VLIW: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2 bajty ,  14 lat temu
m
lit.
m (linkfix, Replaced: ang.ang.)
m (lit.)
 
== Historia ==
Termin VLIW, i sama koncepcja architektury, została stworzona przez Prof. Josh Fisher w jego grupie badawczej na [[Uniwersytet Yale|Uniwersytecie Yale]] we wczesnych latach 80. Przed wprowadzeniem architektury VLIW, pojęcie planowania(?) jednostek funkcjonalnych i zrównoleglania na poziomie instrukcji w oprogramowaniu było dobrze ugruntowane w praktyce jako rozwijanie poziomego mikrokodu. Innowacją Fishera skupiało się na zaprojektowaniu kompilatora który mógł wyprodukować poziomy mikrokod z programów napisanych w normalnych [[język programowania|językach programowania]]. Zauważył że aby osiągnąć wysoką wydajność będzie wymagane poszukanie zrównoleglenia ponad tymi które były znajdywane wewnątrz ogólnych podstawowych bloków. Zaprojektował technikę planowania obszarowego (ang. region scheduling) aby zidentyfikować równoległość ponad podstawowymi blokami. Śledzenie Planowania (ang. Trace Scheduling) jest taka własniewłaśnie techniką i uzależnia planowanie najpierw dla najbardziej prawdopodobnej ścieżki wstawiając specjalny kod kompensujący obsługujący spekulacyjne ruchy takie jak druga najbardziej prawdopodobna ścieżka i tak dalej aż planowanie zostanie zakończone.
 
Drugą innowacją Fisher'a było wskazanie że architektura docelowego [[Procesor|CPU]] powinna być zaprojektowana, tak, aby być sensownym celem dla kompilatora – kompilator i architektura VLIW musi być współtworzona. Było to częściowo zainspirowane trudnościami jakie Josh zaobserwował jeszcze w Yale kompilując dla architektur takich jak Floating Point Systems FPS164, które miały złożony model programowy ([[ISA]]) który oddzielał instrukcje inicjalizująceinicjujące od instrukcji zapisujących rezultat działania – prowadząc do potrzeby bardzo skomplikowanego algorytmu sterującego. Josh stworzył zbiór podstaw opisujących poprawną architekturę VLIW, takie jak samooczyszczające się [[potoki]], szerokie (?) wieloportowe zestawy rejestrów, i architekturę pamięci. Te podstawy pomogły kompilatorom tworzyć szybki kod.
 
Fisher opuścił Yale w 1984 roku aby założyć firmę o nazwie [[Multiflow]], razem ze wspólnikami Johnem O'Donnell i John Ruttenberg. Multiflow produkował serię minisuperkomputerów VLIW o nazwie TRACE, sprzedał pierwsze swoje maszyny w okolicach 1988 roku. Maszyna ta mogła wykonywać 28 operacji równolegle z każda instrukcją. Firma Multiflow upadła w 1990.
Procesor [[TriMedia]] firmy [[Royal Philips Electronics|Philips]] jest przedstawicielem architektury VLIW, tak samo jak [[Intel]] [[Itanium]] [[IA-64]].
 
Sporo osób twierdzi (lecz nie ma co do tego ogólnej zgody) że wczesnymi problemami z procesorami VLIW było to że nie skalowały się dobrze dla pewnych punktów cenowych. Zarówno [[CISC]] jak i [[RISC]] mogą być zaimplementowane na różne sposoby, tak aby móc oszczędzić różną liczbę pieniędzy (jakkolwiek większość procesorów CISC jest zaimplementowana jako RISC ze sprzetowymsprzętowym modułem do translacji rozkazów). Architektura VLIW była postrzegana jako posiadająca mniejszą liczbę możliwości.
 
[[Transmeta Corporation|Transmeta]] zaadresowała ten problem poprzez załączenie warstwy binarnego kompilatora programowego (nazwanego przez firmę ''Code Morphing'') w ich procesorach [[Crusoe]] będących implementacją architektury [[x86]]. Tak więc układ Transmety jest wewnętrznie procesorem VLIW.