Historia Kielc: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 36 bajtów ,  2 miesiące temu
m
(źródła/przypisy)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
== Dwudziestolecie międzywojenne ==
[[Plik:Kielce dawny dworzec kolejowy.jpg|thumb|Dworzec kolejowy w latach międzywojennych]]
Niepodległość w Kielcach rozpoczęła się od pogromu antyżydowskiego do którego doszło 11 listopada 1918 roku. W jego wyniku zginęły 4 osoby a 250 zostało rannych<ref>{{Cytuj|autor = Szymon Rudnicki |tytuł = Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej |data = 2015 |isbn = 978-83-7666-363-0 978-83-7666-412-5 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Sejmowe |s = 30}}</ref>. Rabowano żydowskie sklepy i mieszkania prywatne. Najwięcej ofiar było gdy tłum wtargnął do Teatru Polskiego i zaczął linczować zgromadzonych tam członków organizacji syjonistycznej, którzy obradowali nad odezwą wyrażającą radość z odzyskania przez Polskę niepodległości<ref>{{Cytuj |autor = Dominik Flisiak |tytuł = Pogrom ludności żydowskiej w Kielcach z 11-12 listopada 1918 roku: przyczyny, przebieg, konsekwencje |czasopismo = Facta Simonidis: zeszyty naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Zamościu”, nr 1, s. 243-259. |data = 2017}}</ref>. Porządek w mieście przywrócił dopiero oddział wojskowy [[Wacław_Iwaszkiewicz-Rudoszański|gen. Wacława Iwaszkiewicza]]<ref>Andrzej Krajewski "Pogrom reputacji", "Dziennik Gazeta Prawna" nr 233(4883), str. A34</ref>.
 
Według raportu Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej w Kielcach latem 1920 r. podczas wojny polsko – bolszewickiejpolsko–bolszewickiej w Kielcach aresztowano 6 tys. dezerterów, maruderów i uchylających się od poboru<ref>Piotr Korczyński „Dezerterzy i bolszewicy” Newsweek 34/2018, s. 47.</ref>.
 
W okresie międzywojennym Kielce mimo zniszczeń stały się stolicą dużego województwa. Liczba mieszkańców wzrosła do ponad 71 tys.<ref name="program">''Program ochrony środowiska dla miasta Kielce'', Urząd Miasta, 2004.</ref> (1939). Rozpoczęły działalność nowe przedsiębiorstwa, w tym istniejąca do dziś popularna [[Zakłady Wyrobów Metalowych „SHL”|SHL]], fabryka „Granat” (później FŁT „Iskra”, teraz NSK Bearings Polska S.A.) oraz Fabryka Mebli Henryków. W 1926 r. otworzono nową elektrownię, w 1927 r. oddano do użytku sieć kanalizacyjną (dwa lata później wodociągową). Wybudowane zostały m.in. nowe dzielnice mieszkaniowe (w tym urzędnicze osiedle „Kolonia-Ogród”, do którego kursowała jedyna w mieście linia autobusowa), stadion sportowy (na jego otwarciu obecny był prezydent [[Ignacy Mościcki]]) oraz okazały [[Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach|gmach Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego]]. W latach 1927–1930 w granice Kielc włączono folwark [[Szydłówek (Kielce)|Szydłówek]], [[Barwinek (Kielce)|Barwinek]], Kawetczyznę, [[Pakosz (Kielce)|Pakosz]], [[Czarnów (Kielce)|Czarnów]] i [[Karczówka (Kielce)|Karczówkę]]. W latach 30. miasto stało się istotną częścią [[Centralny Okręg Przemysłowy|Centralnego Okręgu Przemysłowego]], obejmującego części województw: kieleckiego, lubelskiego, krakowskiego i lwowskiego. W ramach COP powstało w okolicach wiele zakładów zbrojeniowych. Kryzys lat 30. przyniósł liczne strajki – robotnicy protestowali głównie w [[Zakłady Wyrobów Metalowych „SHL”|Hucie „Ludwików”]], w zakładach zbrojeniowych „Granat”, w fabryce marmurów oraz w kamieniołomie na Kadzielni.
9580

edycji