Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku: Różnice pomiędzy wersjami

Dr. red.; dod. inf. o pielgrzymkach i szkołach (Monografia z 2008 r.)
(Dod. inf. o pielgrzymkach od 1988 r., pop. akapitu o Bożym Ciele (Monografia Parafii))
(Dr. red.; dod. inf. o pielgrzymkach i szkołach (Monografia z 2008 r.))
Pierwsza msza w nowym kościele została odprawiona w Święto Przemienienia Pańskiego 6 sierpnia 1987 roku przez biskupa [[Roman Andrzejewski (biskup)|Romana Andrzejewskiego]]. Kościół nie był wtedy jeszcze w pełni ukończony, dlatego dotąd sprawowano nabożeństwa w kaplicy przy ul. Jagiellońskiej. 30 sierpnia 1987 r. odprawianie mszy niedzielnych przeniesiono do nowego kościoła. W tym celu zorganizowano m.in. 600 prowizorycznych miejsc siedzących. Msze odprawianie w dni powszednie przeniesiono dopiero w kolejnym roku. W tym czasie trwały dalsze pracy, m.in. wstawienie okien i ocieplenie od wewnątrz dachu kościoła. Od 1 września 1988 r. już wszystkie msze święte odprawiano w nowym kościele, chociaż wciąż nie był on ukończony.
 
30 czerwca 1988 r. ksiądz Feliks Gruse odszedł na emeryturę. Z parafii odszedł także ks. Stanisław Płaszczyk. Nowym proboszczem został ks. [[Zbigniew Szygenda]]. Nowy proboszcz wprowadził zmiany w zagospodarowaniu Kościoła i budynku administracyjno-mieszkalnego, m.in. wygospodarował część sal katechetycznych na rzecz Diecezjalnego Ośrodka Kształcenia Organistów, które w kolejnym roku przeniesiono do parafii Zbawiciela. Same katechezy od 1990 roku przeniesiono z budynku administracyjnego do szkół. Wygospodarowano też więcej przestrzeni na potrzeby mieszkalne. Prace te trwały do 1989 roku. Ksiądz Szygenda proponował, by zrezygnować z budowy łącznika między Kościołem a gmachem administracyjnym. W jego zamyśle zakrystia zostałaby urządzona w pobliżu wejścia do Kościoła, dzięki czemu każda msza święta zostałaby rozpoczęta wejściem procesjonalnym. Pomysł ten został odrzucony przez projektanta kościoła oraz Komisję Sztuki, Budownictwa Sakralnego i Kościelnego. Do lipca 1990 roku ukończono łącznik, w którym urządzono zakrystię. W latach 1989–1990 urządzono wnętrze Świątyni, obejmujące m.in. wyodrębnienie prezbiterium i wzniesienie ściany ołtarzowej.
 
Pierwsze dwa lata probostwa ks. Szygendy w Parafii Najświętszego Zbawiciela przypadły jeszcze na okres [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL-u]], dlatego organizowano w nim tzw. Msze za Ojczyznę. Ks. Zbigniew Szygenda był zaangażowany w ruch opozycji antykomunistycznej od 1980 roku, wcześniej odprawiał takie msze w latach 1980–1983 jako wikariusz parafii katedralnej.
Ksiądz Furdyna zaprojektował także m.in. kościelne ławki czy ufundowaną przez Władysława i Józefę Gralaków chrzcielnicę, zbudowaną w 1993 roku. Chrzcielnica posiada podstawę z kamienia i czaszę z metalu.
 
Części kamienne ołtarza, chrzcielnicy i prezbiterium wykonał Tadeusz Sidor. Przy ołtarzu umiejscowiono zegar stojący ufundowany przez p. Helenę Skrzebę z okazji [[Wielki Jubileusz Roku 2000|jubileuszu roku 2000]].
 
[[Plik:Włocławek-Surnames of donors for stairs.JPG|mały|right|Państwo Brzezińscy, jedni z darczyńców parafii mających swoje wotum w granicie, którym obłożono schody prowadzące do kościoła]]
 
Parafianie Najświętszego Zbawiciela kontynuują ruch pielgrzymkowy zainicjowany w czasach kaplicy przy ul. Jagiellońskiej. Uczestniczą również w najważniejszych pielgrzymkach włocławskich i diecezjalnych: Pielgrzymce Włocławskiej na Jasną Górę, pielgrzymce do Skępego, skupieniu gimnazjalistów w [[Bazylika Najświętszej Maryi Panny Licheńskiej w Licheniu Starym|Bazylice w Licheniu]] oraz maturzystów na Jasnej Górze. Na trasie pielgrzymek zagranicznych parafii są nie tylko najważniejsze sanktuaria Polski i na świecie, ale też dawne ośrodki kultury polskiej - [[Lwów]], [[Wilno]].
 
Od 1988 roku odbyły się tu dwie misje (stan na 2008 r.): misja przygotowująca parafian na IV pielgrzymkę papieża Jana Pawła II do Polski, w trakcie której nawiedził Włocławek (1991) oraz misja przed jubileuszeum 2000 roku (1999).
 
Jako proboszcz, ks. Szygenda zwraca dużą uwagę na potrzebę utrzymywania łączności, w tym także tej duchowej z włocławianami przebywającymi na emigracji zarobkowej.
 
Do 1990 roku parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku organizowała własną procesję [[Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa|Bożego Ciała]]. Od 1990 roku włączyła się w procesję miejską, na której to corocznie posiada własny ołtarz. Z reguły projektuje go Antoni Bisaga, a wykonuje go zakrystianin<ref name=zbawicielbożeciało>{{Cytuj stronę |url = http://www.zbawiciel.wloclawek.pl/wydarzenia/84-boze-cialo| tytuł = Boże Ciało|data = 2017-06-15| opublikowany = [[Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku]]| język = pl| data dostępu = 2020-03-09}}</ref>.
 
Obecnie na terenie parafii znajduje się 9 szkół: Zespół Szkół Ekonomicznych, Zespół Szkół Budowlanych, Zespół Szkół nr 3 im. Marii Grzegorzewskiej, Szkoła Podstawowa nr 14 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz pięć przedszkoli. Do 2004 roku parafia sprawowała nadzór nad nauczaniem religii w [[Zespół Szkół Technicznych we Włocławku|Zespole Szkół Technicznych]], a do 2019 roku na jej terenie znajdowało się Gimnazjum nr 6 im. Stanisława Staszica, zlikwidowane w ramach [[Reforma systemu oświaty z 2017 roku|reformy z 2017 roku]].
 
Z parafii pochodzi siedmiu księży, wśród nich są Paweł Jabłoński, Jarosław Olszewicz, Mateusz Kamiński i Łukasz Starczewski. Z Kościołem przez wiele był związany jako ministrant ks. Michał Laskowski, pochodzący jednak z parafii św. Jana Chrzciciela. Jedna osoba pochodząca z parafii porzuciła stan kapłański. Wywodzą się stąd również [[Paulini|paulin]] o. Emanuel Matusiak oraz dwie siostry zakonne, w tym [[Benedyktynki|benedyktynka]] Irena (Kolumba) Sołtysińska<ref name=zbawicielkazanieoprymicjach>{{Cytuj stronę |url = http://www.zbawiciel.wloclawek.pl/kazania/188-prymicje| tytuł = Prymicje| nazwisko = Szygenda| imię = Zbigniew| autor link = Zbigniew Szygenda| data = 2018-06-10| opublikowany = [[Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku]]| język = pl| data dostępu = 2020-04-06}}</ref><ref name=zbawicielkazanieoprymicjstarczewskiego>{{Cytuj stronę |url = http://www.zbawiciel.wloclawek.pl/kazania/298-prymicje-ks-lukasza| tytuł = Prymicje ks. Łukasza| nazwisko = Szygenda| imię = Zbigniew| autor link = Zbigniew Szygenda| data = 2019-06-02| opublikowany = [[Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku]]| język = pl| data dostępu = 2020-04-06}}</ref><ref name=zbawicielogłoszeniakamiński>{{Cytuj stronę |url = http://www.zbawiciel.wloclawek.pl/ogloszenia/78-4-czerwca-2017| tytuł = Ogłoszenia 4 czerwca 2017| data = 2017-06-04| opublikowany = [[Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku]]| język = pl| data dostępu = 2020-04-06}}</ref>.
W 1988 r. ksiądz Henryk Muszyński, wówczas nowo powołany biskup pomocniczy, zaproponował stworzenie przy parafii Diecezjalnego Ośrodka Kształcenia Organistów. Powstało ono w kolejnym roku. Później przemianowano je na Diecezjalne Studium Organistowskie. Studium działało przy parafii Najświętszego Zbawiciela do 2014 roku, kiedy zostało przeniesione do Parafii Św. Stanisława we Włocławku.
 
Kościół organizował też przedstawienia o tematyce historycznej i edukacyjnej. Ubogacają one m.in. coroczne rekolekcje adwentowe i wielkopostne. Parafia posiada swoją kronikę, prowadzoną w latach 1966–1988 przez proboszcza ks. Feliksa Gruse, a od 1988 roku przez Annę i Gabrielę Sternowskie. Duszpasterstwo wojskowe parafii posiada swoją kroniką szczegółową, sporządzoną przez Zenona Kuźmę.
Parafia organizowała też przedstawienia o tematyce historycznej i edukacyjnej.
 
Parafia posiada swoją kronikę, prowadzoną w latach 1966–1988 przez proboszcza ks. Feliksa Gruse, a od 1988 roku przez Annę i Gabrielę Sternowskie. Duszpasterstwo wojskowe parafii posiada swoją kroniką szczegółową, sporządzoną przez Zenona Kuźmę.
 
Z okazji 50-lecia istnienia parafii w 2008 roku, ks. [[Kazimierz Rulka]] we współpracy z grupą parafian pod kierunkiem proboszcza ks. Zbigniewa Szygendy, opracował materiał, który posłużył do wydania książki ''Parafia Najświętszego Zbawiciela we Włocławku''. Publikację dedykowano wiernym skupionym wokół pierwotnej kaplicy przy ul. Jagiellońskiej. W jej przedmowie, ks. biskup Wiesław Mering podkreśla sprawnie zorganizowaną służbę liturgiczną, działanie szkolnych kół Caritas i świetlicy środowisko czy też koła Anonimowych Alkoholików, które zaobserwował podczas [[wizytacja|wizyty kanonicznej]] trzy lata wcześniej. Szczególnie wyróżnił działalność muzyczną w parafii, zwłaszcza organizację i pracę Diecezjalnego Studium Organistowskiego oraz zasługi parafii na polu duszpasterstwa wojska, policji i straży miejskiej.
=== Parafia garnizonowa i policji ===
[[Plik:Włocławek-Dąb Pamięci Perkowskiego.JPG|mały|right|Jeden z dębów pamięci poświęconych polskim oficerom poległym w Katyniu – ten ku pamięci [[Eugeniusz Perkowski|Eugeniusza Perkowskiego]]]]
W latach 1992–2002 Kościół był siedzibą parafii garnizonowej. Wcześniej duszpasterstwo wojskowe było sprawowane przez księży [[Orioniści|orionistów]] z parafii Najświętszego Serca Jezusowego, którzy zrezygnowali z tej posługi. W praktyce, już w czasach PRL-u Parafia Najświętszego Zbawiciela sprawowała opiekę m.in. nad weteranami 14 Pułku Piechoty im. Ziemi Kujawskiej okresu [[I wojna światowa|I wojny światowej]], wojny polsko-bolszewickiej i [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Z parafią związali się także weterani Armii Krajowej. Z uwagi na pełnioną funkcję, ks. proboszcz Szygenda został mianowany kolejno kapitanem rezerwy (1993), majorem (1999) i podpułkownikiem (200022002).
 
Inauguracją duszpasterstwa wojskowego w parafii Najświętszego Zbawiciela we Włocławku była uroczysta msza święta w Boże Narodzenie 1992 roku. Wtedy to po raz pierwszy we mszy wzięła udział kompania honorowa, dowództwo i delegacje kombatantów. Jednocześnie ksiądz Szygenda powołał żołnierską służbę liturgiczną. Od tej pory msze dla wojska odprawiano w każdą niedzielę oraz Święta kościelne i państwowe. Celebrowano także święto wojsk inżynieryjnych (16 kwietnia). Wojskowy charakter miały również pogrzeby zmarłych żołnierzy.