Szpital przemienienia (film): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3117 bajtów ,  1 miesiąc temu
rozbudowa
m (dr.)
(rozbudowa)
| www =
}}
'''Szpital Przemienienia''' – polski [[film psychologiczny]] z [[1978 w filmie|1978]] w reżyserii [[Edward Żebrowski (reżyser)|Edwarda Żebrowskiego]], na podstawie powieści [[Stanisław Lem|Stanisława Lema]] z 1955 pod [[Szpital Przemienienia|tym samym tytułem]]. Film pokazujeukazuje zagładę pacjentów [[Szpital psychiatryczny|szpitala psychiatrycznego]] wkrótce po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]].
 
Podczas realizacji wykorzystano zabytkowe wnętrza i plenery [[Szpital Tworkowski|Szpitala im. Prof. Jana Mazurkiewicza (Szpitala Tworkowskiego)]] pod [[Warszawa|Warszawą]], chociaż w istocie szpital ten był jedynym dużym polskim szpitalem psychiatrycznym, w którym Niemcy nie realizowali [[Akcja T4|akcji T4]].
 
== Fabuła ==
Akcja filmu rozpoczyna się pod koniec 1939 roku, kiedy młody doktor Stefan przybywa do zamkniętego szpitala psychiatrycznego celem otrzymania pracy w zakładzie. Wyznający humanitarne zasady postępowania, aczkolwiek niekonkretny w swych poglądach Stefan zostaje przyjęty przez dyrektora szpitala, doktora Pajączkowskiego, a następnie zdobywa doświadczenie pod opieką cynicznego doktora Rygiera, nieukrywającego swych poglądów pronazistowskich. Stefan z dezaprobatą obserwuje zachowanie Rygiera, który poddaje pacjentów poniżającym eksperymentalnym metodom leczenia, między innymi [[Terapia elektrowstrząsowa|elektrowstrząsom]]. Wspomnianą operację Rygier przeprowadza na chorym na [[Rak mózgu|raka mózgu]] inżynierze Andrzeju, w wyniku czego pacjent traci niemal władzę umysłową. Stefan dostrzega również obsesje innych lekarzy: doktor Kauters preferuje wyłącznie [[Chirurgia|chirurgiczne]] metody leczenia pacjentów, podczas gdy doktor Marglewski postrzega chorobę psychiczną wyłącznie jako przejaw nawiedzenia.
 
Niebawem do szpitala przybywa [[Schutzstaffel|esesman]] Thiesdorf, który zapowiada likwidację szpitala psychiatrycznego. Wizyta Thiesdorfa prowokuje wielość różnych postaw kadry szpitala. Z czasem Stefan coraz bardziej się buntuje przeciwko Rygierowi, jednak nie może liczyć na wstawiennictwo Pajączkowskiego, którego Rygier pomawia o „[[Wolnomularstwo|masońską]]” twórczość naukową sprzed okresu okupacji. Pajączkowski poucza Stefana, że ten musi stawiać nieszkodzenie pacjentom nad litość wobec nich. Z kolei [[Narkomania|narkotyzujący się]] literat Sekułowski, poszukujący schronienia w szpitalu, z goryczą oskarża młodego lekarza o brak znajomości życia. Tymczasem doktor Nosilewska wyznaje skrycie Stefanowi, że uciekła z Austrii po zajęciu jej przez [[Narodowy socjalizm|hitlerowców.]] Stefan orientuje się co do swego płonnego idealizmu, jednak staje się świadkiem błędów lekarskich swoich starszych kolegów: nieudanej operacji Kautersa, szarlatanerii Marglewskiego.
 
Nadchodzi moment likwidacji szpitala. Bezradny dyrektor Pajączkowski nie może wyprosić u Rygiera, Kautersa i Marglewskiego zgody na spontaniczną akcję ratowania pacjentów. Wspiera go tylko Stefan, który rozdaje pozostałe lekarstwa pacjentom i na prośbę Sekułowskiego dosypuje mu [[Cyjanki|cyjanku]]; palone są też akta. Gdy naziści wkraczają na teren szpitala, aresztują część kadry; Nosilewska zostaje aresztowana jako Żydówka, a Pajączkowski dzieli jej los. Sekułowski przy próbie zatrzymania połyka cyjanek i popełnia [[samobójstwo]]. Naziści wyprowadzają kadrę i pacjentów szpitala z budynku, celem przeprowadzenia na nich egzekucji. Stefan, ukrywszy się przed nazistami, próbuje wyprowadzić młodego chłopca skrytego pod fartuchami szpitalnymi, ten jednak umiera na jego rękach. Dostrzegłszy w lesie patrol SS, Stefan próbuje uciec i rozpływa się we mgle, podczas gdy [[pluton egzekucyjny]] rozstrzeliwuje pacjentów i pozostałych członków kadry, zasypanych następnie ziemią.
 
== Obsada ==
24 884

edycje