Eduard Limonow: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  2 miesiące temu
m
→‎Okres emigracji: drobne redakcyjne
m (→‎Młodość: drobne redakcyjne, czas przeszły)
m (→‎Okres emigracji: drobne redakcyjne)
W listopadzie 1980 powieść ''To ja – Ediczka'' wydana w przekładzie francuskim pod tytułem ''Rosyjski poeta woli dużych murzynów''. Po tym wydaniu książka odniosła międzynarodowy sukces i została przetłumaczona na 15 języków. Limonow został profesjonalnym pisarzem i w ciągu następnych 10 lat napisał około 7 powieści.
 
Powieść ''To ja – Ediczka'' opowiada o losach rosyjskiego poety-emigranta będącego [[alter ego]] samego Limonowa, niedocenionego i odtrąconego przez amerykańskie społeczeństwo, opuszczonego przez ukochaną żonę, wiodącego żywot społecznego wyrzutka na ulicach Nowego Jorku.
 
[[Aleksandr Sołżenicyn]] określił młodego pisarza Limonowa jako “małego insekta piszącego pornografię”. Limonow w rewanżu zwykle opisujeopisywał Sołżenicyna jako zdrajcę ojczyzny, który przyczynił się do upadku [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]].
 
W 1977 opublikował wiersze i prozę w zbiorze Apollo – 77 ([[Paryż]]), który był antologią rosyjskiej awangardy lat 70 XX w. W 1982 przeprowadził się do [[Paryż]]a, gdzie szybko zyskał uznanie tamtejszych kręgów literackich. W 1987 otrzymał obywatelstwo francuskie. Był członkiem kolegium redakcyjnego tygodnika „L’ldiot International”. Udzielał się też na łamach prasy skrajnie prawicowej i lewicowej.