Wybory parlamentarne w Polsce w 1930 roku: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 miesiące temu
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www Zaawansowana edycja mobilna
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www Zaawansowana edycja mobilna
Uwięzionych przywódców zwolniono za kaucją po zakończeniu wyborów do parlamentu w listopadzie [[1930]]. Po procesie, który odbywał się w Warszawie (nazwanym w konsekwencji jego genezy [[proces brzeski|procesem brzeskim]]), w którym sądzono jedenastu podsądnych, zapadło dziesięć wyroków skazujących, utrzymanych w drugiej instancji. Zasądzone wyroki uznali: [[Norbert Barlicki]], [[Adam Ciołkosz]], [[Stanisław Dubois]], [[Mieczysław Mastek]] i [[Józef Putek]]. Pięciu skazanych odmówiło podporządkowania się wykonaniu kary, udając się na emigrację. Ścigano ich [[list gończy|listem gończym]]. [[Adam Pragier]] powrócił do kraju w [[1935]] i odbył kilkumiesięczny okres z zasądzonego wyroku. [[Kazimierz Bagiński]], [[Władysław Kiernik]] i [[Wincenty Witos]] powrócili do kraju na wiosnę [[1939]] (po aneksji Czech przez [[III Rzesza|III Rzeszę]]). [[Herman Lieberman]] pozostał na emigracji we Francji. Wszystkich skazanych objęła ostatecznie [[amnestia]] Prezydenta Rzeczypospolitej [[Władysław Raczkiewicz|Władysława Raczkiewicza]] ogłoszona [[31 października]] [[1939]].
 
== Wyniki Wyborówwyborów ==
W wyborach do [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejmu]] [[Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem|BBWR]] zdobył 46,7% głosów (249 posłów i 77 senatorów), [[Centrolew]] 17,3% (79 posłów i 13 senatorów), [[Stronnictwo Narodowe (1928–1947)|Stronnictwo Narodowe]] 12,7% (63 posłów i 12 senatorów), [[Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji]] 3,8% (14 posłów i 2 senatorów), pozostali 19,5% (w tym mniejszości narodowe 33 posłów i 7 senatorów oraz inni 6 posłów). Frekwencja w wyborach wynosiła 75% do Sejmu i 63% do Senatu<ref>Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polski, ''Statystyka Polski'', seria C, z. 4, s. XXX.</ref>.
 
15 229

edycji