Jan Konopka (wojskowy): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1363 bajty ,  14 lat temu
uzupełnienia
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
(drobne redakcyjne)
(uzupełnienia)
'''Jan Konopka''' (ur. [[1777]] w Skołodyczach koło [[Słonim]]ia, zm. [[20 XII]] [[1814]]<ref>Istnieją pewne rozbieżności odnośnie daty rocznej. [http://napoleon.gery.pl/polska/kono.php Miłosz Korczyk] podaje rok 1814, z kolei ''Encyklopedia popularna PWN'', Warszawa 1997, s. 393, rok 1815.</ref>) - generał brygady, uczestnikarmii [[wojna polsko-rosyjska 1792|wojny polsko-rosyjskiejKsięstwa Warszawskiego.
 
1792]], [[Powstanie kościuszkowskie|powstania kościuszkowskiego]] oraz kampanii napoleońskich.
Był synem Franciszka, majora wwojsk wojsku litewskim,litewskich i jego żony Anny.
Od [[1792]] podporucznik w 2 Ukraińskiej Brygadzie Kawalerii Narodowej, uczestnik [[wojna polsko-rosyjska 1792|wojny polsko-rosyjskiej 1792]], odznaczył sie pod [[zieleńce|Zieleńcami]]. W [[Powstanie kościuszkowskie|powstaniu kościuszkowskim]] walczył juz jako porucznik, odznaczył się, ranny pod [[Maciejowice|Maciejowicami]]. Po powstaniu pojechał do [[Francja|Francji]] i służył w jej armii. Od [[1797]] w [[Legiony Polskie|Legionach Polskich we Włoszech]] w stopniu kapitana. Brał udział we wszystkich ich kampaniach. Po rozwiązaniu formacji powrócił do służby francuskiej. Major z [[1807]], wkrótce doódca pułku w [[Legia olsko-Włoska|Legii Polsko-Włoskiej]]. Walczył w kampanii pruskiej i za bitwę pod [[Fryndland]]em uzyskał [[Legia Honorowa|Legię Honorową]]. Uczestnik interwencji francuskiej w [[Hiszpania|Hiszpanii]], gdzie odniósł kolejne sukcesy ale i porażki. W [[1811]] generał francuski z tytułem barona cesarstwa.
W kampanii napoleońskiej [[1812]] dowódca 3 pułku gwardii litewskiej. W skutek lekkomyślności dał sie zaskoczyć gen. [[Joachim-Eufemij Czaplic| J. Czaplicowi]] pod Słonimem, rozbity, ranny dostał sie do niewoli. Intrnowany w [[Cherson]]iu. W [[1814]] po uwolnieniu z niewoli mianowany dowódcą 1 Brygady Jazdy w armii Królestwa Polskiego, ale funkci tej nie podjął. Wyniszczony ranami i niewolą, zmarł w Warszawie.
 
==Bibliografia==
H. P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 1998
 
Był synem Franciszka, majora w wojsku litewskim, i jego żony Anny.
 
{{Przypisy}}
3298

edycji