Rafał Leszczyński (ok. 1526–1592): Różnice pomiędzy wersjami

m
poprawa linku
m (poprawa linku)
m (poprawa linku)
 
== Życiorys ==
Syn [[Jan Leszczyński|Jan]], kasztelana [[Brześć|brzeskiego]] i [[Maria de Marcelanges|Marii de Marcelanges]], wdowy po [[Jarosław Sokołowski|Jarosławie Sokołowskim]]. Dziad [[Rafał Leszczyński (wojewoda bełski)|Rafała Leszczyńskiego]], tłumacza [[Judyta|''Judyty'']]. W młodości uczył się pod kierunkiem [[Valentin TrozendorffTrozendorf|Walentego Trotzendorfa]] w Złotoryi oraz [[Krzysztof Hegendorfer|Krzysztofa Hegendorfina]]. Przed rokiem 1548 był już starostą radziejowskim i wojewodą brzeskokujawskim (1545–1550) – starostwa zrzekł się na rzecz syna Jana.
 
Działalność polityczną rozpoczął około roku [[1548]], gdy w sposób gwałtowny zwalczał małżeństwo [[Zygmunt II August|Zygmunta Augusta]] z [[Barbara Radziwiłłówna|Barbarą Radziwiłłówną]]. W tym czasie przyjął wyznanie [[Bracia czescy|braci czeskich]] (1549), stając się ich gorącym opiekunem (opiekował się szkolnictwem różnowierczym) i walcząc w ich obronie. Po złożeniu godności wojewody ([[1550]]), wybrany w roku [[1552]] posłem. Poseł wielkopolski na sejm [[1562]]/[[1563]] roku i sejm [[1563]]/[[1564]], poseł [[województwo kaliskie (I Rzeczpospolita)|województwa kaliskiego]] na sejm [[1566]] roku, poseł [[województwo poznańskie (I Rzeczpospolita)|województwa poznańskiego]] na sejm [[1569]] roku.<ref>[[Ludwik Kolankowski]], Posłowie sejmów Zygmunta Augusta, w: Reformacja w Polsce, rocznik V, nr 17-18, Warszawa 1928, s. 126-133.</ref> Był sygnatariuszem aktu [[Unia lubelska|unii lubelskiej]] [[1569]] roku<ref>Volumina Legum, t. II, Petersburg 1859. s. 88.</ref>. Piastował urząd marszałka izby poselskiej (1562). W roku 1570 jeździł do Moskwy w poselstwie do Iwana Groźnego. W latach 1578–1580 był przełożonym mennicy koronnej. W roku 1580 został kasztelanem śremskim, a rok później (1581) ufundował zbór w [[Gołuchów (województwo wielkopolskie)|Gołuchowie]]. Walczył w obronie szlachty przeciwko możnowładcom. Wystąpił przeciw klerowi katolickiemu, a na następnych sejmach żądał egzekucji dóbr – należał do stronnictwa egzekucyjnego. W sprawach unii stał na stanowisku inkorporacji Litwy. Należał do najwybitniejszych spośród braci czeskich w [[Wielkopolska|Wielkopolsce]], odznaczał się wielkimi zdolnościami politycznymi oraz prawością charakteru.
15 382

edycje