Muhammad asz-Szajch al-Mahdi: Różnice pomiędzy wersjami

m
drobne redakcyjne
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
(dodano literaturę z de wiki)
m (drobne redakcyjne)
Muhammad asz-Szajch al-Mahdi pochodził z [[Berberowie|berberskiego]] klanu [[Wattasydzi|Wattasydów]], którzy od połowy [[XIV]] wieku urośli w siłę jako [[wezyr]]owie na dworze [[Marynidzi|marynidzkich]] sułtanów i mieli realny wpływ na politykę państwa. Sułtan [[Abdulhak II]] próbował jednak złamać ich potęgę i w [[1459]] roku dokonał rzezi na członkach rodu Wattasydów. Muhammadowi asz-Szajchowi wraz z bratem udało się jednak uciec i schronić się w [[Asila|Asili]] na północy kraju. Tam zebrał wojska do walki przeciw Abdulhakowi, sułtan zginął jednak w [[1465]] roku w czasie tłumienia powstania w [[Fez]]ie.
 
Nastał okres bezkrólewia i rządów [[imam]]ów i bractw islamskich. W [[1472]] roku Muhammad asz-Szajch al-Mahdi zdołał podporządkować sobie imamat i ogłosić się sułtanem. Z zamieszania w Maroku skorzystali jednak [[Portugalczycy]] i zajęli marokańskieczęść portymarokańskich portów nad [[Ocean Atlantycki|Atlantykiem]]. Wobec przewagi ich wojsk, Muhammad asz-Szajch al-Mahdi musiał podpisać [[zawieszenie broni]] i uznać ich podboje (m. in. przejęcie [[Tangier]]u).
 
Mimo zawieszenia broni [[Portugalia]] zajęła wszystkiepozostałe atlantyckie porty w Maroku i zyskała znaczną kontrolę nad marokańskim handlem morskim. Po [[1497]] roku również [[Hiszpania]] zajęła porty nad [[Morze Śródziemne|Morzem Śródziemnym]]. Wszystkim tym podbojom nie towarzyszył większy opór ze strony Maroka.
 
Niemoc wattasydzkiego sułtana wobec ataków europejskich mocarstw spowodowała sprzeciw ludności wobec jego władzy i w konsekwencji znaczne osłabienie autorytetu dworu wśród plemion w kraju. Chociaż Muhammad formalnie uznawany był za władcę całego kraju, realnie sprawował on władzę tylko w dużych miastach na północy.
 
Po śmierci Muhammada asz-Szajcha na sułtański tron Maroka wstąpił jego syn [[Muhammad al-Burtukali|Muhammad al-Burtukali]].