Zygmunt Mysłakowski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 23 bajty ,  3 miesiące temu
 
Maturę zdał [[Wolny słuchacz|eksternistycznie]] w 1909 w [[V Gimnazjum w Warszawie|V Gimnazjum Państwowym w Warszawie]]. W latach 1909 – 1913 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim najpierw nauki przyrodnicze, a potem filozofię, psychologię i teorię poznania. W 1917 roku doktoryzował się na UJ na podstawie pracy ''Metoda intuicji i metafizyka [[Henri Bergson|Henryka Bergsona]]''. W tym czasie pracował już jako nauczyciel gimnazjalny w Warszawie i był wykładowcą na Wyższych Kursach Pedagogicznych. Na początku lat dwudziestych pracował w [[Lublin]]ie jako dyrektor Seminarium Nauczycielskiego, a następnie od 1924 rozpoczął pracę na UJ jako asystent przy Seminarium Filozoficznym. W 1925 roku habilitował się na podstawie pracy ''Rozwój naturalny i czynniki wychowania'' W 1926 roku został kierownikiem katedry pedagogiki UJ, a w 1927 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. Był redaktorem czasopism pedagogicznych: „Chowanny”, „[[Kultura Pedagogiczna]]”, „[[Ruch Pedagogiczny]]”. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 6 listopada 1939 w ramach [[Sonderaktion Krakau]] i wraz z innymi profesorami trafił do obozu koncentracyjnego [[Sachsenhausen (KL)|Sachsenhausen]]. Do Krakowa wrócił w lutym 1940 roku i szybko zaangażował się w pracę w tajnym nauczaniu. Należał z ramienia Wojewódzkiej Komórki [[Polska Partia Socjalistyczna – Wolność, Równość, Niepodległość|Polskiej Partii Socjalistycznej – Wolność, Równość, Niepodległość]] do zespołu kierującego pracami oświatowymi. Następnie w lipcu 1944 wszedł w skład konspiracyjnej krakowskiej wojewódzkiej Rady Narodowej. W tym czasie nawiązał kontakty z [[Polska Partia Robotnicza|Polską Partią Robotniczą]], której stał się członkiem w 1946 roku. Był również założycielem i pierwszym prezesem [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej|Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]] (1945), ponadto należał do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]]. W 1945 został mianowany profesorem zwyczajnym i powrócił po wojennej przerwie na stanowisko kierownika katedry pedagogiki UJ. Piastował to stanowisko do przejęcia na emeryturę w 1960 roku.
 
Był trzykrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, aktorką [[Zofia Mysłakowska|Zofią Mysłakowską-Braun]] miał syna Andrzeja (1917-1963) oficera marynarki. Drugie małżeństwo zawarte w 1929 z Heleną Kwiecińską zakończyło się rozwodem w 1939, a z trzeciego z Łucją z Nowaków zawartego w 1942 miał dwóch synów: [[Piotr Mysłakowski|Piotra]] i Pawła.
 
Pochowany został na [[Cmentarz Rakowicki|Cmentarzu Rakowickim]] w Krakowie (kwatera LXXI rząd 26)<ref>Stefan Baścik ''Zygmunt Mysłakowski'' [w:] [[Polski Słownik Biograficzny]] tom XXII 1977 s. 359-361</ref>.