Vitas Gerulaitis: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 23 bajty ,  13 lat temu
m
Ujednoznacznienie linku z St. Louis na Saint Louis (Missouri) przy pomocy Popups, lit.
m (robot dodaje: cs:Vitas Gerulaitis)
m (Ujednoznacznienie linku z St. Louis na Saint Louis (Missouri) przy pomocy Popups, lit.)
'''Vitas Kevin Gerulaitis''' (ur. [[26 lipca]] [[1954]] w [[Brooklyn]]ie, [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]], zm. [[17 września]] [[1994]] w Southampton, Nowy Jork), [[tenis]]ista [[Stany Zjednoczone|amerykański]] pochodzenia litewskiego, zwycięzca [[Wielki Szlem|wielkoszlemowego]] [[Australian Open]] w grze pojedynczej oraz [[Wimbledon]]u w grze podwójnej, zdobywca [[Puchar Davisa|Pucharu Davisa]].
 
Pochodził z rodziny litewskich emigrantów, wychowywał się w nowojorskiej dzielnicy [[Queens (dzielnica)|Queens]]. Należał do czołówki juniorów amerykańskich (w [[1971]] klasyfikowany na pozycji nr 6 w rankingu krajowym), był finalistą nieoficjalnych mistrzostw świata juniorów Orange Bowl w [[1972]]. W [[1973]] rozpoczął rywalizację w gronie seniorów, rok później wygrał pierwszy turniej (w [[Wiedeń|Wiedniu]]). W [[1975]] awansował do czołowej piętnastki na świecie, w [[1976]] był w ćwierćfinale Wimbledonu (po pokonaniu m.in. [[Arthur Ashe|Arthura Ashe'a]]). W [[1977]] na turnieju wimbledońskim dotarł do półfinału, przegrywając ze Szwedem [[Bjoern Borg|Borgiem]] po pięciosetowym meczu, uważanym za jedno z najlepszych spotkań w historii tenisa. Gerulaitis wykazał się w tym meczu dużymi umiejętnościami przy siatce, ostatecznie nie wystaczyłowystarczyło to jednak na Borga (Szwed wygrał 6:4, 3:6, 6:3, 3:6, 8:6), który pozostawał w tym okresie na Wimbledonie niepokonany.
 
Jedyny tytuł wielkoszlemowy w grze pojedynczej zdobył w 1977 w Australian Open; turniej był wówczas rozgrywany na kortach trawiastych w grudniu, ale prestiż imprezy był wówczas nieco mniejszy niż w końcu XX wieku. W finale Gerulaitis pokonał Brytyjczyka [[John Lloyd|Johna Lloyda]] (późniejszego męża [[Chris Evert]]) 6:3, 7:6, 5:7, 3:6, 6:2. Innym znaczącym osiągnięciem Gerulaitisa był finał turnieju [[Masters]] w [[1979]], kiedy po raz pierwszy w karierze udało mu się pokonać [[Jimmy Connors|Jimmy'ego Connorsa]] (po 16 porażkach z rzędu); wygrał w tym turnieju także z [[John McEnroe|Johnem McEnroe]], a dopiero w finale uległ Borgowi. W lutym [[1978]] osiągnął najwyższą pozycję w karierze w rankingu światowym - nr 3, ale udało mu się ją utrzymać na krótko. W odróżnieniu od swoich głównych rywali ze ścisłej czołówki ówczesnego tenisa - Borga, Connorsa, McEnroe - zdarzały mu się częste porażki z potencjalnie słabszymi przeciwnikami. Wygrał łącznie w karierze 24 turnieje, w 29 przegrywał w finałach. Wśród finałowych porażek były także wieloszlemowewielkoszlemowe - w 1979 uległ w finale [[US Open]] Johnowi McEnroe (5:7, 3:6, 3:6), w [[1980]] przegrał finał [[French Open]] z Borgiem (4:6, 1:6, 2:6).
 
Osiągał sukcesy także w grze podwójnej. W 1975 wygrał turniej wimbledoński w parze z [[Sandy Mayer]]em; Amerykanie przystąpili do rywalizacji jako para nierozstawiona i jako jedyni w historii zdobyli mistrzostwo, nie spotykając się po drodze z żadną parą rozstawioną. Gerulaitis triumfował łącznie w 8 turniejach deblowych, był także w 12 finałach. W maju [[1985]], krótko przed zakończeniem kariery, zajmował najwyższą pozycję w rankingu deblistów - nr 43. Jego zawodowe zarobki na korcie, zarówno w grze podwójnej jak i pojedynczej, wyniosły niemal trzy miliony dolarów.
* gra pojedyncza:
** 1974 Wiedeń
** 1975 [[Nowy Jork (miasto)|Nowy Jork]], [[Saint Louis (Missouri)|St. Louis]]
** 1977 '''Australian Open''' (edycja grudniowa, styczniową w 1977 wygrał [[Roscoe Tanner]]), Brisbane, Ocean City, [[Perth]], [[Rzym]]
** 1978 [[Dallas]], Richmond
* Zbigniew Dutkowski, ''150 rakiet. Najlepsi tenisiści świata'', Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984
 
===Linki zewnętrzne===
* [http://www.atptennis.com/5/en/players/playerprofiles/?playernumber=G008 sylwetka na stronie ''ATP Tour'']
* [http://www.daviscup.com/teams/player.asp?player=10000514 występy w Pucharze Davisa]
16 952

edycje