Fabian Bellingshausen: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 4 bajty ,  4 miesiące temu
polskie egzonimy
(polskie egzonimy)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www Zaawansowana edycja mobilna
|podpis =
|data urodzenia = {{data|1778-09-20}}
|miejsce urodzenia = [[Sarema|Saaremaa]] (Rosja)
|data śmierci = {{data|1852-01-25}}
|miejsce śmierci = [[Kronsztad]] (Rosja)
|www =
}}
'''Fabian Gottlieb von Bellingshausen''' (niem.) albo '''Faddiej Bellingshausen''' ([[Język rosyjski|ros.]]) (ur. {{data|1778-09-20}} wna [[Sarema|SaaremaaSaremie]], zm. {{data|1852-01-25}} w [[Kronsztad]]zie) – admirał i badacz rosyjski, który w 1820 odkrył wybrzeże [[Antarktyda|Antarktydy]]. Na jego cześć nazwano jedno z [[morze przybrzeżne|mórz przybrzeżnych]] tego lądu [[Morze Bellingshausena|Morzem Bellingshausena]]. Dowodził drugą rosyjską wyprawą, która opłynęła Ziemię dookoła.
 
Bellingshausen urodził się w rodzinie [[Niemcy bałtyccy|bałtyjskich Niemców]] wna ÖselOzylii ([[Sarema|SaaremaaSaremie]]) w dzisiejszej [[Estonia|Estonii]] – wtedy części [[Rosja|Cesarstwa Rosyjskiego]]. Swoją karierę w marynarce rozpoczął od zgłoszenia się do służby jako kadet w wieku 10 lat. Po ukończeniu Akademii Morskiej w Kronsztadzie w wieku 18 lat, szybko awansował na stopień [[Kapitan (ranga)|kapitana]]. Jako wielbiciel [[James Cook|Cooka]] i jego podróży postanowił wziąć udział w pierwszej rosyjskiej wyprawie dookoła świata na statku „Nadzieja” pod dowództwem [[Adam Johann von Krusenstern|Kruzenszterna]] w 1803. Misję tę ukończył w 1806. Następnie dowodził różnymi statkami na [[Morze Bałtyckie|Bałtyku]] i [[Morze Czarne|Morzu Czarnym]].
 
Kiedy car [[Aleksander I Romanow|Aleksander I]] zezwolił na zorganizowanie ekspedycji na polarne koło podbiegunowe w 1819, Bellingshausen został wybrany na jej dowódcę. Po opuszczeniu [[Portsmouth]] 5 września 1819 r. z dwoma statkami (600-tonową [[korweta|korwetą]] „Wostok” i 530-tonowym statkiem pomocniczym „Mirnyj” – pod dowództwem [[Michaił Łazariew|Michaiła Łazariewa]]), wyprawa przekroczyła południowe koło podbiegunowe (po raz pierwszy od czasu, kiedy zrobił to [[James Cook|Cook]]) 26 stycznia 1820. 28 stycznia ekspedycja dotarła do stałego lądu będącego częścią [[Antarktyda|Antarktydy]] (do miejsca o współrzędnych: 69°21′28″S, 2°14′50″W) i ujrzała ogromne pola lodowe. Fakt ten został potwierdzony zarówno poprzez pamiętnik Bellingshausena, jak i jego raport z 21 lipca 1821, skierowany do [[Jean Baptiste de Traversay|Jeana Baptisty de Traversay]], rosyjskiego ministra do spraw marynarki, oraz inne dokumenty dostępne w Rosyjskim Muzeum Państwowym w [[Petersburg]]u. Dlatego Rosjanie uważają Bellingshausena za pierwszego odkrywcę tzw. „[[Terra Australis]]”, negując pierwszeństwo brytyjskiej wyprawy pod dowództwem [[Edward Bransfield|Edwarda Bransfielda]] z 30 stycznia 1820 oraz amerykańskiej z [[Nathaniel Palmer|Nathanielem Palmerem]], która dotarła do Antarktydy 17 listopada 1820. W czasie swojej wyprawy Bellingshausen odkrył i nazwał jedną z wysp wchodzących w skład [[Szetlandy Południowe|Szetlandów Południowych]] imieniem [[Wyspa Piotra I|Piotra I]] oraz półwysep, który nazwał Wybrzeżem Aleksandra. Później wyprawa kontynuowała podróż na wodach [[Ocean Spokojny|Pacyfiku]].
15 229

edycji