Szablon:Dobry artykuł: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 563 bajty ,  2 miesiące temu
wymiana cotygodniowa
m (Poprawki Wavelo, Kawalerowicz)
(wymiana cotygodniowa)
<includeonly>{{#switch:{{#timel:N|{{{data|}}}}}
|1=<!--Propozycja na poniedziałek 181 stycznialutego --> [[Plik:StacjaSystemuRowerówMiejskich„Wavelo”Porte-RondoGrzegórzeckieavions Charles de Gaulle -POL, KrakówCrédit Marine Nationale.jpg|right|100px]]
'''[[Charles de Gaulle (1994)|Charles de Gaulle]]''' – współczesny [[Francja|francuski]] [[lotniskowiec]] o [[Okrętowy napęd jądrowy|napędzie atomowym]], pozostający w służbie od 2000 roku, [[okręt flagowy]] francuskiej marynarki wojennej ([[Marine nationale]]). Okręt zbudowano we Francji, w państwowej [[Naval Group|stoczni DCN]] w [[Brest|Breście]]. [[Wodowanie|Zwodowany]] w maju 1994 roku, jest jedynym nieamerykańskim atomowym lotniskowcem powstałym na świecie. Stanowi jedyny okręt swojego typu i jedyny francuski lotniskowiec w służbie. Przenosi do 40 samolotów i śmigłowców, a jego główne uzbrojenie stanowią myśliwce wielozadaniowe [[Dassault Rafale|Rafale M]], startujące przy pomocy [[Katapulta startowa|katapulty]]. Sam lotniskowiec jest uzbrojony w pociski przeciwlotnicze bliskiego i średniego zasięgu [[MBDA Aster|Aster 15]] i [[Mistral (pocisk)|Mistral]]. Okręt ma wyporność pełną 40&nbsp;600 ton, długość 261,5&nbsp;m i szerokość 64,4&nbsp;m. Gotowość bojową uzyskał w 2001 roku i od tego czasu brał wielokrotnie udział w działaniach bojowych [[Wojna w Afganistanie (2001–2020)|nad Afganistanem]] oraz przeciwko [[Państwo Islamskie|Państwu Islamskiemu]]. ''[[Charles de Gaulle|Czytaj więcej…]]''
'''[[Wavelo]]''' (przed październikiem 2016 roku jako '''OneBike''' i '''KMK Bike''') – [[publiczny system wypożyczania rowerów]] funkcjonujący w latach 2008–2019 w [[Kraków|Krakowie]]. Był to pierwszy rower publiczny w [[Polska|Polsce]]. W 2017 roku system Wavelo osiągnął 169 bezobsługowych stacji oraz 1500 rowerów, a jego operatorem był [[BikeU]]. Aby stać się użytkownikiem wypożyczalni należało założyć w systemie konto za pośrednictwem strony operatora lub specjalnej aplikacji mobilnej. Do wyboru były dwa abonamenty różniące się liczbą bezpłatnych minut dziennie oraz naliczanie minutowe i pakiet 12 godzinny. W okresie zimowym obowiązywał specjalny, promocyjny cennik. Rowery wyposażone były w wał napędowy zastępujący łańcuch, koszyk stalowy, komputer pokładowy, [[Global Positioning System|GPS]], oświetlenie [[Dioda elektroluminescencyjna|LED]] oraz zapięcie kłódką typu U. Zasilanie podzespołów odbywało się poprzez dynamo i panel słoneczny. Moduł GPS umożliwiał pozostawienie roweru w dowolnym miejscu i stanowił zabezpieczenie przed kradzieżą. W listopadzie 2019 roku BikeU złożyło pisemne wypowiedzenie umowy na obsługę systemu, w efekcie czego system przestał funkcjonować z końcem 2019 roku. ''[[Wavelo|Czytaj więcej…]]''
|2=<!--Propozycja na wtorek 192 stycznialutego --> [[Plik:AndrzejCinnyricinclus Witoldleucogaster, WajdaPilanesberg Polish director AFI Silver Spring M.D. 2004 (48171054461)1.jpg|right|100px]]
'''[[Ametyszczak]]''' – gatunek małego ptaka z rodziny [[szpakowate|szpakowatych]]. W trzech podgatunkach występuje na południowo-zachodnim [[Półwysep Arabski|Półwyspie Arabskim]] oraz w [[Czarna Afryka|Afryce Subsaharyjskiej]]. Po raz pierwszy ametyszczak został określony [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazwą naukową]] przez [[Pieter Boddaert|Pietera Boddaerta]] w 1783 roku. Ametyszczaki są jednymi z mniejszych przedstawicieli rodziny. Długość ciała wynosi od około 15 do 18 cm, a masa ciała wynosi 33–56 g. Ametyszczak to gatunek głównie owocożerny, choć zjada również [[owady]]. W żołądkach znajdowano również nasiona. W Południowej Afryce ametyszczak jest jednym z ważniejszych gatunków [[ornitochoria|rozsiewających]] nasiona ''Phragmanthera dschallensis'' z rodziny gązewnikowatych, które ptaki zwracają po zjedzeniu. Na Półwyspie Arabskim obserwowano raz zbieranie [[nektar (botanika)|nektaru]] z kwiatu [[aloes]]u przez nakłuwanie jego podstawy. Środowiskiem życia gatunku są otwarte zadrzewienia, również nadrzeczne. W Afryce Południowej występują zwłaszcza w [[miombo]] i lasach mieszanych. Ametyszczaki są [[monogamia|monogamiczne]]. Istnieje jedno doniesienie o dwóch samcach pomagających samicy karmić młode, ale nie ma przesłanek wskazujących na regularne występowanie [[gniazdowanie kooperatywne|gniazdowania kooperatywnego]]. ''[[Ametyszczak|Czytaj więcej…]]''
'''[[Jerzy Kawalerowicz]]''' (ur. [[19 stycznia]] [[1922]] w [[Gwoździec (obwód iwanofrankiwski)|Gwoźdźcu]], zm. [[27 grudnia]] [[2007]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[reżyser]] i [[scenarzysta]] filmowy, współzałożyciel i pierwszy przewodniczący [[Stowarzyszenie Filmowców Polskich|Stowarzyszenia Filmowców Polskich]], wykładowca [[Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi|PWSFTViT w Łodzi]], [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IX kadencji|poseł na Sejm]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]]. W latach 1946–1949 studiował w krakowskiej [[Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie|Akademii Sztuk Pięknych]]. Jako reżyser filmowy zadebiutował w 1951 roku [[socrealizm|socrealistycznym]] filmem ''[[Gromada (film)|Gromada]]. P''o okresie realizacji propagandowych filmów fabularnych – m.in. ''[[Celuloza (film)|Celulozy]]'', stał się jednym z czołowych reprezentantów [[Polska szkoła filmowa|polskiej szkoły filmowej]]. Sławę zdobył jako reżyser nagradzanych za granicą filmów ''[[Pociąg (film 1959)|Pociąg]]'', ''[[Matka Joanna od Aniołów (film)|Matka Joanna od Aniołów]]'' oraz ''[[Śmierć prezydenta]]''. Podjął się również adaptacji prozy [[Bolesław Prus|Bolesława Prusa]] oraz [[Henryk Sienkiewicz|Henryka Sienkiewicza]]. Za reżyserię ''[[Faraon (film)|Faraona]]'' otrzymał nominację do [[Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego|Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego]], a jego inna adaptacja – ''[[Austeria (film)|Austeria]]'' na podstawie [[Austeria (powieść)|powieści]] [[Julian Stryjkowski|Juliana Stryjkowskiego]] – zapewniła mu [[Złote Lwy]] na [[Festiwal Polskich Filmów Fabularnych|Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych]]. ''[[Jerzy Kawalerowicz|Czytaj więcej…]]''
|3=<!--Propozycja na środę 203 stycznialutego --> [[Plik:WheelchairLotten Curlingvon Medal Round, Vancouver 2010 ParalympicsKraemer.jpg|right|100px]]
'''[[Lotten von Kræmer]]''' (ur. [[6 sierpnia]] [[1828]] w [[Sztokholm]]ie, zm. [[23 grudnia]] [[1912]] tamże) – [[Szwecja|szwedzka]] pisarka, [[Poezja|poetka]], [[Filantropia|filantropka]] oraz [[Sufrażyzm|sufrażystka]]. Założycielka [[Towarzystwo Dziewięciu|Towarzystwa Dziewięciu]]. Pochodziła z rodziny należącej do [[Szlachta|szlachty]]. W młodości odebrała najwyższej jakości wykształcenie dostępne w jej czasach dla kobiety. Poprzez [[Głuchota|głuchotę]] wywołaną przejściem w dzieciństwie [[Płonica|szkarlatyny]], pozostawała w izolacji od życia społecznego w Szwecji i skupiała się na tworzeniu własnej poezji i prozy. W późniejszej części swojego życia poświęciła się [[Filantropia|działalności filantropijnej]] oraz pracy na rzecz praw kobiet. W 1910 roku Kræmer napisała testament, w którym zapisała całość swojego majątku na ustanowienie organizacji literackiej, której misją byłoby wspieranie twórczości literackiej wśród szwedzkich artystów, eseistów i pisarzy. Organizacja została powołana do życia jako odpowiedź na działania [[Akademia Szwedzka|Akademii Szwedzkiej]], której Kræmer zarzucała niewystarczający poziom wsparcia dla szwedzkich twórców. Towarzystwo od swojego ustanowienia znajduje się w kamienicy przy ulicy Villagatan w Sztokholmie. Według zasad ustalonych przez Kræmer w testamencie, Towarzystwo miało składać się z dziewięciu członków. ''[[Lotten von Kræmer|Czytaj więcej…]]''
'''[[Medaliści igrzysk paraolimpijskich w curlingu na wózkach]]''' – zestawienie zawodników i zawoniczek, którzy przynajmniej raz stanęli na podium [[Curling na wózkach na zimowych igrzyskach paraolimpijskich|turniejów paraolimpijskich]] w [[Curling na wózkach|curlingu na wózkach]]. Curling na wózkach znajduje się w programie igrzysk paraolimpijskich od [[Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie 2006|igrzysk w Turynie]] w 2006 roku. Został włączony do programu igrzysk paraolimpijskich po przeprowadzeniu w 2002 roku pierwszej edycji [[Mistrzostwa Świata w Curlingu na Wózkach 2002|mistrzostw świata]]. Od początku rywalizacja w curlingu na wózkach odbywa się w pięcioosobowych zespołach mieszanych. Wedle ustalonych od początku zasad, w skład każdej drużyny mieszanej muszą wejść zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Ponadto w każdym meczu, w każdej drużynie muszą zagrać przedstawiciele obu płci. Pierwsze trzy turnieje wygrali reprezentanci Kanady, a w [[Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie 2018|2018]] roku triumfowali Chińczycy. Brązowy medal w Pjongczangu wywalczyła Kanada, dzięki czemu jest jedynym krajem, który zdobył medal we wszystkich czterech turniejach paraolimpijskich. Od igrzysk w [[Turyn]]ie do igrzysk w [[Pjongczang]]u na podium paraolimpijskim w curlingu stanęli reprezentanci siedmiu państw. Jedyną trzykrotną mistrzynią paraolimpijską w tej dyscyplinie sportu jest Kanadyjka [[Sonja Gaudet]]. ''[[Medaliści igrzysk paraolimpijskich w curlingu na wózkach|Czytaj więcej…]]''
|4=<!--Propozycja na czwartek 214 stycznialutego --> [[Plik:624Barbara ORP Czajka (8643094435)Ślizowska-Konopka.jpg|right|100px]]
'''[[Barbara Ślizowska]]''' (ur. [[4 lutego]] [[1935]] w [[Kraków|Krakowie]]) – polska [[gimnastyka sportowa|gimnastyczka sportowa]], trenerka i sędzia sportowa, dwukrotna olimpijka, brązowa medalistka [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956|XVI Igrzysk Olimpijskich w Melbourne]] w 1956 roku w [[Gimnastyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956|ćwiczeniach drużynowych z przyborem]]. Debiutowała jako gimnastyczka w sekcji [[Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków|Towarzystwa Sportowego Wisła Kraków]], a w połowie [[Lata 50. XX wieku|lat 50. XX wieku]] przeniosła się do klubu [[Wawel Kraków|WKS Wawel]]. Drużynowo, indywidualnie i na poszczególnych przyrządach zdobyła na mistrzostwach Polski juniorek łącznie 103 medale, a na mistrzostwach Polski seniorek 54 medale, w tym 21 złotych. Ośmiokrotnie zwyciężała z drużyną w klasyfikacji Pucharu Polski dla najlepszej sekcji gimnastycznej roku, a pięciokrotnie zdobywała drugie miejsce. Do jej największych międzynarodowych sukcesów, oprócz brązowego medalu olimpijskiego, należą dwa srebrne medale z [[V Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów|V Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów]] w wieloboju drużynowym oraz drużynowych ćwiczeniach z przyborem. W listopadzie 1958 roku zakończyła swoją karierę sportową, zostając trenerem, sędzią oraz działaczem sportowym. Jest jedyną Polką wyróżnioną honorowym dyplomem [[Międzynarodowa Federacja Gimnastyczna|Międzynarodowej Federacji Gimnastycznej]]. ''[[Barbara Ślizowska|Czytaj więcej…]]''
'''[[ORP Czajka (1966)|ORP Czajka]]''' – [[Polska|polski]] [[trałowiec]] bazowy z okresu [[Zimna wojna|zimnej wojny]], jeden z serii dwunastu okrętów [[Trałowce projektu 206F|projektu ''206F'']], przebudowany w latach 1998–2000 na [[niszczyciel min]] [[Niszczyciele min projektu 206FM|proj. ''206FM'']]. Jednostka mierzy 58,2 metra [[Długość całkowita (statek)|długości]], 7,97 metra [[Szerokość całkowita|szerokości]] i ma [[zanurzenie]] 2,14 metra, a jej [[wyporność]] pełna wynosi 507&nbsp;ton. Uzbrojona jest w zestaw rakietowo-artyleryjski [[ZU-23-2MR Wróbel II]], a ponadto przystosowana jest do przewozu i stawiania [[Mina morska|min morskich]]. Okręt został [[Wodowanie|zwodowany]] w grudniu 1966 roku w [[Stocznia Gdynia|Stoczni im. Komuny Paryskiej]] w [[Gdynia|Gdyni]], a do służby w [[Marynarka Wojenna|Marynarce Wojennej]] przyjęto go w czerwcu 1967 roku. Intensywnie eksploatowana jednostka, oznaczona [[Numer burtowy|znakiem burtowym]] 624, służyła początkowo w 13. Dywizjonie Trałowców [[9 Flotylla Obrony Wybrzeża|9. Flotylli Obrony Wybrzeża]] w [[Hel (miasto)|Helu]], a po jej likwidacji w 2006 roku została przyporządkowana do [[8 Flotylla Obrony Wybrzeża|8. Flotylli Obrony Wybrzeża]]. ORP „Czajka” czterokrotnie wchodziła w skład stałych zespołów obrony przeciwminowej [[NATO]] i uczestniczyła w wielu międzynarodowych manewrach oraz ćwiczeniach, likwidując niebezpieczne pozostałości po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] na wodach polskich i obcych. Okręt nadal służy w polskiej flocie. ''[[ORP Czajka (1966)|Czytaj więcej…]]''
|5=<!--Propozycja na piątek 225 stycznialutego --> [[Plik:ORP Flaming.jpg|100px|right]] -->
'''[[ORP Czajka (1966)|ORP CzajkaPelikan]]''' – [[Polska|polski]] [[trałowiec]] bazowy z okresu [[Zimna wojna|zimnej wojny]], jeden z serii dwunastu okrętów [[Trałowce projektu 206F|projektu ''206F'']], przebudowany w latach 1998–2000 na [[niszczyciel min]] [[Niszczyciele min projektu 206FM|proj. ''206FM206F'']]. Jednostka mierzymierzyła 58,2 metra [[Długość całkowita (statek)|długości]], 7,97 metra [[Szerokość całkowita|szerokości]] i mamiała [[zanurzenie]] 2,14 metra, a jej [[wyporność]] pełna wynosiwynosiła 507470&nbsp;ton. Uzbrojona jestbyła w zestawtrzy rakietowo-artyleryjskipodwójne zestawy [[ZUArmata automatyczna|działek automatycznych]] [[2M-23-2MR3]]M Wróbelkal. 25&nbsp;mm i [[Bomba głębinowa|bomby IIgłębinowe]], a ponadto przystosowanabyła jestprzystosowana do przewozu i stawiania [[Mina morska|min morskich]]. Okręt został [[Wodowanie|zwodowany]] w grudniupaździerniku 19661965 roku w [[Stocznia Gdynia|Stoczni im. Komuny Paryskiej]] w [[Gdynia|Gdyni]], a do służby w [[Marynarka Wojenna|Marynarce Wojennej]] przyjęto go w czerwcu 19671966 roku. Intensywnie eksploatowana jednostka, oznaczona [[Numer burtowy|znakiemnumerem burtowym]] 624619, służyłacały początkowookres służby spędziła w 13. Dywizjonie Trałowców [[9 Flotylla Obrony Wybrzeża|9. Flotylli Obrony Wybrzeża]] w [[Hel (miasto)|Helu]], a po jej likwidacji w 2006 roku została przyporządkowana do [[8 Flotylla Obrony Wybrzeża|8. FlotylliOkręt Obronyzostał Wybrzeża]].skreślony ORPz „Czajka”listy czterokrotniefloty wchodziłapo wponad skład27-letnim stałychczasie zespołów obrony przeciwminowej [[NATO]] i uczestniczyłaużytkowania w wielugrudniu międzynarodowych1993 manewrach oraz ćwiczeniach, likwidując niebezpieczne pozostałości po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] na wodach polskich i obcych. Okręt nadal służy w polskiej flocieroku. ''[[ORP Czajka (1966)Pelikan|Czytaj więcej…]]''
'''[[Wiktar Chomicz]]''' (ur. [[16 sierpnia]] [[1950]] na [[Różanka (stacja kolejowa)|stacji kolejowej Różanka]]) – [[Białoruś|białoruski]] [[Biologia|biolog]], [[Agrochemia|agrochemik]], [[Radiochemia|radiochemik]], radioekolog oraz [[Lewica|lewicowy]] [[polityk]] opozycyjny, [[deputowany]] do [[Rada Najwyższa Republiki Białorusi|Rady Najwyższej Republiki Białorusi]] XIII kadencji, w której przewodniczył Komisji ds. Katastrofy Czarnobylskiej; działacz opozycyjnej partii [[Białoruska Partia Lewicy „Sprawiedliwy Świat”]]. Prowadził badania nad skutkami [[Katastrofa w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|katastrofy w Czarnobylu]] i brał udział w usuwaniu jej skutków; tworzył pierwsze mapy skażenia [[Gleba|gleb]] [[Obwód homelski|obwodu homelskiego]] radioaktywnym [[stront]]em-90 i [[cez]]em-137; [[kandydat nauk]] biologicznych (odpowiednik polskiego stopnia [[Doktor (stopień naukowy)|doktora]]), [[docent]]. Chomicz krytycznie ocenia władzę przywódcy Białorusi [[Alaksandr Łukaszenka|Alaksandra Łukaszenki]]. Jego zdaniem prezydent wprowadzając konstytucję z 1996 roku nadał sobie niczym nieograniczoną władzę, kierując się wyłącznie własnym interesem, a nie państwa czy narodu. Chomicz postuluje powrót do konstytucji z 1994 roku, co miałoby przywrócić na Białorusi [[wolność słowa]], uczciwe wybory, [[praworządność]] i pozytywnie wpłynąć na rozwój ekonomiczny. ''[[Wiktar Chomicz|Czytaj więcej…]]''
|6=<!--Propozycja na sobotę 236 stycznialutego --> [[Plik:Codex2010 BeratinusOpening Ceremony - Morocco entering.JPGjpg|100px|right]]
'''[[Maroko na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010]]''' – występ jednoosobowej reprezentacji [[Maroko|Maroka]] na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|igrzyskach olimpijskich w Vancouver]] w 2010 roku. W składzie znalazł się niespełna 33-letni narciarz alpejski [[Samir Azzimani]], mieszkający na co dzień we [[Francja|Francji]]. Dla zawodnika, który bez powodzenia starał się również o kwalifikację olimpijską na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002|igrzyska w Salt Lake City]] oraz [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|igrzyska w Turynie]], występ w [[Vancouver]] był debiutem olimpijskim. W Vancouver zaprezentował się w dwóch konkurencjach – zajął 44. miejsce w [[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – slalom mężczyzn|slalomie]] oraz 74. w [[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – slalom gigant mężczyzn|slalomie gigancie]]. Pełnił również rolę [[Lista chorążych reprezentacji Maroka na igrzyskach olimpijskich|chorążego reprezentacji]] podczas [[Ceremonia otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010|ceremonii otwarcia]]. Podczas [[Ceremonia zamknięcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010|ceremonii zamknięcia]] funkcję tę sprawował Abdenbi Lerhenane. Był to piąty start reprezentacji [[Maroko na zimowych igrzyskach olimpijskich|Maroka na zimowych igrzyskach olimpijskich]]. Maroko po raz pierwszy od 1992 roku wystawiło reprezentację na zimowe igrzyska olimpijskie. ''[[Maroko na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010|Czytaj więcej…]]''
'''[[Codex Beratinus 2]]''' – [[Kodeks purpurowy|purpurowy]] rękopis [[Nowy Testament|Nowego Testamentu]] pisany [[minuskuła|minuskułą]] na [[pergamin]]ie w [[Język grecki|języku greckim]], datowany na IX wiek. Jest jednym z nielicznych rękopisów pisanych złotem. Zachowały się wszystkie karty kodeksu, jednak w nie najlepszej kondycji. Choć nie cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu i nie jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu, ceni się go ze względu na sposób wykonania. Kodeks został ozdobiony czterema portretami ewangelistów. Każdy z wizerunków ewangelistów umieszczony został w czworoboku o wymiarach 12 na 19&nbsp;cm. Mają one charakter ikon, bez żadnych specjalnych dekoracji. [[Jan Ewangelista|Jan]] został przedstawiony jako siedzący na tronie z wysokim oparciem, [[Marek Ewangelista|Marek]] i [[Łukasz Ewangelista|Łukasz]] umieszczeni zostali w małych drewnianych ławeczkach. Portrety zachowały się w słabej kondycji, niektóre ich części zostały uszkodzone, część naklejek została utracona. Portret [[Mateusz Ewangelista|Mateusza]] został uszkodzony. Od 1972 roku, kodeks przechowywany w Albańskim Archiwum Państwowym w [[Tirana|Tiranie]]. W 2005 roku wciągnięty został przez [[UNESCO]] na listę [[Pamięć Świata|Pamięci Świata]], wraz z [[Codex Beratinus|Kodeksem Beratinus]]. ''[[Codex Beratinus 2|Czytaj więcej…]]''
|7=<!--Propozycja na niedzielę 247 stycznialutego --> [[Plik:Man in the Box by Alice in Chains (Single-CD) (US-1990).jpg|100px|right]] -->
'''''[[Man in the Box]]''''' – drugi [[Singel (wydawnictwo muzyczne)|singel]] amerykańskiego zespołu muzycznego [[Alice in Chains]], pochodzący z opublikowanego w sierpniu 1990 roku nakładem [[Wydawnictwo muzyczne|wytwórni]] [[Columbia Records|Columbia]] debiutanckiego [[Album studyjny|albumu studyjnego]] ''[[Facelift]]''. Czas trwania [[Utwór muzyczny|utworu]] wynosi 4 minuty i 46 sekund. Autorem tekstu jest [[Layne Staley]], muzykę skomponował [[Jerry Cantrell]]. Początkowo ''Man in the Box'' wzbudził negatywne odczucia wśród przedstawicieli wytwórni Columbia, którzy opowiadali się za pominięciem kompozycji. Komercyjny sukces singla, opisywanego jako przełomowy w karierze zespołu, sprawił, że ''Facelift'' uplasował się na 42. pozycji zestawienia [[Billboard 200]], przechodząc tym samym do historii jako pierwszy album wywodzący się z nurtu [[Grunge|grunge’owego]], który dotarł do czołowej 50. wspomnianego notowania opracowywanego przez tygodnik ''[[Billboard (tygodnik)|Billboard]]''. [[Teledysk]] uzyskał regularną rotację w stacji [[MTV]], utrzymując się na liście przez okres 16 tygodni, co pozwoliło grupie na zyskanie ogólnokrajowego rozgłosu. W 1992 roku utwór został nominowany do [[Nagroda Grammy|nagrody Grammy]] w kategorii [[Nagroda Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance|Best Hard Rock Performance with Vocal]]. ''[[Man in the Box|Czytaj więcej…]]''
'''[[Ingemar Mayr]]''' (ur. [[30 listopada]] [[1975]] w [[Sint-Michielsgestel]]) – [[Austria|austriacki]] i [[Holandia|holenderski]] [[Skoki narciarskie|skoczek narciarski]], srebrny [[Medaliści mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich|medalista mistrzostw świata juniorów]] w 1993 roku w konkursie drużynowym. Od 1993 roku startował w niższej kadrze Austrii w skokach narciarskich. Z uwagi na brak perspektyw na występy w barwach austriackich, w grudniu 2000 roku przyjął holenderskie obywatelstwo. Jest pierwszym w historii reprezentantem Holandii, który zdobył punkty do klasyfikacji [[Puchar Świata w skokach narciarskich|Pucharu Świata w skokach narciarskich]]. Trzykrotny zwycięzca zawodów [[Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich|Pucharu Kontynentalnego]]. Były rekordzista skoczni Franz-Haslberger-Schanze w [[Reit im Winkl]]. Uczestnik [[Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym|mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym]] w 2001 i 2003 roku. Reprezentant SK St. Johann in Tirol i Skiclub Kirchberg. W międzynarodowych zawodach w skokach narciarskich startował do 2003, po czym z uwagi na brak satysfakcjonujących rezultatów, postanowił zakończyć sportową karierę. ''[[Ingemar Mayr|Czytaj więcej…]]''
}}
<div style="text-align:right; margin-top:5px;">''[[Wikipedia:Dobre Artykuły|Inne Dobre Artykuły]] • [[Pomoc:Styl – poradnik dla autorów|Jak pisać w stylu encyklopedycznym?]]''</div></includeonly><noinclude>{{dokumentacja|zawartość=