Anna Fotyga: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 60 bajtów ,  1 miesiąc temu
m
duble
m (Dodano kategorię "Urzędnicy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i Urzędu Rady Ministrów (III Rzeczpospolita)" za pomocą HotCat)
m (duble)
23 listopada 2005 została mianowana [[Sekretarz stanu (Polska)|sekretarzem stanu]] w [[Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Polska)|Ministerstwie Spraw Zagranicznych]].
 
9 maja 2006 po dymisji [[Stefan Meller|Stefana Mellera]] prezydent [[Lech Kaczyński]] mianował ją na stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie [[Kazimierz Marcinkiewicz|Kazimierza Marcinkiewicza]]. Była pierwszą kobietą na tym stanowisku. Utrzymała je w rządzie [[Jarosław Kaczyński|Jarosława Kaczyńskiego]], ponadto została przewodniczącym [[Komitet Integracji Europejskiej|Komitetu Integracji Europejskiej]].
 
Od 7 września 2006 do 20 maja 2010 zasiadała w [[Rada Bezpieczeństwa Narodowego|Radzie Bezpieczeństwa Narodowego]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20110308095635/http://www.bbn.gov.pl/portal/pl/15/18/Rada_Bezpieczenstwa_Narodowego.html|tytuł=Członkowie RBN w latach 2005–2010 (w kolejności dat powołania)|opublikowany=bbn.gov.pl|data dostępu=2011-10-07}}</ref>. 4 lipca 2007 [[Platforma Obywatelska]] złożyła do Sejmu wniosek o wotum nieufności dla wszystkich ministrów, w tym Anny Fotygi. 7 września 2007 – wraz z pozostałymi ministrami – została odwołana ze stanowiska ministra spraw zagranicznych i przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej w rządzie [[Jarosław Kaczyński|Jarosława Kaczyńskiego]], który równocześnie powołał ją na stanowisko sekretarza stanu w MSZ. Jeszcze tego samego dnia ponownie powołana na poprzednie stanowiska<ref>{{Monitor Polski|2007|60|692}}.</ref>. Tym samym [[Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|marszałek Sejmu]] uznał za bezprzedmiotowy wniosek PO o wotum nieufności<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,4470673.html|tytuł=Większość ministrów odwołanych, Fotyga znów powołana|opublikowany=gazeta.pl|data=7 września 2007|data dostępu=2011-10-07}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20070913075145/http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,4474315.html|tytuł=Premier: Niech prezes TK uważa co mówi|opublikowany=gazeta.pl|data=10 września 2007|data dostępu=2011-10-07}}</ref>. Funkcję ministra pełniła do 16 listopada 2007.
 
29 listopada 2007 została przez Lecha Kaczyńskiego powołana na stanowisko szefa [[Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej|Kancelarii Prezydenta RP]]. Pełniła tę funkcję do 20 sierpnia 2008.
W latach 2009–2010 kierowała misją [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|Międzynarodowej Organizacji Pracy]] w [[Tbilisi]]. W sierpniu 2010 podała się do dymisji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wyborcza.pl/1,75478,8291014,Fotyga_protestuje_i_odchodzi.html|tytuł=Fotyga protestuje i odchodzi|autor=[[Bartosz Węglarczyk]]|opublikowany=wyborcza.pl|data=25 sierpnia 2010|data dostępu=2011-10-07}}</ref>.
 
W 2011 w [[wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|wyborach parlamentarnych]] została kandydatką Prawa i Sprawiedliwości do [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejmu]] z [[Okręg wyborczy nr 25 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu gdańskiego]] i uzyskała mandat poselski liczbą 24&nbsp;662 głosów<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wybory2011.pkw.gov.pl/wsw/pl/sjm-25.html|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2011|data dostępu=2011-11-05}}</ref>. W 2014 z powodzeniem kandydowała z listy PiS w [[Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce w 2014 roku|wyborach do Parlamentu Europejskiego]], zdobywając 56&nbsp;677 głosów i zostając eurodeputowaną VIII kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://pe2014.pkw.gov.pl/pl/|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2014|data dostępu=2014-05-27}}</ref>. Została wybrana na przewodniczącą parlamentarnej Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony (SEDE)<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.theparliamentmagazine.eu/articles/news/european-parliament-committee-formations|tytuł=European parliament: Committee formations|opublikowany=theparliamentmagazine.eu|język=en|data=7 lipca 2014|data dostępu=2014-12-05}}</ref>. W 2019 ponownie wystartowała w [[Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce w 2019 roku|wyborach do Parlamentu Europejskiego]] z pierwszego miejsca listy [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]] w [[Okręg wyborczy nr 1 do Parlamentu Europejskiego w Polsce|okręgu nr 1]]<ref>{{Cytuj stronę|url = http://lebork.naszemiasto.pl/artykul/anna-fotyga-urodzila-sie-w-leborku-i-tutaj-wrocila-zeby,5137729,artgal,t,id,tm.html|tytuł = Anna Fotyga urodziła się w Lęborku i tutaj wróciła, żeby zakończyć swoją kampanię wyborczą |autor = Marcin Kapela |data = 24 maja 2019 |opublikowany = naszemiasto.pl |data dostępu = 2019-05-27}}</ref>. W wyborach tych uzyskała poparcie 160&nbsp;517 głosujących, utrzymując mandat eurodeputowanej na kolejną kadencję<ref>{{Cytuj stronę|url=https://pe2019.pkw.gov.pl/pe2019/pl/wyniki/komitet/19913/okr/1|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2019|data dostępu = 2019-05-27}}</ref>. W marcu 2020 weszła w skład grupy dziesięciu ekspertów, powołanej z inicjatywy sekretarza generalnego [[NATO]] [[Jens Stoltenberg|Jensa Stoltenberga]] celem rozpoczęcia prac nad reformą Sojuszu Północnoatlantyckiego<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Europosłanka z PiS w grupie ekspertów, którzy będą pracować nad reformą NATO |data dostępu = 2020-04-01 |opublikowany = tvp.info |url = http://www.tvp.info/47355973/europoslanka-z-pis-w-grupie-ekspertow-ktorzy-beda-pracowac-nad-reforma-nato|data=31 marca 2020}}</ref>.
 
W marcu 2020 weszła w skład grupy dziesięciu ekspertów, powołanej z inicjatywy sekretarza generalnego [[NATO]] [[Jens Stoltenberg|Jensa Stoltenberga]] celem rozpoczęcia prac nad reformą Sojuszu Północnoatlantyckiego<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Europosłanka z PiS w grupie ekspertów, którzy będą pracować nad reformą NATO |data dostępu = 2020-04-01 |opublikowany = tvp.info |url = http://www.tvp.info/47355973/europoslanka-z-pis-w-grupie-ekspertow-ktorzy-beda-pracowac-nad-reforma-nato|data=31 marca 2020}}</ref>.
 
== Ordery i odznaczenia ==
24 365

edycji