Manuela Maleewa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 4 bajty ,  13 lat temu
m
lit.
m (fotografia z Commons)
m (lit.)
Praworęczna zawodniczka, z bekhendem oburęcznym, pochodzi z rodziny o tradycjach sportowych - matka [[Julia Berberian]] była dziewięciokrotną mistrzynią Bułgarii w tenisie, ojciec Georgi występował w reprezentacji narodowej w [[koszykówka|koszykówce]] (potem został profesorem [[elektronika|elektroniki]] na Uniwersytecie w Sofii). Z tenisem związały się także dwie młodsze siostry Manueli - [[Katerina Malejewa|Katerina]] i [[Magdalena Malejewa|Magdalena]]. Manuela Malejewa treningi tenisowe rozpoczęła jako sześciolatka pod kierunkiem matki. W [[1981]] zwyciężyła w nieoficjalnych mistrzostwach świata juniorów ''Orange Bowl'' w kategorii do lat 14, rok później wygrała juniorską edycję [[French Open]]. W [[1982]] zanotowała także debiut w gronie tenisistek zawodowych, m.in. udanie startując w imprezach wielkoszlemowych (w każdej przeszła przynajmniej rundę, w Melbourne i Nowym Jorku dotarła do 1/16 finału).
 
Po serii udanych występów w [[1984]] - wygrała siedem turniejów w grze pojedynczej - awansowała do czołowej dziesiątki rankingu światowego, po sukcesie w [[Indianapolis]] sklasyfikowano ją na pozycji nr 3. Wśród najlepszych dziesięciu tenisistek na świecie pozostała do końca kariery. W 1984 odniosła także swoje jedyne zwycięstwo wielkoszlemowe - triumfowała w mikście na US Open, a partnerował jej [[Tom Gullikson]], jeden z pary braci bliźniaków odnoszących sukcesy w grze podwójnej. Od tego czasu niemal co roku odnosiła zwycięstwa turniejowe (z wyjątkiem [[1987]] i [[1990]]), w tym w prestiżowych imprezach w [[Pacific Life Open|Indian Wells]] (1989) i [[Zurych]]u. Miała na koncie indywidualne zwycięstwa nad znanymi zawodniczkami, m.in. [[Martina NavratilovaNavrátilová|Martiną NavratilovąNavrátilovą]], [[Chris Evert]], [[Gabriela Sabatini|Gabrielą Sabatini]], [[Mary Joe Fernandez]], [[Arantxa Sanchez-Vicario|Arantxą Sanchez-Vicario]], [[Jana NovotnaNovotná|Janą Novotną]], [[Zina Garrison|Ziną Garrison]]. Nie udało się jej natomiast nigdy pokonać Niemki [[Steffi Graf]], z którą przegrała siedemnaście razy.
 
W każdym z czterech turniejów wielkoszlemowych docierała przynajmniej do ćwierćfinału, na US Open dwukrotnie była w półfinale. Pierwszy raz ćwierćfinał tej rangi osiągnęła w 1984 na [[Wimbledon]]ie, ostatni - dziesięć lat później w [[Australian Open]]. Na kortach im. [[Roland Garros|Rolanda Garrosa]] była ćwierćfinalistką czterokrotnie (1985, 1987, 1989, 1990), na Wimbledonie jeden raz (1984), na Flushing Meadow sześć razy (półfinały 1992 i 1993, ćwierćfinały 1986, 1988, 1989, 1990), w Melbourne trzy razy (1985, 1992, 1994). W swoim ostatnim występie w US Open w 1993 pokonała m.in. wyżej notowane [[Conchita Martinez|Conchitę Martinez]] i [[Kimiko Date]], by w półfinale po raz kolejny ulec Steffi Graf.
175 603

edycje