Tuiston: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 706 bajtów ,  13 lat temu
m
Przywrócono przedostatnią wersję, jej autor to 213.158.196.117. Autor wycofanej edycji to 213.158.196.66.
m (Przywrócono przedostatnią wersję, jej autor to 213.158.196.117. Autor wycofanej edycji to 213.158.196.66.)
'''Tuiston''' - według ''Germanii'' [[rzym]]skiego historyka [[Tacyt]]a [[germanie|germański]] [[bóg]] ''zrodzony z ziemi''.
 
 
Przypisywano mu syna '''[[Mannus]]a''', ''twórcę i założyciela ludu'', który z kolei miał być ojcem trzech innych bogów: '''[[Ingewon]]a''', '''[[Hermion]]a''' i '''[[Istewon]]a''' od których imion mają pochodzic nazwy następujących szczepów germańskich:
 
* Ingewonów (mieszkający najbliżej Oceanu),
* Hermionów (mieszkańcy środkowych okolic),
* Istewonów (pozostali).
 
Obok wyżej wymienionych bóstw Tacyt dalej pisze, że niektóre plemiona germańskie czczą [[bogini]]ę [[Nerthus]] (Matkę Ziemię), [[Izyda|Izydę]] oraz [[Kastor]]a i [[Poluks]]a.
 
ObecnieObenie większośc badaczy uważa że pod imieniem Tuistona kryje się bóstwo będące odpowiednikiem skandynawskiego [[Tyr]]a.
Obok wyżej wymienionych bogów Tacyt dalej pisze, że Germanie najbardziej czczą Merkurego któremu składają nawet ofiary z ludzi, [[bogini]]ę [[Nerthus]] (Matkę Ziemię) oraz Marsa i Herkulesa obłaskawianych zwierzętami. Oprócz tego częśc Swebów oddaje cześc [[Izyda|Izydzie]], której kult został najprawdopodobniej sprowadzony zza morza oczym ma świadczyc godło bogini w postaci ''liburnijskiego okrętu'' a jeden ze szczepów Lugiów - Nahanarwarlowie - [[Kastor]]a i [[Polluks]]a określanych przez nich mianem '''Alkowie'''.
 
'''Bibliografia:'''
 
Bóstwom tym nie budowano świątyń ani nie robiono podobizn ludzkich; za miejsce kultu służyły święte gaję i dąbrowy. Powszechne były wróżby losowe, z głosów i lotów ptaków a zwłaszcza z zachowań specjalnie chodowanych do tego w świętych gajach i dąbrowach białych koni nie skalanych żadną pracą.
 
 
Obecnie większośc badaczy uważa że pod imieniem Tuistona kryje się bóstwo będące odpowiednikiem skandynawskiego [[Tyr]]a.
 
 
'''BIBLIOGRAFIA'''
 
* Georges Dumézil - ''Bogowie germanów. Szkice o kształtowaniu się religii skandynawskiej'', Oficyna Naukowa, Warszawa 2006. (rdz. II)
* M. Kempiński - ''Słownik mitologii ludów indoeuropejskich''., Warszawa 1993.
* Stanisław Piekarczyk - ''Mitologia Germańska'', wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979.
* Artur Szrejter - ''Mitologia Germańska'', wyd. L&L, Gdańsk 2006. (wyd. II)
 
• Tacyt - ''Dzieła'', t. I-II, przekł. S. Hammer, Warszawa 1957.