Bitwa pod Zasławiem (1920): Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 6 bajtów ,  2 miesiące temu
lit., drobne techniczne
(→‎Walki pod Zasławiem: wycofanie Baszkirskiej BK)
(lit., drobne techniczne)
 
== Geneza ==
2 września, jeszcze w czasie [[Obrona Zamościa|walk pod Zamościem]], [[Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1919)|Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego]] zdecydowało, iż [[3 Armia (II RP)|3.]] i [[6 Armia (II RP)|6 ArmieArmia]], po stosownym przegrupowaniu, około 10 września podejmą większą akcję zaczepną w kierunku wschodnim celem ''„nie tylko odrzucenia nieprzyjaciela poza granice Małopolski, lecz także rozbicia i zdezorganizowania jego sił tak, aby później można było utrzymać front przy użyciu słabych sił własnych"''{{odn|Cisek|Paduszek|Rawski|2010|s=68}}. 6 Armia gen. [[Robert Lamezan-Salins|Roberta Lamezan-Salinsa]] miała rozbić nieprzyjaciela znajdującego się między rzekami [[Gniła Lipa]] i [[Zbrucz]], spychając go w kierunku północno-wschodnim w rejon działań 3 Armii, przy jednoczesnym odcięciu mu dróg odwrotu na [[Tarnopol]]{{odn|Wyszczelski|2006|s=410}}.
15 września 6 Armia przystąpiła do ofensywy. Pod nowym dowództwem gen. Stanisława Hallera oddziały polskiej armii uzyskały powodzenie operacyjne, a po trzech dniach walk sowiecka 14 Armia rozpoczęła pospieszny odwrót{{odn|Wysocki (red.)|2005|s=152}}. Część sił sowieckich, naciskana od północy przez lewe skrzydło 6 Armii, 23 września znalazła się w rejonie Zasławia. Drogą Kłębówka – Topory na południowy wschód wycofywała się 24 Dywizja StzrelcówStrzelców, która straciła swoją 70 Brygadę Piechoty pod Hulowcami, a drogą z Zasławia na Wołkowce maszerowała 47 Dywizja Strzelców{{odn|Odziemkowski|2004|s=476}}.
== Walczące wojska ==
{| class="wikitable"
[[Plik:Bój pod Zasławiem - Zał. Nr 12.png|240px|thumb|Bój pod Zasławiem]]
Aby nie pozwolić nieprzyjacielowi oderwać się od ścigających wojsk, nowy dowódca 6 Armii gen. [[Stanisław Haller|Stanisław Haller]] nakazał [[1 Brygada Jazdy|1 Brygadzie Jazdy]] płk. [[Janusz Głuchowski|Janusza Głuchowskiego]] osiągnąć do wieczora 21 września rejon [[Jampol (obwód chmielnicki)|Jampol]] – [[Pańkiwci (rejon biłohirski)|Pańkowce]], obsadzić wszystkie przeprawy na [[Horyń|Horyniu]] i zniszczyć oddziały sowieckie napotkane na prawym brzegu rzeki{{odn|Odziemkowski|2004|s=162}}.
O godz. 8.:30 [[1 Brygada Jazdy]] rozpoczęła marsz. W [[Awangarda (wojsko)|awangardzie]] szedł 11 pułk ułanów mjr. [[Edward Kleszczyński|Edwarda Kleszczyńskiego]].
{{osobny artykuł|bitwa pod Jampolem}}
Około 17.:00 rejon Jampola osiągnęły siły główne 1 Brygady Jazdy, a stadnastępnie ruszyły na [[Zasław (Ukraina)|Zasław]]{{odn|Wysocki (red.)|2005|s=153}}. MaszerujacMaszerując na Zasław dowódca 1 Brygady Jazdy płk Głuchowski dysponował [[5 Pułk Ułanów Zasławskich|5.]], [[6 Pułk Ułanów Kaniowskich|6.]] i [[11 Pułk Ułanów Legionowych|11 pułkiem ułanów]] oraz 2 baterią [[1 Dywizjon Artylerii Konnej|1 dywizjonu artylerii konnej]], co przekładało się na około 1070 żołnierzy, 4 działa i 31 ckm-ów{{odn|Odziemkowski|2004|s=476}}.
Brygada otrzymała zadanie nawiązania w rejonie Zasławia łączności z kierującą się na to miasto od strony Ostroga 1 Dywizją Jazdy płk. Rómmla. Około 11.:15 spod Szczurowców czołowy 6 pułk ułanów, wsparty ogniem plutonu 2 baterii 1 dak, ruszył do szarży na obsadzoną przez oddziały 24 Dywizji Strzelców wieś Kłębówka i nasyp toru kolei Kłębówka – Zasław. Pojawienie się kawalerii wywołało zamieszanie wśród czerwonoarmistów zajmujących stanowiska za torem kolejowym, a szarża zakończyła się rozbiciem nieprzyjaciela po krótkiej walce wręcz. Część sowietów poddała się, a cześć wycofała do pobliskiego lasu{{odn|Wysocki (red.)|2005|s=382}}.
Podczas, gdy 6 pułk ułanów z powodzeniem walczył pod Kłębówką , płk Głuchowski skierował 5 pułk ułanów płk. Sochaczewskiego na kierunek Topory - Pryputnie z zadaniem odcięcia nieprzyjacielowi odwrotu na Starokonstantynów. Pod Toporami 5 pułk ułanów został ostrzelany przez inne oddziały 24 DS. Ułani cofnęli się, a następnie pod osłoną wzgórza rozwinęli do szarży. 1 szwadron uderzył od północy, pozostałe szwadrony od zachodu. Sowieci, nie przyjmującpodejmując walki, cofnęli się w stronę wsi Toporczyki. Tu zaczęli organizować obronę. Doszło do walki wręcz, w której kawaleria szybko zyskała zdecydowaną przewagę nad piechurami{{odn|Odziemkowski|2004|s=477}}.
 
W międzyczasie na południe od Szczurowców pojawiła się Baszkirska Brygada kawalerii. Przeciw liczącej około 500 Kozaków brygadzie płk Głuchowski skierował odwodowy 11 pułk ułanów. Szarża trzech szwadronów pułku liczących około 250 ułanów zmusiła dwukrotnie liczniejszą brygadę do odwrotu w kierunku Starokonstantynowa{{odn|Odziemkowski|1998|s=164}}.
Porażka Baszkirskiej BK wywołała zamieszanie w zbliżających się do pola bitwy pod Zasławiem kolumnach 47 Dywizji Strzelców. 5 pułk ułanów przegrupował siły i ruszył do nowej szarży. Kolejna szarża spowodowała, że Sowieci rozpoczęli odwrót na całym froncie. Skupili się przy tym na zabezpieczeniu dostępu do przepraw na Horyniu. częściąCzęścią sił obsadzili trakt na Szepietówkę. Traktem tym wycofały się główne siły 47 Dywizji Strzelców. Wyczerpana bojem 1 Brygada Jazdy nie była już w stanie zorganizować kolejnego natarcia{{odn|Wysocki (red.)|2005|s=383}}.
 
== Przypisy ==
27 228

edycji