcom opór, m.in. z [[wieża spadochronowa|wieży spadochronowej]], jednak zostaje on szybko przełamany. Po południu przejeżdżające przez Katowice jednostki dywizyjnej artylerii zostają ostrzelane z dachów, ale ostrzał nie wyrządza większych strat. Tego samego dnia żołnierze Neulinga wkraczają do Chorzowa, który od kilku dni usiłowały zdobyć niemieckie bojówki oraz do pozostałych miast okręgu przemysłowego.
Współdziałający z Neulingiem pułk [[SS]] "Germania" zajmuje Mysłowice, Sosnowiec i Dąbrowę Górniczą, dopuszczająć się pierwszych akatów terroru na mieszkających tam Żydach. Później żołnierze Neulinga przy udziale miejscowej ludności podpalają katowicką [[Nowa Synagoga w KAtowicach|synagogę]].
Z Katowic Neulingrusza do Małopolski, następnie jego dywizja przez kilka miesięcy zabezpiecza nową granicę z [ZSRR], która po kampanii wrześniowej wytyczono na [[Bug|Bugu]].
 
===Działalność po 1939r.===
 
Dywizja Neulinga w 1940r. zostaje przeniesiona w rejon [[Freiburg|Freiburga]], gdzie zabezpiecza granicę z Francją. Miesiąc po inwazji na Francję dywizja forsuje [[linia Maginota|linię Maginota]] i zajmuje [[Colmar]] oraz [[Strasburg]]. Następnie dywizja wraca na Śląsk do [[Koźla]], gdzie pełni funkcję dywizji szkolnej. Następnie przeniesiona zostaje do Rumunii, skąd ruszyła na podboj ZSRR. Do rozwiązania w 1942r. dywizja bierze udział w walkach na [[front wschodni|froncie wschodnim]].
 
Sam Neuling w latach 1941-42 pozostaje w rezerwie. Jesienią 1942r. zostaje jednak dowódcą 62. Korpusu we Francji. Po rozbiciu tegoż przez Amerykanów 18.08.1944r. dostaje się do niewoli, którą spędza w obozie jenieckim w Clinton w stanie w stanie Missisipi. Wychodzi na wolność po 3 latach, wraca do [[RFN|Zachodnich Niemiec]] i osiedla się w Hildesheim, gdzie umiera w 1960r. Nigdy nie postawiono mu zarzutów o zbrodnie, które popełniono na Polakach we wrześniu 1939r. na Śląsku
 
{{Niemcy stub}}
[[Kategoria: II wojna światowa|Neuling, Ferdinand]]
[[Kategoria: Ludzie związani z Katowicami|Neuling, Ferdinand]]
1288

edycji