Michał Kazimierz Ogiński: Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎Życiorys: drobne redakcyjne
m (Dodano link do Polony)
m (→‎Życiorys: drobne redakcyjne)
 
Patent generała uzyskał w 1748 jako pisarz w litewskim wojsku. Był posłem [[Powiat piński (I Rzeczpospolita)|powiatu pińskiego]] na [[Sejm walny I Rzeczypospolitej|sejm]] 1746 roku<ref>Dyaryusze sejmowe z wieku XVIII.T.II. Dyaryusz sejmu z r.1746. Diaria comitiorum Poloniae saeculi XVIII wydał Władysław Konopczyński, Warszawa 1912, s. 241.</ref>. Poseł powiatu starodubowskiego na sejm 1748 roku<ref>Dyaryusze sejmowe z wieku XVIII.T.I. Dyaryusz sejmu z r.1748. Diaria comitiorum Poloniae saeculi XVIII i Diarium comitiorum anni 1748 wydał Władysław Konopczyński, Warszawa 1911, s. 304.</ref>. W 1757 jako wolontariusz francuski walczył [[Bitwa pod Hastenbeck|pod Hastenbeck]], co stanowiło całość jego edukacji wojskowej.
W 1761 poślubił wdowę [[Aleksandra Ogińska|Józefę Aleksandrę Sapiehę]] z Czartoryskich.
W 1764 roku wojewoda wileński był jednym z kandydatów [[Rosja|Rosji]] do tronu polskiego. Członek [[Komisja Wojskowa Wielkiego Księstwa Litewskiego|Komisji Wojskowej Wielkiego Księstwa Litewskiego]] w 1764 roku<ref>Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 170.</ref>. Był członkiem [[Konfederacja radomska|konfederacji radomskiej]] 1767 roku<ref>Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 226.</ref>. 23 października 1767 roku wszedł w skład [[Sejm delegacyjny|delegacji]] [[Sejm repninowski|Sejmu]], wyłonionej pod naciskiem [[Ambasadorowie i posłowie rosyjscy w Rzeczypospolitej 1763–1794|posła rosyjskiego]] [[Nikołaj Repnin|Nikołaja Repnina]], powołanej w celu określenia ustroju [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]<ref>[[Volumina Legum]] t. VII, [[Petersburg|Sankt Petersburg]] 1860, s. 244-248.</ref>. Od 1768 roku formalnie hetman. W 1771 przystąpił do [[konfederacja barska|Konfederacji Barskiej]] na Litwie, odniósł lokalny sukces pod Annopolem na Polesiu i nad rzeką Zelwą. 23 września 1771, na skutek braku doświadczenia wojskowego, został rozgromiony przez wojska rosyjskie pod wodzą [[Aleksandr Suworow|Aleksandra Suworowa]] w [[bitwa pod Stołowiczami|bitwie pod Stołowiczami]], a następnie udał się na emigrację. Do 1776 roku przebywał w [[Wiedeń|Wiedniu]], [[Paryż]]u i innych miastach. Komponował i grał. Zasłynął jako muzyk. Pogodził się z królem i wrócił do łask, ale od armii trzymał się z dala. Członek konfederacji [[Andrzej Mokronowski|Andrzeja Mokronowskiego]] w 1776 roku<ref>Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.</ref>. Konsyliarz [[Departament Wojskowy Rady Nieustającej|Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej]] w [[1788]] roku<ref>Kalendarzyk Polityczny Na Rok Przestępny 1788, Warszawa 1788, [b.n.s]</ref>. Był członkiem konfederacji [[Sejm Czteroletni|Sejmu Czteroletniego]]<ref>Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 310.</ref>. W czasie Sejmu Czteroletniego należał do [[Stronnictwo Patriotyczne|Stronnictwa Patriotycznego]]. We wrześniu [[1789]] roku wszedł w skład [[Deputacja do Formy Rządu|Deputacji do Formy Rządu]], powołanej przez Sejm Czteroletni dla określenia ustroju [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]<ref>Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 107-108.</ref>. Po upadku [[konstytucja 3 maja|Konstytucji 3 maja]], na znak protestu złożył [[buława|buławę]].
 
Do 1776 roku przebywał w [[Wiedeń|Wiedniu]], [[Paryż]]u i innych miastach. Komponował i grał. Zasłynął jako muzyk. Pogodził się z królem i wrócił do łask, ale od armii trzymał się z dala. Członek konfederacji [[Andrzej Mokronowski|Andrzeja Mokronowskiego]] w 1776 roku<ref>Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.</ref>. Konsyliarz [[Departament Wojskowy Rady Nieustającej|Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej]] w [[1788]] roku<ref>Kalendarzyk Polityczny Na Rok Przestępny 1788, Warszawa 1788, [b.n.s]</ref>. Był członkiem konfederacji [[Sejm Czteroletni|Sejmu Czteroletniego]]<ref>Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 310.</ref>. W czasie Sejmu Czteroletniego należał do [[Stronnictwo Patriotyczne|Stronnictwa Patriotycznego]]. We wrześniu [[1789]] roku wszedł w skład [[Deputacja do Formy Rządu|Deputacji do Formy Rządu]], powołanej przez Sejm Czteroletni dla określenia ustroju [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]<ref>Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 107-108.</ref>. Po upadku [[konstytucja 3 maja|Konstytucji 3 maja]], na znak protestu złożył [[buława|buławę]].
Typ oświeconego magnata. Doskonale gospodarował w swoich dobrach, wznosząc wiele fabryk i manufaktur. Zbudował [[trakt pińsko-wołyński]], a w latach 1765–1784 [[Kanał Ogińskiego]] łączący [[Niemen]] z [[Dniepr]]em. Był europejskiej sławy muzykiem. Studiował grę skrzypcową u G.B. Viottiego. Grał na harfie i klarnecie. Na swoim dworze w [[Słonim]]iu utworzył centrum kultury i sztuki, utrzymywał teatr operowy i sławną orkiestrę. Pisał bajki, wiersze, piosenki, tłumaczył z obcych języków. Udoskonalił mechanizm [[harfa|harfy]], skomponował zbiór polonezów na skrzypce i fortepian; jak się przypuszcza wiele z polonezów powszechnie przypisywanych [[Michał Kleofas Ogiński|Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu]] w rzeczywistości może być autorstwa Michała Kazimierza<ref>{{CytatD
 
Typ oświeconego magnata. Doskonale gospodarował w swoich dobrach, wznosząc wiele fabryk i manufaktur. Zbudował [[trakt pińsko-wołyński]], a w latach 1765–1784 [[Kanał Ogińskiego]] łączący [[Niemen]] z [[Dniepr]]em. Był europejskiej sławy muzykiem. Studiował grę skrzypcową u G.B. Viottiego. Grał na harfie i klarnecie. Na swoim dworze w [[Słonim]]iu utworzył centrum kultury i sztuki, utrzymywał teatr operowy i sławną orkiestrę. Pisał bajki, wiersze, piosenki, tłumaczył z obcych języków. Udoskonalił mechanizm [[harfa|harfy]], skomponował zbiór polonezów na skrzypce i fortepian; jak się przypuszcza wiele z polonezów powszechnie przypisywanych [[Michał Kleofas Ogiński|Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu]] w rzeczywistości może być autorstwa Michała Kazimierza<ref>{{CytatD
 
Udoskonalił mechanizm [[harfa|harfy]], skomponował zbiór polonezów na skrzypce i fortepian; jak się przypuszcza wiele z polonezów powszechnie przypisywanych [[Michał Kleofas Ogiński|Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu]] w rzeczywistości może być autorstwa Michała Kazimierza<ref>{{CytatD
|''„...szczególnie zaś znał doskonale muzykę i komponował rozmaite utwory, pomiędzy któremi (sic!) mają być owe sławne polonezy, znane pod nazwiskiem polonezów Ogińskiego, ...przynajmniej pierwsze z czternastu, noszące na sobie starszą cechę są zapewne jego utworami; późniejsze zaś nowszego charakteru mogą być płodami jego synowca [[Michał Kleofas Ogiński|Michała Kleofasa]], któremu wszystkie są przyznawane...”''
|hasło: „Michał Kazimierz Ogiński”, [w:] [[S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna (1898)]] tom 11 str. 45(51)
15 276

edycji