Historia fizyki: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 39 bajtów ,  1 miesiąc temu
m (lit.: zamiast "Maricout" powinno być "Maricourt")
 
== Nauka nowożytna ==
Już podPod koniec średniowiecza, rozwój przyrodoznawstwa zaczął powoli prowadzić do kształtowania się nauki we współczesnym sensie tego słowa. [[Arystotelizm]], [[scholastyka (filozofia)|metoda scholastyczna]] i autorytet Kościoła zaczęły być stopniowo przeszkodą w poszerzaniu wiedzy o świecie. Epoka [[renesans]]u mamiała charakter przejściowy, w którym: dawne koncepcje przyrodoznawcze sąsiadująsąsiadowały z nowymi odkryciami i stopniowym wypracowywaniem [[metoda naukowa|metody naukowej]]. Szczególne zasługi dla ukształtowania się nowożytnej metody naukowej opartej na [[eksperyment|eksperymencie]] i [[rozumowanie indukcyjne|indukcji]] miał [[Francis Bacon (filozof)|Francis Bacon]]<ref>{{cytuj książkę |imię r=David|nazwisko r=Simpson|tytuł = Internet Encyclopedia of Philosophy|url=http://www.iep.utm.edu | rozdział=Francis Bacon (1561—1626)| rok = 2012| adres rozdziału =http://www.iep.utm.edu/bacon/|data dostępu = 15.11.2013}}</ref>.
 
W 1543 r. ukazało się ''[[De revolutionibus orbium coelestium]]'' [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]]. Samo dziełoDzieło nie miało filozoficznego charakteru, miało jednak olbrzymiewpłynęło konsekwencjena dlazmianę podglądów na naturę rzeczywistości, miejsce człowieka w świecie, a także stosunek do dawnych autorytetów: Biblii, Arystotelesa i [[Klaudiusz Ptolemeusz|Ptolemeusza]]. Zmiany te określa się mianem [[przewrót kopernikański|przewrotu kopernikańskiego]]. Pod koniec [[XVI wiek|XVI]] w. [[Galileusz]] zapoczątkował użycie eksperymentu jako środka potwierdzającego teorię fizyczną, co stało się kluczową ideą [[metoda naukowa|metody naukowej]]. Sformułował i z powodzeniem potwierdził doświadczeniem wiele wyników z dziedziny dynamiki, m.in. zasadę bezwładności, prawo spadania ciał i zasadę względności. W [[1687]] [[Isaac Newton|Newton]] opublikował ''[[Philosophiae naturalis principia mathematica]]'' omawiające dwie obszerne teorie fizyczne: [[Zasady dynamiki Newtona|prawa ruchu]], które zapoczątkowały powstanie [[mechanika klasyczna|mechaniki klasycznej]], oraz prawo [[grawitacja|grawitacji]]. Obie teorie potwierdzał eksperyment. Mechanika klasyczna została znacząco rozwinięta przez [[Joseph Louis Lagrange|Lagrange'a]], [[William Rowan Hamilton|Hamiltona]] i innych, którzy formułowali ją na wiele odmiennych sposobów, podali nowe zasady i wyniki. Prawo grawitacji zainicjowało powstanie [[astrofizyka|astrofizyki]] opisującej zjawiska [[astronomia|astronomiczne]] przy użyciu nowo powstałych teorii fizycznych.
 
Poczynając od [[XVIII wiek|XVIII]] w., rozwijana była termodynamika ([[Robert Boyle|Boyle]], [[Thomas Young|Young]] i wielu innych). W [[1733 w nauce|1733]] [[Daniel Bernoulli|Bernoulli]] użył rozumowania statystycznego w połączeniu z zasadami mechaniki klasycznej otrzymując wyniki znane termodynamice, co zainicjowało powstanie [[mechanika statystyczna|mechaniki statystycznej]]. W [[1798 w nauce|1798]] [[Benjamin Thompson|Thompson]] zademonstrował proces przemiany energii w ciepło, a w [[1847 w nauce|1847]] [[James Joule|Joule]] sformułował [[zasada zachowania energii|zasadę zachowania energii]], zarówno w formie ciepła, jak i w formie energii mechanicznej.
W [[1895 w nauce|1895]] [[Wilhelm Röntgen|Röntgen]] odkrył [[Promieniowanie rentgenowskie|promienie X]], jak się wkrótce okazało, [[promieniowanie elektromagnetyczne]] o wysokiej częstości. [[Radioaktywność|Promieniotwórczość]] została odkryta w [[1896]] przez [[Henri Becquerel|Becquerela]], a następnie badana przez [[Maria Skłodowska-Curie|Marię Skłodowską-Curie]], [[Pierre Curie|Pierre'a Curie]] i innych. Badania te zainicjowały powstanie [[fizyka jądrowa|fizyki jądrowej]].
 
W [[1897 w nauce|1897]], [[Joseph John Thomson|Thomson]] odkrył [[elektron]], cząstkę elementarną, która przenosi prąd elektryczny. W [[1904 w nauce|1904]] zaproponował pierwszy model [[atom]]u znany jako model typu "ciasto„ciasto z rodzynkami"rodzynkami”.
 
== Współczesność ==
23 072

edycje