Kościół Świętej Trójcy w Warszawie (Śródmieście): Różnice pomiędzy wersjami

drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
(drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
}}
'''Kościół Św. Trójcy w Warszawie''' – główny kościół [[Parafia Ewangelicko-Augsburska Świętej Trójcy w Warszawie|parafii ewangelicko-augsburskiej św. Trójcy]] znajdujący się na [[Plac Małachowskiego w Warszawie|placu Małachowskiego]] 1 w [[Warszawa|Warszawie]].
 
Budynek kościoła mierzy 58 m, a średnica [[rotunda|rotundy]] wynosi 33,4 m.
 
== Historia świątyni ==
[[Plik:Kościół ewangelicki w Warszawie (43680).jpg|thumb|left|Świątynia na rysunku Adolfa Kozerskiego; ilustracja z „[[Tygodnik Ilustrowany|Tygodnika Ilustrowanego]]” z 1863]]
15 stycznia 1777 ewangelicy otrzymali przywilej królewski zezwalający na budowę kościoła. Spośród trzech projektów ([[Dominik Merlini|Dominika Merliniego]], [[Jan Chrystian Kamsetzer|Jana Chrystiana Kamsetzera]] i [[Szymon Bogumił Zug|Szymona Zuga]]) król [[Stanisław August Poniatowski]] wybrał projekt Zuga<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Karpowicz (red.) | imię = Mariusz | tytuł = Sztuka Warszawy | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1986 | strony = 201 | isbn = 83-01-04060-2}}</ref>. Inspiracją dla architekta był rzymski Panteon oraz drezdeński [[Kościół Najświętszej Marii Panny w Dreźnie|kościół Najświętszej Marii Panny]]<ref>Tomkiewicz W., ''Piękno wielorakie'', Warszawa 1971, s. 218.</ref>. Budynek ma wysokość 58 m, a średnica [[rotunda|rotundy]] wynosi 33,4 m.
 
Budowę kościoła rozpoczęto 24 kwietnia 1777. 30 grudnia 1781 nastąpiło uroczyste otwarcie i poświęcenie świątyni. Na początku [[II wojna światowa|II wojny światowej]], Podczas [[Obrona Warszawy (1939)|obrony Warszawy]] 16we wrześniawrześniu 1939]] kościół został spalony<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Lauterbach | imię = Alfred | tytuł = Zniszczenie i odbudowa Warszawy zabytkowej | czasopismo = Kronika Warszawy | wolumin = 4(8) | strony = 58–59 | data = 1971}}</ref>. Po wojnie zniszczenia budynku oszacowano na ok. 70%<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Małcużyński | imię = Karol | tytuł = Zwiedzamy nową Warszawę | wydawca = Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj” | miejsce = Warszawa | data = 1950 | strony = 85 | nazwisko2 = Wojnacki | imię2 = Wacław}}</ref>.
 
Po zakończeniu wojny, w 1945 powracający ewangelicy przystąpili do odbudowywania swojej świątyni. Plany odbudowy sporządzone przez architekta [[Teodor Bursche|Teodora Burszego]] zostały zatwierdzone przez [[Biuro Odbudowy Stolicy]].