Bakterie azotowe: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  1 miesiąc temu
lit.
m (Wycofano edycje użytkownika 188.146.192.134 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Paweł Ziemian BOT.)
Znacznik: Wycofanie zmian
(lit.)
 
Bakterie azotowe mogą żyć wolno lub w [[symbioza|symbiozie]] z [[roślina]]mi i [[grzyb]]ami, która może przyjmować różne formy i stopień współzależności. Niektóre żyją w [[ryzosfera|ryzosferze]], na powierzchni korzeni, w przestworach międzykomórkowych. Jedne bezobjawowo kolonizują [[tkanka|tkanki]] [[gospodarz (biologia)|gospodarza]], podczas gdy inne wywołują powstanie specjalnych narośli na korzeniach ([[bakterie brodawkowe]]). W zasadzie do bakterii azotowych należy zaliczać niektóre [[sinice]], mimo że ze względu na to, że tradycyjnie były one w zakresie zainteresowania [[botanika|botaniki]], a nie [[bakteriologia|bakteriologii]], czasem są ujmowane jako grupa odrębna. Diazotrofię stwierdzono u następujących sinic: ''[[Anabaena]]'', ''[[Anabaenopsis]]'', ''[[Chloroglea]]'', ''[[Calothrix]]'', ''[[Cylindrospermum]]'', ''[[Gloeocapsa]]'', ''[[Mastigocladus laminosus]]'', ''[[Tolypothrix]]'', ''[[Trichodesmium]]'', ''[[Westiellopsis]]''. Niewykluczone jest też, że zdolne do niej są niektórzy przedstawiciele ''[[Oscillatoriales]]''<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Gumiński|imię=Stefan|tytuł=Fizjologia glonów i sinic|wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego|miejsce=Wrocław|data=1990|isbn=83-229-0372-3}}</ref>. Część diazotroficznych sinic współtworzy [[porosty]].
 
Ponieważ wiele odmian nitrogenazy jest unieczynniane przez [[tlen]], często są [[anaerob]]ami obligatoryjnymi (''[[Clostridium]]'') lub fakultatywnymi ([[pałeczka zapalenia płuc]]). Niektóre są zdolne do wiązania azotu tylko przy niskim stężeniu tlenu (''[[Azospirillum]]''). W przypadku kolonijnych sinic, np. [[anabaena|anabeny]], niektóre komórki mogą się specjalizować w fotosyntetyzowaniu (z wytwarzaniem dużej ilości tlenu), podczas gdy inne ([[heterocysta|heterocysty]]) tworzą nieprzepuszczalne dla tlenu otoczki, zachowując beztlenowe warunki dogodne dla nitrogenazy. Również inne [[aerob]]iczne bakterie, np. ''[[Azotobacter]]'' wytwarzają mechanizmy chroniące nitrogenazę przed ekspozycją na tlen. Oprócz różnic w wykorzystywaniu tlenu i zdolności do fotosyntezy, mikroorganizmy diazotroficzne mogą przyjmować także różne inne [[Strategia metaboliczna|strategie metaboliczne]]. Przykładowo, bakterie z [[rodzaj (biologia)|rodzaju]] ''Azospirillum'' mogą wykorzystywać [[azotany]] nie tylko jako źródło azotu do [[biosynteza|biosyntezy]] (oprócz azotu atmosferycznego), ale też jako [[utleniacz]]a w [[oddychanie beztlenowe|oddychaniu beztlenowym]]<ref name=autonazwa1>{{Cytuj pismo |nazwisko= Król|imię=Maria J. |nazwisko2=Zielewicz-DuchowskaDukowska |imię2=Julita |tytuł=Genetyczne aspekty wiązania N<sub>2</sub> bakterii z rodzaju ''Azospirillum''|czasopismo=Postępy Mikrobiologii |oznaczenie=2005 |wolumin=44, 1 |strony= 47-56|url=http://www.microbiology.pl/pm/web/archiwum/pm4412005f.pdf}}</ref>, są więc jednocześnie [[bakterie denitryfikacyjne|bakteriami denitryfikacyjnymi]]. Te strategie metaboliczne są od siebie niezależne i nie występują u wszystkich gatunków.
 
[[Wiązanie azotu cząsteczkowego|Wiązanie azotu]] przez bakterie odgrywa rolę w [[cykl azotowy|biogeochemicznym cyklu azotu]]. Szacuje się, że bakterie brodawkowe z rodzajów ''[[Rhizobium]]'' i ''Bradyrhizobium'' wiążą 200-500 kg N/ha rocznie, a wolno żyjące bakterie glebowe, np. ''Arthrobacter'', ''Azotobacter'', ''Azospirillum'', ''Beijerinckia'' i ''[[Pseudomonas]]'' — 5-50 kg<ref name=autonazwa1 />. Azot ten w postaci przyswajalnej przez inne organizmy (związki [[jon amonowy|amonowe]], [[białka]]) może dalej krążyć w [[biosfera|biosferze]]. Pierwszymi beneficjentami działalności bakterii diazotroficznych są organizmy, z którymi one współżyją symbiotycznie. ''Rhizobium'' współżyje z roślinami z rodziny [[bobowate|motylkowych]], inne bakterie brodawkowe z rodzaju ''[[Frankia]]'' — z licznymi rodzajami i gatunkami roślin (m.in. [[olsza]], [[kazuaryna]], [[woskownica europejska]], [[dębik]]). Niebrodawkowe bakterie z klasy sinic ([[trzęsidło]], anabena) współżyją z niektórymi [[sagowcowe|sagowcami]] i paprociami z rodzaju ''[[Azolla]]''. Organizmy współżyjące z bakteriami azotowymi mogą występować w miejscach ubogich w przyswajalny biologicznie azot, a nawet bywać [[organizmy pionierskie|organizmami pionierskimi]]. W miejscach bez niedoboru azotu też mogą odnosić przewagę [[konkurencja (ekologia)|konkurencyjną]], a ich szczątki są stosowane jako [[nawozy zielone|zielony nawóz]]. W ekosystemach lądowych większość azotu jest przyswajana przez bakterie symbiotyczne, w wodach przez symbiotyczne i wolno żyjące sinice (zwłaszcza ''[[Trichodesmium]]'')<ref>{{cytuj książkę |nazwisko=Weiner |imię=January |autor link=January Weiner |tytuł=Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik ekologii ogólnej |wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN]] |miejsce=Warszawa |rok=1999 |isbn=83-01-12668-X}}</ref>.
44 796

edycji