Georg-Hans Reinhardt: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 417 bajtów ,  13 lat temu
poprawki + dr.
m
(poprawki + dr.)
'''Hans Georg Reinhardt''' (ur. [[1887]] w [[Budziszyn]]ie, zm. [[1963]] w [[Tegernsee]]) – niemiecki wojskowy.
 
W [[1908]] roku, po ukończeniu szkoły kadetów, rozpoczął służbę w piechocie niemieckiej armii. Walczył w czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]], a po jej zakończeniu pozostał w [[Reichswehra|Reichswehrze]].
W [[1908]] roku, po ukończeniu szkoły kadetów, rozpoczął służbę w piechocie kajzerowskiej armii. Walczył w czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]], a po jej zakończeniu pozostał w [[Reichswehra|Reichswehrze]]. Jego kariera nabrała przyspieszenia po dojściu [[Adolf Hitler|Hitlera]] do władzy w styczniu [[1933]] roku. W kwietniu [[1937]] roku otrzymał awans na generała majora. Dowództwo [[4. Dywizja Pancerna|4. Dywizji Pancernej]] objął w listopadzie [[1938]] roku. Za zasługi w wojnie przeciw [[Polska|Polsce]] w [[1939]] roku został odznaczony [[Krzyż Żelazny|Krzyżem Żelaznym]] i awansowany do stopnia generała porucznika. Także podczas kampanii przeciw [[Francja|Francji]] dał się poznać jako jeden z najzdolniejszych niemieckich dowódców wojsk szybkich. Po ataku na [[ZSRR]] w [[1941]] roku dowodził korpusem, samodzielną grupą pancerną, [[3. Armia Pancerna|3. Armią Pancerną]], a na koniec (od sierpnia [[1944]] roku) [[grupa armii "Środek"|grupą armii "Środek"]] i [[grupa armii "Północ"|grupą armii "Północ"]]. W styczniu [[1945]] roku, po nieudanych próbach powstrzymania radzieckiej ofensywy nad Wisłą, został pozbawiony dowództwa przez Hitlera. Po zakończeniu wojny aresztowany przez Amerykanów, wraz z 13 innymi wysokimi rangą dowódcami niemieckimi był sądzony za [[zbrodnie wojenne]]. [[27 października]] [[1948]] roku został skazany na 15 lat więzienia. Zwolniony przedterminowo, po czterech latach zmarł w 1963 roku.
 
W [[1908]] roku, po ukończeniu szkoły kadetów, rozpoczął służbę w piechocie kajzerowskiej armii. Walczył w czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]], a po jej zakończeniu pozostał w [[Reichswehra|Reichswehrze]]. Jego kariera nabrała przyspieszenia po dojściu [[Adolf Hitler|Hitlera]] do władzy w styczniu [[1933]] roku. W kwietniu [[1937]] roku otrzymał awans na generała majora. Dowództwo [[4. Dywizja Pancerna|4. Dywizji Pancernej]] objął w listopadzie [[1938]] roku. Za zasługi w wojnie przeciw [[Polska|Polsce]] w [[1939]] roku został odznaczony [[Krzyż Żelazny|Krzyżem Żelaznym]] i awansowany do stopnia generała porucznika. Także podczas kampanii przeciw [[Francja|Francji]] dał się poznać jako jeden z najzdolniejszych niemieckich dowódców wojsk szybkich. Po ataku na [[ZSRR]] w czerwcu [[1941]] roku dowodził korpusem41 Korpusem Pancernym, samodzielną3 grupąGrupą pancernąPancerną, przekształconą później w [[3. Armia Pancerna|3. Armią Pancerną]], a na koniec (od [[4 sierpnia]] [[1944]] roku) [[grupa armii "Środek"|grupą armii "Środek"]] i(m.in. uczestniczył w tłumieniu [[grupapowstanie armii "Północ"warszawskie|grupąpowstania armii "Północ"warszawskiego]]. Ww styczniusierpniu [[19451944]]) roku, po nieudanych próbach powstrzymania radzieckiej ofensywy nad Wisłą, został pozbawiony dowództwa przez Hitlera. Po zakończeniu wojny aresztowany przez Amerykanów, wraz z 13 innymi wysokimi rangą dowódcami niemieckimi był sądzony zai [[zbrodniegrupa wojenne]].armii [[27"Północ"|grupą października]]armii [[1948"Północ"]] roku został skazany na 15 lat więzienia. Zwolniony przedterminowo, po czterech latach zmarł w 1963 roku.
 
W styczniu [[1945]] roku, po nieudanych próbach powstrzymania radzieckiej ofensywy nad Wisłą, został pozbawiony dowództwa przez Hitlera. Po zakończeniu wojny aresztowany przez Amerykanów, wraz z 13 innymi wysokimi rangą dowódcami niemieckimi był sądzony za [[zbrodnie wojenne]] - oskarżony m.in o współodpowiedzialność za mordy dokonywane na ludności cywilnej w czasie powstania warszawskiego, celowe niszczenie [[Warszawa|Warszawy]] oraz grabież polskiego majątku narodowego na terenie działania Grupy Armii "Srodek" którą dowodził. [[27 października]] [[1948]] roku został skazany na 15 lat więzienia. Zwolniony przedterminowo, po czterech latach zmarł w 1963 roku.
 
[[Kategoria:Niemieccy wojskowi]]
8914

edycji