Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk: Różnice pomiędzy wersjami

źródła/przypisy, linki zewnętrzne
m (int.)
(źródła/przypisy, linki zewnętrzne)
 
Stowarzyszenie dbało o zachowanie ojczystego języka, literatury i tradycji narodowych. Skupiało ono także przedstawicieli świata artystycznego oraz odradzających, a potem zamykanych przez carat, polskich lóż wolnomularskich. Poza działalnością naukową zajmowało się m.in. gromadzeniem zbiorów muzealnych, organizowaniem rocznic i popularyzacją wiedzy. Głównym inicjatorem powstania związku uczonych był późniejszy prezes – [[Stanisław Staszic]].
 
W 1802 został członkiem czynnym został [[Jacek Krusiński]], który był inicjatorem utworzenia biblioteki towarzystwa. Ofiarował na tą intencje 120 tomów ze swoich własnych zbiorów. W towarzystwie zajmował się meteorologią m.in. złożył wniosek o powołanie komisji do przeprowadzania stałych, meteorologicznych obserwacji na terenie całego kraju, który nie został zrealizowany{{odn|Mikulski|2003}}.
 
== Członkowie Towarzystwa ==
* {{cytuj książkę |nazwisko r = | imię r = | autor link = | rozdział = T. 4: Oświecenie | tytuł = Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut | wydawca = Państwowy Instytut Wydawniczy | miejsce = Warszawa | rok = 1966 | strony = 190–194| isbn =}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Kraushar| imię = Aleksander | autor link = | rozdział = T. 1 | tytuł = Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800–1832. Monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych | wydawca = Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk, Gebethner i Wolff| miejsce = Warszawa | rok = 1900 | isbn =| odn = tak}}
* {{Cytuj | autor = Zdzisław Mikulski | tytuł = Jacek Krusiński (1766-po 1847) i jego rozprawa o dostrzeżeniach meteorologicznych z 1803 r. | czasopismo=Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego| data = 2003| miejsce = Warszawa| s = 146-151| odn=tak}}
 
== Linki zewnętrzne ==