Domingo Santa María: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 472 bajty ,  13 lat temu
infobox, drobne techniczne
m (robot dodaje: it:Domingo Santa María)
(infobox, drobne techniczne)
{{Polityk infobox2
[[Grafika:DomingoSantaMariaGonzalez.jpg|150px|thumb|Domingo Santa María jako prezydent Chile]]
|polityk = Domingo Santa María González
'''Domingo Santa María González''' (ur. [[14 sierpnia]] [[1825]] - zm. [[18 lipca]] [[1889]]) - [[Chilijczycy|chilijski]] prawnik, polityk i pisarz, prezydent kraju w latach [[1881]]-[[1886]].
|grafika = [[Grafika:Domingo Santa María.jpeg|250px]]
|lata życia = [[14 sierpnia]] [[1825]]–[[18 lipca]] [[1889]]
|partia =
|wykształcenie =
|religia =
|funkcja = prezydent Chile
|Pierwsza Dama =
|Wiceprezydent =
|wicepremier(zy) =
|rzadpremiera =
|od = 1881
|do = 1886
|poprzednik =
|następca =
|www =
|commons = Domingo Santa María
|quote =
}}
 
[[Grafika:DomingoSantaMariaGonzalez.jpg|150px|thumb|left|Domingo Santa María jako prezydent Chile]]
'''Domingo Santa María González''' (ur. [[14 sierpnia]] [[1825]] -, zm. [[18 lipca]] [[1889]]) - [[Chilijczycy|chilijski]] prawnik, polityk i pisarz, prezydent kraju w latach [[1881]]-[[1886]].
 
Był synem Luisa Santa María i Any Josefy González Morandé. Ukończył Instytut Narodowy w Santiago i studia prawnicze na Uniwersytecie Chile w Santiago uzyskując w [[1847]] roku uprawnienia adwokackie. W tym samym roku został intendentem Colchagui. Stał się wówczas przeciwnikiem prezydenta Manuela Montt Torresa. Jako uczestnik rewolucji w [[1851]] i [[1859]] roku musiał wyemigrować do Europy, skąd powrócił w [[1862]] roku dzięki amnestii ogłoszonej przez prezydenta José Joaquina Pereza. Rozpoczął wówczas karierę w sądownictwie dochodząc do stanowiska ministra sądu apelacyjnego. Deputowany w latach [[1858]]-[[1876]] oraz senator od [[1879]] roku.
 
[[Grafika:TumbaSantaMaría.JPG|120px150px|thumb|left|Grobowiec Domingo Santa María na Cmentarzu Generalnym w Santiago]]
 
Podczas [[Wojna o Pacyfik|wojny o saletrę]] razem z Benjaminem Vicuna Mackenną zaczął atakować sposób prowadzenia wojny przez ministra Rafaela Satomayor Baezę. Wobec groźby destabilizacji armii prezydent [[Anibal Pinto]] zaproponował mu uczestnictwo w rządzie. Przyjął złożoną ofertę zostając ministrem spraw zagranicznych - wsławił się wówczas zapewnieniem neutralności [[Argentyna|Argentyny]] dzięki traktatowi przewidującemu cesję na jej rzecz wschodniej części [[Patagonia|Patagonii]]. Po kilku miesiącach został przeniesiony na stanowisko ministra spraw wewnętrznych, które złożył rok później.