Vilfredo Pareto: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 15 bajtów ,  2 miesiące temu
m
drobne techniczne
m (drobne techniczne)
 
'''Markiz Vilfredo Federico Damaso Pareto''' (ur. [[15 lipca]] [[1848]] w [[Paryż]]u, [[Francja]], zm. [[19 sierpnia]] [[1923]] w [[Céligny]], [[Szwajcaria]]) – [[Włochy|włoski]] [[ekonomista]] i [[socjologia|socjolog]]. Był współtwórcą tzw. „lozańskiej szkoły w ekonomii”. Od 1893 roku był profesorem [[Uniwersytet w Lozannie|Uniwersytetu w Lozannie]].
 
W zakresie ekonomii jego najważniejsza praca to ''Wykłady z ekonomii politycznej'' (1896), a w socjologii ''Traktat o socjologii ogólnej'' (1916). Pareto rozszerzył zastosowania metod matematycznych w ekonomii oraz rozwinął pojęcie ogólnej równowagi ekonomicznej. Zajmował się też badaniami podziału [[dobrobyt]]u.
 
<br />Pareto rozszerzył zastosowania metod matematycznych w ekonomii oraz rozwinął pojęcie ogólnej równowagi ekonomicznej. Zajmował się też badaniami podziału [[dobrobyt]]u.
<br />Z równowagą ogólną wiąże się pojęcie tzw. [[Optimum w sensie Pareto|optymalności Pareta]] (lub inaczej – ''optimum'' w sensie Pareta), oznaczające sytuację gdy nie jest możliwa realokacja [[Zasoby (zarządzanie)|zasobów]], powiększająca dobrobyt którejkolwiek jednostki bez jednoczesnego zmniejszenia dobrobytu innej jednostki.
 
<br />W socjologii jego osiągnięciem było sformułowanie teorii krążenia elit, a także teorii rezyduów i [[Derywacja (socjologia)|derywacji]].
 
== Życiorys ==
 
Przyjaźnił się w tym czasie również z wieloma [[ekonomista]]mi i [[socjologia|socjologami]], dzięki jednemu z nich otrzymał w wieku 46 lat katedrę ekonomii politycznej.
 
W okresie działalności dydaktycznej publikował wiele artykułów i książek – w 1902 roku ukazała się ''Les systemes socialistes''. Cztery lata później zakończył karierę uniwersytecką, a ostatnie lata życia spędzał jako samotnik cierpiąc na chorobę serca i chroniczną [[bezsenność]]. Z powodu jego cierpkiego poczucia humoru, gwałtownych wybuchów, jadowitych obelg przestali odwiedzać go nawet najbliżsi koledzy.
Pracę nad ''Traktatem o socjologii ogólnej'' kończył tylko w towarzystwie swoich kotów.
Domeną socjologii są badania nad pozalogicznymi [[działanie (socjologia)|działaniami]] ludzi. To one są bowiem podstawowym składnikiem życia społecznego. Działania pozalogiczne mają swe źródło w określonych stanach psychicznych jednostek.
 
Działania ludzkie to obserwowalne [[zachowanie|zachowania]], ale także teorie, za pomocą których jednostka uzasadnia, innym bądź sobie samej, swoje takie, a nie inne postępowanie. Według Pareta u podłoża działań leżą „rezydua”, czyli rodzaj trwałych dyspozycji psychicznych. Ich rezultatem są „derywacje”, czyli zmienne elementy działań, m.in. uzasadnienia działań i ideologie.
Według Pareta u podłoża działań leżą „rezydua”, czyli rodzaj trwałych dyspozycji psychicznych. Ich rezultatem są „derywacje”, czyli zmienne elementy działań, m.in. uzasadnienia działań i ideologie.
 
Właściwym źródłem równowagi społecznej jest konflikt i walka pomiędzy przeciwstawnymi siłami społecznymi. Działania te mogą być obiektywnie logiczne (gdy rzeczywiście są zdolne osiągnąć cel, do którego zmierzają), bądź subiektywnie logiczne (gdy jednostka wierzy w ich skuteczność). Większość działań podejmowanych przez jednostkę jest jednak nielogiczna i nie przybliża jej do realizacji zamierzonych celów (są to np. działania magiczne, utopijne, realne, bądź oparte na przesądach).
15 276

edycji