Graham Bond Organisation: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  13 lat temu
m (Ujednoznacznienie linku z John McLaughlin na John McLaughlin (muzyk) przy pomocy Popups)
W czerwcu 1966 odchodzi z zespołu Ginger Baker zaproszony przez... Jacka Bruce'a do powstającej pierwszej [[supergrupa|supergrupy]] rocka [[Cream]]. Na jego miejsce przychodzi znakomity jazzowy perkusista [[Jon Hiseman]]. W trzy miesiące później odchodzi Mike Falana i do lata 1967 r. zespół działa jako [[trio]]. Latem, na bardzo krótko, dołącza do grupy znany gitarzysta [[Jon Moorshead]]. Jednak tego samego lata w zespole pozostaje sam Bond. Dick Heckstall-Smith odchodzi do [[John Mayall|Johna Mayalla]], Jon Hiseman do Ian Bird Quintet a potem do zespołu [[Georgie Fame|Georgie'ego Fame'a]], a Jon Moorshead do grupy Julian Covey & the Machine a potem do [[Aynsley Dunbar Retaliation]].
 
Bond dopieradobiera dwóch muzyków: gitarzystę Raya Russella i perkusistę Alana Rushtona. W tym składzie zespół odbywa tournée po [[Francja|Francji]] razem z grupą [[Soft Machine]]. Po tournée zespół zaczął ulegać szybkiej destrukcji, muzycy zmieniali się nieustannie, co jest właściwie już nie do uchwycenia.
 
Z powodu osobistych problemów Grahama Bonda, nałogu heroinowego i tendencji do samodestrukcji, zespół Graham Bond Organisation nigdy nie rozwinął się na miarę swych możliwości (dotyczy to także wszystkich zespołów Bonda). Tym niemniej 4 główne albumy GBO: ''Sound of '65'', ''There's a Bond Between Us'', ''Solid Bond'' oraz koncertowy nagrany w klubie Klooks Kleek stanowią kamień milowy w historii brytyjskiego rocka. Brzmienie grupy było na owe czasy zupełnie unikalne, a umiejętności muzyków przekraczały możliwości innych uczestników kształtującej się sceny rockowej, jazz rockowej i blues rockowej.
Anonimowy użytkownik