VLIW: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 59 bajtów ,  14 lat temu
m
drobne redakcyjne
m (→‎Opis: lnk.)
m (drobne redakcyjne)
'''VLIW''' ([[język angielski|ang.]] ''Very Long Instruction Word'') – nazwa architektury mikroprocesorów z bardzo dużymdługim słowem instrukcji.
 
== Opis ==
 
== Historia ==
Termin VLIW oraz sama koncepcja architektury, została stworzona przez Profprof. [[Josh Fisher|Josha Fishera]] w grupie badawczej na [[Uniwersytet Yale|Uniwersytecie Yale]] we wczesnych latach 80. Przed wprowadzeniem architektury VLIW, zagadnienia projektowania jednostek funkcjonalnych i zrównoleglania na poziomie instrukcji w oprogramowaniu były dobrze ugruntowane w praktyce i rozwijane jako poziomy mikrokod. Innowacja Fishera skupiała się na zaprojektowaniu kompilatora, który mógł bymógłby wyprodukować poziomy mikrokod z programów napisanych w normalnych [[język programowania|językach programowania]]. ZauważyłFisher zauważył, że aby osiągnąć wysoką wydajność wymagane będzie poszukiwanie zrównoleglenia ponad tymi, które były znajdywane wewnątrz podstawowych bloków. Zaprojektował technikę planowania obszarowego ([[ang.]] ''region scheduling'') aby zidentyfikować równoległość ponad podstawowymi blokami. Śledzenie planowania ([[ang.]] ''Trace Scheduling'') jest taką właśnie techniką i uzależnia planowanie najpierw dla najbardziej prawdopodobnej ścieżki wstawiając specjalny kod kompensujący obsługujący spekulacyjne ruchy takie jak druga najbardziej prawdopodobna ścieżka i tak dalej aż planowanie zostanie zakończone.
 
Drugą innowacją Fisher'aFishera było wskazanie, że architektura docelowego [[procesor]]a powinna być zaprojektowana, tak, aby stała się sensownym celem dla kompilatora – kompilator i architektura VLIW musi być współtworzona. Było to częściowo zainspirowane trudnościami, jakie Josh zaobserwował jeszcze w Yale kompilując dla architektur takich jak Floating Point Systems FPS164, które miały złożony model programowy ([[ISA]]), model który oddzielał instrukcje inicjujące od instrukcji zapisujących rezultat działania – prowadząc do potrzeby bardzo skomplikowanego algorytmu sterującego. Josh stworzył zbiór podstaw opisujących poprawną architekturę VLIW, takie jak samo-oczyszczającesamooczyszczające się [[potoki]], szerokie wieloportowe zestawy rejestrów i architekturę pamięci. Te podstawy pomogły kompilatorom tworzyć szybki kod. Obecne kompilatory są o wiele bardziej skomplikowane niż te z lat '80 XX wieku, tak więc dodanie jeszcze jednego kawałka do tego całego skomplikowania powinienpowinno być co najwyżej małym kosztem.
 
Fisher opuścił Yale w 1984 roku aby założyć firmę o nazwie [[Multiflow]], razem ze wspólnikami Johnem[[John O'Donnell|Johnem O'Donnellem]] i [[John Ruttenberg|Johnem Ruttenbergem]]. Multiflow produkował serię minisuperkomputerów VLIW o nazwie TRACE. Sprzedał pierwsze swoje maszyny w okolicach [[1988]] roku. Maszyna ta mogła wykonywać 28 operacji równolegle z każdakażdą instrukcją. Firma Multiflow upadła w 1990 roku. Jednym z licencjobiorców tej technologii jest [[Hewlett-Packard]], do którego dołączył Fisher po tym, jak jego firma upadła.
 
== Procesory VLIW ==
Obecnie procesory VLIW są oparte na architekturze [[RISC]], zazwyczaj z czterema lub maksymalnie ośmioma jednostkami obliczeniowymi. Po normalnej kompilacji programu, kompilator VLIW porządkuje kod na ścieżki, które wprost nie posiadają jakichkolwiek zależności. Następnie są one dzielone na cztery lub więcej części (jeden dla każdej jednostki obliczeniowej CPU) i pakowane razem w większe instrukcje z dodatkową informacją odnościeodnośnie jednostki, na której ma być wykonywana. Rezultatem tego jest pojedynczy wielki [[op-code]] (stąd nazwa "Very Long").
 
Procesor [[TriMedia]] firmy [[Royal Philips Electronics|Philips]] jest przedstawicielem architektury VLIW, tak samo jak [[Intel]] [[Itanium]] [[IA-64]].