Andrzej Zaucha: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 miesiące temu
m
(Wycofano ostatnią zmianę treści (wprowadzoną przez Genealog 1432) i przywrócono wersję 60126231 autorstwa Siello)
Znacznik: Ręczne wycofanie zmian
m (→‎Śmierć: lit.)
Andrzej Zaucha i Zuzanna Leśniak byli przyjaciółmi, współpracowali w Teatrze STU, a w opinii znajomych byli parą. Leśniak miała czuć się samotna, zaniedbana przez swojego męża oraz nieszczęśliwa w związku z nim. Andrzej Zaucha prawdopodobnie zmagał się z depresją od śmierci żony, Elżbiety. Jak sam twierdził, planował wziąć ślub z aktorką. Leśniak nie była zdecydowana na rozwód i ponowne zamążpójście. Jej mąż zeznawał później w sądzie, że zachowanie Zuzanny Leśniak było istotnym motywem jego działań. Nie ukrywała ona romansu z Zauchą, równocześnie unikając deklaracji, z kim chce być. Andrzejowi Zausze mówiła, że weźmie rozwód z mężem, a mężowi, że nie wszystko jeszcze stracone. Jej mąż uznał, że tolerowanie jawnego romansu żony godzi w jego honor i że najlepszym rozwiązaniem jest zabicie Andrzeja Zauchy<ref name="tvn24">{{Cytuj stronę |url=http://www.tvn24.pl/kultura-styl,8/milosc-i-smierc-andrzeja-zauchy,52963.html |tytuł=Miłość i śmierć Andrzeja Zauchy |opublikowany=tvn24.pl |data=23 marca 2008 |data dostępu = 2009-09-15}}</ref><ref name="www.rmfon.pl">{{Cytuj stronę |url=http://www.rmfon.pl/artysci/andrzej-zaucha,4095.html |tytuł=Andrzej Zaucha – RMFon.pl – biografia, dyskografia |opublikowany=rmfon.pl |data dostępu=2012-05-10}}</ref>.
 
Zabójca oddał dziewięć strzałów z nielegalne wwiezionego do Polski karabinka sportowego kaliber {{nowrap|5,6 mm}} o obciętej lufie i kolbie<ref name="a" />. Zaucha zginął na miejscu<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = A. zauchaZaucha i Z. Leśniak śmiertelnymi ofiarami zazdrośnika |url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/10541|czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny]] |wolumin = Nr 199 |strony = 2 |data = 14 października 1991}}</ref>. Zuzanna Leśniak zmarła na Oddziale [[Torakochirurgia|Torakochirurgii]] [[Krakowski Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II|Szpitala im. Jana Pawła II]]<ref name="a">{{Cytuj stronę |url=http://sbc.wbp.kielce.pl/dlibra/editions-content?id=27163|tytuł=Andrzej Zaucha zastrzelony. Zabójstwo z zazdrości. |opublikowany=Słowo Ludu, nr 238, s. 1|data=12-13 X 1991}}</ref>. Według plotek aktorka próbowała swoim ciałem osłonić piosenkarza, co nie było prawdą, gdyż jej mąż zastrzelił zaskoczonego Andrzeja Zauchę po podejściu do jego mercedesa. Śmiertelny strzał padł, gdy Zaucha wysiadał ze swojego samochodu, próbując podejść do mordercy. IvesYves Goulais nie planował natomiast zabijać swojej żony, która została trafiona kulą z [[Rykoszet|rykoszetu]] <ref name="a" />. 16 października 1991 Zaucha został pochowany na [[Cmentarz Prądnik Czerwony|Cmentarzu Batowickim]] w Krakowie<ref>{{Cytuj stronę |url=http://sbc.wbp.kielce.pl/dlibra/doccontent?id=17437 |tytuł=Pogrzeb Andrzeja Zauchy i śledztwo w sprawie morderstwa |opublikowany=Gazeta Kielecka nr 202/91, s. 2}}</ref>. Historia ta stała się kanwą książki [[Janusz Leon Wiśniewski|Janusza Wiśniewskiego]] ''I odpuść nam…''<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Wiśniewski |imię = Janusz L. |tytuł = I odpuść nam… |wydawca = Od deski do deski |data = 2015 |seria = Na F/aktach |isbn =}}</ref>
 
Wkrótce po jego śmierci został wydany czwarty i ostatni album Zauchy, zatytułowany po prostu ''[[Ostatnia płyta (album Andrzeja Zauchy)|Ostatnia płyta]]'' (z muzyką Jerzego Dobrzyńskiego i słowami Zbigniewa Książka). W 1993 premierę miał film dokumentalny pt. ''Pan na Księżycu'' poświęcony życiu i karierze Andrzeja Zauchy. Także w 1993 roku ukazała się książka Państwa Bogdanowiczow pt. „Andrzej Zaucha – krótki, szczęśliwy żywot”.