Wlew dożylny: Różnice pomiędzy wersjami

Dodany 1 bajt ,  2 miesiące temu
brak opisu edycji
(plus „Zobacz też”)
Znaczniki: VisualEditor Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
 
Najczęstsza metoda wlewu polega na umieszczeniu w żyle cewnika, za pomocą tak zwanego [[kaniula dożylna|wenflonu]] (najczęściej w kończynach górnych, rzadko w dolnych), połączonego z pojemnikiem umieszczonym nad pacjentem tak, aby możliwy był swobodny spływ cieczy (natężenie jej przepływu reguluje się zwykle pokrętłem).
 
Innym rozwiązaniem jest podawanie płynu do jednej z centralnych żył (tak zwane [[wkłucie centralne]]), przy czym istnieje tu większe ryzyko krwawienia oraz innych poważnych powikłań (na przykład [[odma opłucnowa|odmy opłucnowej]]). Możliwe jest też dokonanie wkłucia w mniejszej żyle, a następnie przesuwanie cewnika aż do osiągnięcia [[żyła główna|żyły głównej]] (sprawdzenie właściwego położenia końcówki cewnika dokonuje się [[zdjęcie rentgenowskie|rentgenograficznie]]).
 
Ważne jest, by [[płyn infuzyjny|płyny infuzyjne]] były zawsze sterylne, gdyż w przeciwnym razie istnieje ryzyko infekcji.