VIII Korpus Wielkiej Armii: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2864 bajty ,  12 lat temu
 
==Odtworzenie korpusu w 1813==
{{main|VIII Korpus Wielkiej Armii ks. Józefa Poniatowskiego}}
Mimo totalnej klęski Napoleona w wyprawie moskiewskiej książę Poniatowski przystapił do odtwarzania armii. Stosując metody kościuszkowskie: intensywny pobór dymowy i wcielając bataliony gwardii narodowej do pułków liniowych uzyskał doskonałe efekty. Stary żołnierz tworzył doskonałe kadry, a rekrut prędko stawał się doświadczonym żołnierzem.
 
Dowódcą korpusu mianowano księcia [[Józef Poniatowski|Józefa Ponatowskiego]] a szefem sztabu gen. [[Aleksander Różniecki|Aleksandra Różnieckiego]].
 
Artylerią korpusu dowodził płk [[Jakub Redel]], wojskami inżynieryjnymi płk [[Jean-Baptiste Mallet de Grandville]]. Wraz ze służbami korpus liczył ok. 10 000 ludzi i 36 dział.
 
Uczestniczył w walkach do [[18 października]], kiedy na skutek przeważających strat ludzkich przestał istnieć.
=== Skład w 1813 ===
* 26 Dywizja gen. [[Ludwik Kamieniecki|Ludwika Kamienieckiego]]
** 3x brygada
* 27 Dywizja gen. [[Izydor Krasiński|Izydora Krasińskiego]]
** 3x brygada
* Brygada Jazdy Straży Przedniej płk. [[Jan Nepomucen Umiński|Jana Nepomucena Umińskiego]]
** [[14 Pułk Kirasjerów|14 pułk kirasjerów płk Stanisława Małachowskiego]]
** [[Krakusi|pułk krakusów płk. Aleksandra Obojskiego]]
* 8 kompania artylerii
 
Wraz ze służbami korpus liczył ok. 10 000 ludzi i 36 dział.
 
=== Działania zbrojne ===
7 maja VIII Korpus opuszcza kraj i udaje się ku Wielkiej Armii. Gen [[Michał Sokolnicki]] spóźnia się z wezwaniem Napoleona ([[12 maja]]), by na tyłach przeciwnika prowadzić działania partyzanckie. sławetne słowa ''"Idę do Polski i dla Polski, tam się mają połączyć ze mna Polacy..."'' nigdy nie urzeczywistniły się. Książę Poniatowski kontynuował swój marsz do Saksonii.
 
W kampanii jesiennej (saksońskiej) korpus walczy początkowo pod Ebersdorf i Löbau.
 
Wykonuje zawsze zadania samodzielnie. używany jest do działań dywersyjnych, przesłaniania działań sił głównej, wiązania i zatrzymywania przeważających sił przeciwnika. Za tego typu walki otrzymał buławę marszałka Francji jego dowódca książę Józef Poniatowski.
 
[[Grafika:Napoleon i Poniatowski Lipsk.jpg|thumb|180px|''Napoleon i ks. Józef Poniatowski pod Lipskiem'', obraz Suchodolskiego.]]
[[Image:MoshkovVI SrazhLeypcigomGRM.jpg|thumb|right|180px|Bitwa pod Lipskiem]]
[[Image:Death of Poniatowski.jpg|thumb|right|180px|Śmierć ks. Poniatowskiego w Elsterze]]
{{main|Bitwa pod Lipskiem}}
Dla wojsk Korpusu bitwa pod Lipskiem rozpoczeła się [[16 października]] w godzinach rannych. Na wieś Markkleeberg ruszyło sześć pułków sprzymierzonych. Naprzeciw nich stanęła dywizja generała Krasińskiego. Po zaciętych walkach zatrzymała ona natarcie Austriaków.
 
Nad rzeką Pleisse walczyła dywizja gen. Kamienieckiego. I tu nie osiągnął przeciwnik żadnych decydujących sukcesów.
 
Na koniec dnia VIII Korpus miał około 35% strat.
Trzeci dzień bitwy, [[18 października]], miał przynieść rozstrzygnięcie.
O 10 rano wzmógł się nacisk nieprzyjaciela na odcinku VIII Korpusu koło Probstheide. Walczyli tu, obok Poniatowskiego marszałkowie Augereau i Oudinot. Dywizja Krasińskiego, dywizja konna Sokolnickiego, batalion Kurcyusza i w tym dniu biły się dzielnie nieustannie kontratakując silniejszego liczebnie przeciwnika.
 
Walki [[19 października]] były chyba najkrwawsze i ostatnie w dziejach korpusu.
Oddziały polskie VIII Korpusu i wojska marszałka Macdonalda odpierały główne uderzenie nieprzyjaciela i osłaniały odwrót Wielkiej Armii na zachód. W bojach tych VIII Korpus znów poniósł ciężkie straty broniąc zaciekle odcinka Dölitz-Probsthejde. Jednak zbyt wczesne zniszczenie mostu na Elsterze spowodowało zgubę wielu oddziałów. W rzece znalazł również śmierć książę Józef Poniatowski, wódz naczelny Wojska Polskiego i najmłodszy marszałek Francji.
 
VIII Korpus Wielkiej Armii przestał istnieć.
 
==Bibliografia==