Manuela Maleewa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 33 bajty ,  13 lat temu
m
poprawa linków
(→‎Linki zewnętrzne: poprawienie linku do profilu na stronie Pucharu Federacji)
m (poprawa linków)
|}
 
'''Manuela Malejewa-Fragniere''' (ur. [[14 lutego]] [[1967]] w [[Sofia|Sofii]]), - [[tenis]]istka [[Bułgaria|bułgarska]], reprezentantka Bułgarii i [[Szwajcaria|Szwajcarii]] w [[Puchar Federacji|Pucharze Federacji]], medalistka olimpijska, zwyciężczyni [[Wielki Szlem (tenis)|wielkoszlemowego]] [[US Open]] w grze mieszanej oraz dziewiętnastu turniejów zawodowych w grze pojedynczej.
 
Praworęczna zawodniczka, z bekhendem oburęcznym, pochodzi z rodziny o tradycjach sportowych - matka [[Julia Berberian]] była dziewięciokrotną mistrzynią Bułgarii w tenisie, ojciec Georgi występował w reprezentacji narodowej w [[koszykówka|koszykówce]] (potem został profesorem [[elektronika|elektroniki]] na Uniwersytecie w Sofii). Z tenisem związały się także dwie młodsze siostry Manueli - [[Katerina Malejewa|Katerina]] i [[Magdalena Malejewa|Magdalena]]. Manuela Malejewa treningi tenisowe rozpoczęła jako sześciolatka pod kierunkiem matki. W [[1981]] zwyciężyła w nieoficjalnych mistrzostwach świata juniorów ''Orange Bowl'' w kategorii do lat 14, rok później wygrała juniorską edycję [[French Open]]. W [[1982]] zanotowała także debiut w gronie tenisistek zawodowych, m.in. udanie startując w imprezach wielkoszlemowych (w każdej przeszła przynajmniej rundę, w Melbourne i Nowym Jorku dotarła do 1/16 finału).
Na początku [[lata 90. XX wieku|lat 90.]] wraz z młodszymi siostrami stanowiła silną ekipę rodzinną. Na French Open 1990 po raz pierwszy w historii tenisa trzy siostry wystąpiły w turnieju wielkoszlemowym, na Australian Open 1993 cała trójka znalazła się w gronie szesnastu rozstawionych, a we French Open 1993 wszystkie trzy dotarły do IV rundy (1/8 finału). W 1992 trójka sióstr była klasyfikowana jednocześnie w czołowej piętnastce rankingu światowego. Dwukrotnie zdarzyło się, że Manuela i Katerina Malejewe dotarły do ćwierćfinału tej samej imprezy wielkoszlemowej (US Open 1988 i French Open 1990). Na US Open 1992 Manuela okazała się w ćwierćfinale lepsza od Magdaleny (która wcześniej niespodziewanie wyeliminowała Navrátilovą).
 
Manuela Malejewa, dziewiętnasta zawodniczka w dziejach tenisa która przekroczyła liczbę 400 wygranych pojedynków (wiosną 1992), triumfowała łącznie w czterech turniejach deblowych i dziewiętnastu singlowych (ponadto wielkoszlemowe zwycięstwo w grze mieszanej). Karierę zakończyła w lutym 1994 w efektowny sposób - w swoim ostatnim wielkoszlemowym występie w Australian Open dotarła do ćwierćfinału (przegrała z Sánchez Vicario), następnie udała się na dwa turnieje do Japonii; w [[Tokio]] w ''Pan Pacific'' przegrała w półfinale z Navratilovą, ale swój ostatni turniej wygrała, pokonując w finale w [[Osaka|Osace]] Chorwatkę [[Iva Majoli|Ivę Majoli]]. W latach 1985-1993 nieprzerwanie uczestniczyła w turniejach [[Sony Ericsson Championships|Masters]] ([[WTA Tour Championships)]]), w 1986 także w grze podwójnej. Najlepszy wynik zanotowała w 1987, docierając do półfinału.
 
Odnosiła sukcesy także w barwach narodowych. Do [[1989]] występowała w barwach Bułgarii, następnie jako Szwajcarka (po wyjściu za mąż za Francoisa Fragniere, byłego czołowego gracza szwajcarskiego, trenera kadry juniorskiej; pobrali się w listopadzie 1987). W latach 1983-1992 dla obu reprezentacji w Pucharze Federacji wygrała 28 pojedynków, przegrała 15. Występowała zarówno jako singlistka, jak i deblistka; w 1985 i 1987 ekipa Bułgarii docierała do półfinału Pucharu Federacji. Malejewa dwukrotnie uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich - w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|Seulu w 1988]] zdobyła brązowy medal w grze pojedynczej (przegrała w półfinale z Gabrielą Sabatini 1:6, 1:6), w deblu w parze z siostrą Kateriną odpadła już w I rundzie (z [[Elizabeth Smylie]] i [[Wendy Turnbull]]); w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|Barcelonie w 1992]] była w ćwierćfinale singla (odpadła po trzysetowym meczu z Mary Joe Fernández) i II rundzie debla (w parze z [[Emanuela Zardo|Emanuelą Zardo]], przegrała z Sanchez-Vicario i Martinez). W 1992 dla Szwajcarii zdobyła [[Puchar Hopmana]] (razem z [[Jakob Hlasek|Jakobem Hlaskiem]]); trofeum to jest uważane za nieoficjalne mistrzostwa świata w grze mieszanej.
175 597

edycji